“آژنگ نیوز”:نخستین مجموعه از کمیکاستریپ «کالوین و هابز» — که توسط بیل واترسون طراحی شده بود — بهصورت سراسری منتشر شد.«کالوین و هابز» یک کمیک استریپ بود که توسط یونیورسال سندیکا از ۱۸ نوامبر ۱۹۸۵ تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۵ منتشر شد. این کمیک استریپ که توسط بیل واترسون (۱۹۵۸ تاکنون) خلق شده است، داستان کالوین شش ساله و بهترین دوستش، ببری به نام هابز را دنبال میکند. کالوین و هابز به شدت از تجربیات واترسون در دوران بزرگ شدن در چاگرین فالز، محله ای در کلیولند، اوهایو، الهام گرفته است. با وجود پایان یافتن در سال ۱۹۹۵، کالوین و هابز همچنان بر فرهنگ آمریکایی تأثیر میگذارند. محتوا و پیام این کمیک استریپ تا به امروز مرتبط است.

این کمیک حس نوستالژی را برمیانگیزد و زندگی در غرب میانه آمریکا را به تصویر میکشد. این کمیک به جای ستایش صرف فرهنگ آمریکایی، نقدی مرتبط بر جامعه آمریکا ارائه میدهد. در نتیجه، کالوین و هابز همچنین به عنوان ردی بر این ادعا عمل میکند که کمیکها فاقد محتوای فکری هستند. کیفیت جاودانه موضوع کالوین و هابز و تفسیری که از آن بر فرهنگ آمریکایی ارائه میشود، محبوبیت و تأثیر مداوم این کمیک را توضیح میدهد. کالوین و هابز حول محور یک پسر شش ساله و بهترین دوستش میچرخد. اگرچه به ظاهر ساده است، اما این کمیک اغلب موضوعات پیچیدهای را به تصویر میکشد و توضیح میدهد. حتی نام شخصیتهای اصلی نیز از فلسفه الهام گرفته شده است؛ کالوین به نام جان کالوین، اصلاحگر پروتستان سوئیسی، و هابز به نام توماس هابز، فیلسوف سیاسی، نامگذاری شده است. ارجاعات به فلسفه در سراسر کمیک ادامه دارد. مقالات و نوشتههای مختلفی فلسفه کالوین و هابز را بررسی کردهاند. از اگزیستانسیالیسم گرفته تا اخلاق، این کمیک به گفتگوهای عمیقتری میپردازد که بسیاری از یک کمیک کودکان انتظار دارند. این کمیک جامعه و ارزشهای آمریکایی را زیر سوال میبرد؛ واترسون مصرفگرایی و مصرفی را که توسط فرهنگ آمریکایی ترویج میشود، نقد میکند.
در کمتر از یک سال، مجموعه «کالوین و هابز» در حدود ۲۵۰ روزنامه منتشر میشد. زمانی که واترسون در سال ۱۹۹۵ به کار این مجموعه پایان داد، در بیش از ۲۴۰۰ روزنامه به چاپ میرسید و به اثری کلاسیک و محبوب تبدیل شده بود. با این حال، واترسون در تمام این مدت شخصیتی مرموز و ناشناخته باقی ماند.
این انتقاد فراتر از کمیک استریپ و به زندگی واقعی گسترش مییابد. کالوین و هابز در سال ۱۹۹۵ به پایان رسید زیرا واترسون با تلاش یونیورسال سندیکا برای تجاریسازی و تجاریسازی این کمیک استریپ مخالفت کرد. از آنجایی که کالوین و هابز به شدت بحثهای فلسفی را به تصویر میکشد، برخی از منتقدان معتقدند که کودکان مخاطب هدف این کمیک استریپ نیستند. آنها ادعا میکنند که اکثر شوخیها فراتر از ذهن کودکان است. منتقدان با این استدلال که کالوین و هابز مخاطب بزرگسال را هدف قرار میدهد، از اذعان به سرگرمی شاد این کمیک استریپ غافل میشوند. اگرچه واترسون در سراسر کمیک به بررسی فلسفه میپردازد، اما داستان بر تجربیات کودکی کالوین تمرکز دارد. در سراسر کمیک استریپ، کالوین به شیوهای که برای کودکان جذاب است، چیزهای عادی را به چیزهای خارقالعاده تبدیل میکند. حمامها به ماجراجوییهای زیر آب تبدیل میشوند؛ چیزهای پیش پا افتاده به چیزهای عجیب و غریب و خندهدار تبدیل میشوند. منتقدان با تقلیل کالوین و هابز به بحثهای فلسفی آن، یک عنصر اصلی کمیک استریپ را نادیده میگیرند.
علاوه بر این، این استدلالها فرض میکنند که کودکان نمیتوانند فلسفه را درک کنند. حتی اگر کودکان نتوانند استدلال فلسفی کامل واترسون را درک کنند، همچنان میتوانند با استدلالهای اساسی مطرح شده ارتباط برقرار کرده و آنها را درک کنند. به عنوان مثال، کالوین و هابز بارها و بارها اخلاق، اقتدار اخلاقی و وظیفه اخلاقی را زیر سوال میبرد. واترسون این بحثها را در چارچوب مسائل دوران کودکی، مانند خوردن سبزیجات، حمام کردن یا رفتن به مدرسه، مطرح میکند. حتی اگزیستانسیالیسم در چارچوب گرفتن پروانهها، که مسلماً یک فعالیت دوران کودکی است، قرار میگیرد.
کالوین و هابز استدلال میکنند که همه، حتی کودکان، سؤال میپرسند و تلاش میکنند تا در زندگی معنا پیدا کنند. اگر کودکان این سؤالها را میپرسند، واترسون و کالوین و هابز میپرسند که چرا آنها نمیتوانند بخشی از گفتگو باشند. در حالی که همه کمیکها و کارتونها مانند کارتونهای سیاسی مخاطب کودک را هدف قرار نمیدهند، طنز و محتوای کالوین و هابز به وضوح هم کودکان و هم بزرگسالان را هدف قرار میدهد. این کمیک استریپ همچنین تفسیری از وقایع و روندهای فرهنگی آن زمان ارائه میدهد. اگرچه موارد خاص تغییر کردهاند، اما انتقادات و پیامهای کلی کالوین و هابز در زمان حال همچنان رایج است. در پی همهگیری کووید-۱۹، مقالات مختلفی منتشر شد که این کمیک استریپ را به واکنش ملت به انزوا مرتبط میکرد.

برخی به قوانین به ظاهر تصادفی و دلخواه کالوینبال، یک بازی با تنها یک قانون اشاره کردند: هیچ دو بازی نمیتوانند یکسان باشند. برخی دیگر به موضوع فرار از واقعیت، که در سراسر کمیک غالب است، اشاره کردند. کالوین به دنبال فرار از مسئولیتها و محدودیتهای دوران کودکی از طریق تخیل خود است. او کارهای خستهکننده را به ماجراجوییهای خارقالعاده و امور روزمره را به اموری خیالانگیز تبدیل میکرد. در انزوا، افراد نیز به دنبال انجام همین کار بودند و از منابع محدودی که در دسترس داشتند، لذت میبردند. «کالوین و هابز»، در میان بحثهای مربوط به اخلاق، مصرفگرایی و اگزیستانسیالیسم، داستان گریز از واقعیت یک پسر شش ساله و دوست مبهم و خیالیاش است. ارتباط تلاشهای کالوین برای فرار از واقعیت نه تنها خاطرات کودکی، بلکه تجربیات کنونی در دوران همهگیری را نیز جذاب میکند. کالوین و هابز در سال ۱۹۹۵، تنها ده سال پس از انتشار اولیهاش، به انتشار خود پایان داد. با وجود این، این کمیک همچنان در دوران معاصر نیز مرتبط است.
گروه گزارش
