“آژنگ نیوز”:مراسم سنتی و اقتصادی خشککردن انگور برای تولید کشمش در منطقه قزوین؛همه ساله در فصل پاییز برگزار می شود.سابقه کشت انگور و تولید کشمش در ایران به بیش از ۲۵۰۰ سال بازمیگردد. شواهد باستانشناسی از تپههای مارلیک، شوش و پاسارگاد، پرورش انگور را در دوران هخامنشی و ساسانی تأیید میکنند.خشککردن انگور از دوران باستان بهعنوان راهحلی برای نگهداری محصول فاسدشدنی در فصول سرد شکل گرفت و در منطقه قزوین، این مراسم هر سال در اواخر شهریور و مهرماه آغاز میشود.نام خود شهر تاکستان از واژه «تاک» (انگور) گرفته شده و قدمت شهر به حدود ۷۰۰۰ سال تخمین زده میشود. تاکستان از دیرباز قطب تولید انگور و کشمش در فلات مرکزی ایران بوده است.

در منطقه قزوین (بهویژه تاکستان)، چهارمرحله اصلی برای خشککردن انگور رایج است.مرحله اول خوشههای انگور را روی سطح بام خانه ها ، حیاط خانهها یا بر روی کاغذ در معرض نور مستقیم آفتاب پهن میکنند. هر ۲–۳ روز زیر و رو میشودمرحله دوم؛خوشهها را در سایه دیوارها، ایوانها یا خانههای باغ (خانها) با دیوارهای سوراخدار آویزان یا روی توری پهن میکنند تا جریان هوا عبور کند.مرحله سوم ابتدا انگورها را در محلول تیزآب (آب + کربنات پتاسیم + روغن) فرو میبرند تا پوسته شفاف شود و سپس در آفتاب یا سایه میخشکانند.مرحله آخر؛پس از خشکشدن اولیه، کشمش را چند ساعت در معرض دود گوگرد قرار میدهند.
در روستاهای تاکستان، شال، اسفرورین و آبیک، در مهرماه، بامهای خانهها و حیاطها پر از خوشههای انگور آویزان یا پهنشده روی پارچههای نخی، کیسههای پلاستیکی یا مستقیماً روی سقفهای گلی و سیمانی میشود. این سنت که «بوتهکشی» یا «انگورچینی» نامیده میشود، مراسمی خانوادگی و جمعی است که زنان و کودکان نیز در آن مشارکت دارند.
بیش از ۳۰ کارخانه کشمش در تاکستان فعالاند (بوجاری، سورتینگ لیزری، بستهبندی) تخصص اصلی منطقه: کشمش پلویی (بیدانه، بدون هسته) — هم آفتابی و هم تیزابی حدود ۷۰ درصد انگور تولیدی منطقه به کشمش تبدیل میشود و فقط ۳۰٪ مصرف خوراکی تازه رایج است.
صادرات این کحصول به روسیه، گرجستان، ارمنستان، ترکیه، عراق، الجزایر، کنیا، کویت، عربستان، اوکراین و چین؛است.در واقع ایران جزو سه صادرکننده برتر کشمش در جهان است و تاکستان سهم عمدهای در این صادرات دارد .کشمش تیزابی و طلایی بیشتر برای صادرات؛ کشمش آفتابی پلویی بیشتر برای بازار داخلی است.
گروه گزارش
