“آژنگ نیوز”:امپراتور چیانلونگ، که سلطنت شش دههای او (۱۷۳۵-۹۶) در دوران سلسله چینگ یکی از طولانیترین دوران در تاریخ چین بود، متولد شد.امپراتور چیانلونگ ۶۳ سال حکومت کرد و سپس برای ادای احترام به پدربزرگش از قدرت کنارهگیری کرد امپراتور چیانلونگ بزرگترین امپراتوری چین را بنا نهاد و در طول دوران سلطنت ۶۳ سالهاش ۴۰ هزار شعر سرود؛ سپس در سال ۱۷۹۶ داوطلبانه از قدرت کنارهگیری کرد تا به عهدی دیرینه وفا کند: اینکه هرگز مدت حکمرانیاش از دوران ۶۱ ساله پدربزرگش، امپراتور کانگشی، فراتر نرود.
در روز سال نو ۱۷۹۶، در نور شفاف و کریستالی زمستانِ «شهر ممنوعه»، مردی ۸۴ ساله کاری را انجام داد که تقریباً هیچ امپراتوری در تاریخ چین هرگز آن را انتخاب نکرده بود: او قدرتمندترین تخت پادشاهی جهان را واگذار کرد؛ و این کار را برای وفای به عهدی با پدربزرگِ درگذشتهاش انجام داد.
روزی که قدرتمندترین مرد جهان تصمیم به کنارهگیری گرفت
تالارهای تشریفاتی شهر ممنوعه میزبان مراسم کنارهگیری سال ۱۷۹۶ بود؛ رویدادی که به سلطنت ۶۳ ساله چیانلونگ — طولانیترین دوران حکومت در تاریخ امپراتوری چین — پایان داد.
این مراسم بسیار باشکوه و پرجزئیات بود — چنانکه همه امور در دربار سلسله چینگ چنین بود — و با لایههایی از ابریشم، آیینهای خاص و سنگینیِ مفهوم «فرمان آسمانی» درآمیخته بود. امپراتور چیانلونگ — که نام اصلیاش «هونگلی» و نام معبدش «امپراتور گائوزونگِ چینگ» بود — در برابر درباریان ایستاد و پسرش را رسماً بر «تخت اژدها» نشاند و خود به مقامی رسید که در سنت چینی «امپراتور بازنشسته» نامیده میشد. مقامات حاضر در مراسم، بلافاصله معنای این اقدام را درک کردند؛ اما شاید آنچه کاملاً درک نمیکردند، این بود که در واقعیت، تغییر چندانی رخ نداده بود.
دلیلی که چیانلونگ برای کنارهگیری خود ارائه داد، از نظر منطقِ احترام به نیاکان، حیرتانگیز بود. پدربزرگ او، امپراتور کانگشی، ۶۱ سال سلطنت کرده بود؛ دورانی که در سلسله چینگ چنان محترم شمرده میشد که عملاً حکم قانونی مقدس را داشت. چیانلونگ در پیشگاه آسمان سوگند یاد کرده بود که هرگز اجازه ندهد دوران حکمرانیاش از نظر زمانی از دوران سلطنت «کانگشی» فراتر رود. وقتی سال ۱۷۹۶ فرا رسید و تقویم از آن مرز عبور کرد، او به عهد خود وفا کرد. در جهان اخلاقی کنفوسیوسی که او در آن میزیست، هرگونه اقدامی غیر از این، نوعی گناه معنوی در حق آن نیاکانی محسوب میشد که بنیانگذار این دودمان بود.
با این حال، پارادوکس اصلی زندگی چیانلونگ درست در همین مراسم نهفته است: مردی با جاهطلبیای که درک آن دشوار مینمود — کسی که شش دهه را صرف گسترش امپراتوری، سرودن دهها هزار شعر و گردآوری گنجینههای هنری بیشمار کرده بود — تصمیم گرفت هویت خود را با عملی مبتنی بر خویشتنداری تعریف کند. این کار، به نوبه خود، نمایشیترین اقدام دوران سلطنت او بود؛ هرچند او تا آخرین روز حیاتش، همچنان تمام تصمیمات کلان را از اقامتگاه دوران بازنشستگی خود اتخاذ میکرد.
گروه گزارش