“آژنگ نیوز”:تولید الکتروفون مربوط به وقتی است که الکساندر گراهام بل برای اولین بار در اواخر دهه ۱۸۰۰ تلفن خود را به مخاطبان ارائه دا.او پیشنهاد جالبی ارائه کرد. بل پیشنهاد داد که این «تلگراف سخنگو» (تلفن) ممکن است برای چیزی غیر از ارسال و دریافت پیام استفاده شود. او پیشنهاد داد که این اختراع میتواند روزی برای چیزی بسیار مهمتر – سرگرمی – مورد استفاده قرار گیرد. بل و دیگران با نگاهی فراتر از مدل یک به یک یا فرد به فرد تلفنهایی که امروزه میشناسیم و درک میکنیم، پیشنهاد کردند که تلفن میتواند برای ارتباط یک به چند نفر استفاده شود.
سربازان بریتانیایی بستری در بیمارستان، به همراه عروسک فیل اسباببازیشان (وسط تصویر)، در حال لذت بردن از خدمات الکتروفون در سال ۱۹۱۷ در بیمارستان لندن (که اکنون بیمارستان سلطنتی لندن نام دارد)
در سراسر جهان غرب، از بوداپست تا دالاس، مهندسان شروع به کار بر روی ساخت «تلفنهای دایرهای» کردند – تلفنهایی که برای پخش زنده سرگرمی در خانه استفاده میشدند. در فرانسه، کلمنت آدر با قرار دادن میکروفون در امتداد چراغهای اجرای تئاتر و عبور کابلهای تلفن از طریق شبکه فاضلاب پاریس، موفقیت زیادی کسب کرد. تئاترفون در سال ۱۸۸۱ و اندکی پس از آن که شرکتی در انگلستان حق ثبت اختراع بریتانیا برای این فناوری را خریداری کرد، ساخته شد. الکتروفون به انگلستان رسید و شرکت الکتروفون لندن در سال ۱۸۹۵ شروع به فعالیت کرد.
الکتروفون نوعی هدفون وارونه بود که خانمها و آقایان شیکپوش دوره ویکتوریا آن را زیر چانه خود میگرفتند. این هدست از طریق خطوط تلفن به سالنهای موسیقی، کلیساها و تئاترها، عموماً در منطقه لندن، متصل میشد. کاربران در صورت پرداخت هزینه اشتراک بسیار بالا، با مرکز تبادل الکتروفون، مستقر در خیابان جرارد لندن، یا از طریق تلفن اصلی خود یا با یک گیرنده مخصوص الکتروفون تماس میگرفتند. سپس میتوانستند درخواست کنند که به طیف وسیعی از مکانها، از جمله اپرای کاونت گاردن (که امروزه با نام اپرای سلطنتی شناخته میشود) متصل شوند. تا زمانی که دوست داشتند، از چراغهای جلوی یک تئاتر یا یک میکروفون مخفی که در یک کتاب مقدس جعلی در کلیسا پنهان شده بود، گوش میدادند. در این مدت، تلفن آنها قطع میشد تا هیچ کس دیگری نتواند تماس بگیرد – تقریباً مانند تجربه اولیه اینترنت دایلآپ از طریق خطوط تلفن که برخی از خوانندگان وبلاگ ممکن است به خاطر داشته باشند.
در سال ۲۰۱۸، یک میز الکتروفون توسط موزه علوم خریداری شد. میز الکتروفون که قلابهای کافی برای آویزان کردن شش هدست به صورت وارونه از بالای میز داشت، فقط به مشترکینی ارائه میشد که هزینه بالاتری (حداقل ۱۰ پوند در سال برای اجاره چهار هدست) پرداخت میکردند، اگرچه با توجه به علاقه شرکت الکتروفون به هدایای رایگان، این امکان وجود داشت که با دوستی خوب با شرکت، یکی از آنها را نیز تهیه کنند. پس از جنگ جهانی اول، مدیر عامل شرکت الکتروفون، اچ. اس. جی. بوث، با اداره پست عمومی (که در آن زمان ارتباطات از راه دور را در بریتانیا مدیریت و اساساً مدیریت میکرد) اختلاف داشت زیرا از توقف ارائه خدمات رایگان الکتروفون به سربازان مجروح در جنگ خودداری میکرد.
اچ. جی. راوند، مهندس ارشد الکترونیک و رادیو و مخترعی بود که بیشتر دوران کاری خود را در شرکت مارکونی، همان شرکتی که مسئول ظهور پخش رادیویی بود، گذرانده بود. راوند شخصاً در تعدادی از آزمایشها به مارکونی کمک کرد و اولین کسی بود که کشف کرد عبور الکتریسیته از یک دیود حالت جامد میتواند باعث روشن شدن دیود شود، که بعداً منجر به کشف LEDها شد.
قبل از جنگ جهانی اول، راوند چهرهای مهم در توسعه شیرهای رادیویی بود، به این معنی که صداها میتوانستند با استفاده از امواج بیسیم پخش شوند و این منجر به پخش رادیویی مشابه آنچه امروزه میشناسیم، شد. پس از جنگ جهانی اول، راوند با مارکونی روی فرستندههای رادیویی کار کرد و در سال ۱۹۲۱ مهندس ارشد شرکت شد. زمانی که راوند در طول جنگ جهانی دوم برای کار روی سونار دعوت شد، او کسب و کار مشاوره خود را اداره میکرد.
راوند در بوگنور رجیس، دورست درگذشت، بنابراین راههای مختلفی وجود دارد که او میتوانسته به میز الکتروفون دست پیدا کند. بورنموث، دورست، طولانیترین سرویس الکتروفون را در بریتانیا داشت، و این کسب و کار تنها در سال ۱۹۳۸ تعطیل شد، زمانی که متوجه شدند فقط دو مشترک باقی مانده است. راوند میتوانست یکی از این عاشقان الکتروفون مستقر در دورست باشد، یا شاید این موضوع به کار او در رادیو مربوط میشد. الکتروفون هدفی کمی متفاوت از رادیوی اولیه داشت، زیرا بر رویدادهای زندهای که در لندن اتفاق میافتاد متمرکز بود، و این امکان وجود دارد که راوند علاوه بر دستگاه بیسیم خود، در این رسانه جدید نیز ارزش قائل شده باشد.
مانند اکثر میزهای الکتروفون موجود، کیت Round نه هدفونی همراه خود دارد و نه گیرنده مخصوص الکتروفونی که انتظار دارید در خانههای مشترکین ثروتمندتر پیدا کنید. امروزه تعداد بسیار کمی از اینها وجود دارد و اکثر هدستهایی که میبینید، هدستهایی هستند که توسط علاقهمندان به الکتروفون ساخته شدهاند و مشتاقند خودشان ببینند که این فناوری چگونه کار میکند. مردم از زمانی که الکتروفون وجود داشته، این کار را انجام دادهاند، و مهندس مدل در سال ۱۹۱۰ مقالهای در مورد نحوه ساخت هدست خود منتشر کرد.
پوستری که تئاتروفون را به تصویر میکشد
الکتروفون در طول حیات خود چندین بار از رده خارج شد، با کاهش تعداد اشتراکها، ابتدا در دهه ۱۹۱۰ و دوباره در اواخر فعالیت، زمانی که شرکت الکتروفون در سال ۱۹۲۵ فعالیت خود را متوقف کرد. اداره پست عمومی (GPO)، که پس از تعطیلی شرکت تلفن ملی در سال ۱۹۱۲، علاوه بر مسئولیتهای قبلی و عمومی خود در صدور مجوز ارتباطات از راه دور در بریتانیا، مسئولیت مدیریت خطوط تلفن بریتانیا را بر عهده گرفت، خاطرنشان کرد که شرکت الکتروفون اغلب در حفظ مشترکین خود برای مدت طولانی شکست میخورد. این شیء به عنوان یک کالای جدید که ممکن است هر از گاهی اجاره کنید، دیده میشد، نه یک قطعهی جدی از فناوری مورد نیاز برای زندگی روزمره.
با وجود همزیستی الکتروفون با رادیوهای پخش اولیه در دهه 1920، امروزه الکتروفون به هیچ وجه به اندازه بیسیم به یاد نمیآید یا مورد بحث قرار نمیگیرد. این قابل درک است، زیرا رادیو هنوز در زندگی روزمره ما دیده میشود در حالی که الکتروفون دیده نمیشود.
یکی دیگر از چالشهای پیش روی خاطره زنده الکتروفونها، کمبود نسبی الکتروفونهای موجود در بریتانیا است. در سال 1925، هنگامی که شرکت الکتروفون به دلیل کاهش سود و فشار اداره پست بریتانیا (GPO) تعطیل شد، رئیس کل پست دستور جمعآوری و معدوم کردن تمام تجهیزات را صادر کرد. احتمالاً برخی از دستگاهها کاملاً دور انداخته نشدند، بلکه بازیافت شده و در تجهیزات دیگر آن زمان استفاده شدند.
با این حال، در کنار میز الکتروفون و یک سوئیچ اصلی برای فرستندههای مرحلهای الکتروفون در مجموعههای گروه موزه علوم، نمونههای نادری از آنها در موزه امبرلی، موزه لندن، موزههای ملی اسکاتلند، موزه میلتون کینز و برخی در مجموعههای خصوصی وجود دارد.
این اشیاء باقیمانده، به ویژه آنهایی که در مجموعههای موزهها هستند، یکی از راههای زنده نگه داشتن یاد سیستم الکتروفون و دادن فرصت به افراد بیشتر برای یادگیری داستان الکتروفون هستند.
گروه گزارش