“آژنگ نیوز”:نگهداری انگشت اشاره گالیله در یک موزه یک طنز قابل توجه است.اقدامی شبیه بهحفاظت ازیک انگشت مورد احترام، نگهداری در یک زیارتگاه، و شبیه همان رفتاری که با یک یادگار مقدس میشد. اما این انگشت متعلق به هیچ قدیسی نبود. این انگشت استخوانی بلند دشمن کلیسا، یک مرتد، بود. چند سال طول کشید تا انگشت گالیله به چیزی تبدیل شود که ارزش جدا کردن از دست اسکلتی او را داشته باشد.
این انگشت توسط شخصی به نام آنتون فرانچسکو گوری در ۱۲ مارس ۱۷۳۷، ۹۵ سال پس از مرگ گالیله، برداشته شد. این انگشت که چند صد سال دست به دست چرخید، سرانجام در موزه تاریخ علوم فلورانس، که از آن زمان به موزه گالیله تبدیل شده است، به خاک سپرده شد.
در سال ۲۰۰۹، دو انگشت دیگر و یک دندان متعلق به گالیله در یک حراجی کشف شد. قطعات یدکی در سال ۱۹۰۵ ناپدید شده بودند و به مدت ۱۰۰ سال دیده نشده بودند. اما سپس خریدار توانست منشأ آنها را استنباط کند و آنها را به موزه علوم بازگرداند، جایی که با شرح مفصلی از آخرین باری که دیده شده بودند، مطابقت دارند.
امروزه انگشت میانی در یک تخممرغ شیشهای کوچک در میان سنگهای مغناطیسی و تلسکوپها قرار دارد، تنها قطعه انسانی در موزهای که کاملاً به ابزارهای علمی اختصاص داده شده است. دشوار است بدانیم گالیله در مورد محل استراحت نهایی انگشتش چه احساسی داشته است. اینکه آیا این انگشت به سمت آسمان اشاره میکند، جایی که گالیله شکوه جهان را دید و خدا را در ریاضیات دید، یا اینکه تا ابد در برابر کلیسایی که او را محکوم کرد، سرکشی میکند، به بیننده بستگی دارد.
انگشت میانی گالیله از آن زمان به بعد، به همراه انگشت اشاره، شست و دندانش در یک ظرف شیشهای قرار گرفته است.
گروه گزارش