“آژنگ نیوز”: بانو باغبان اردبیلی شاعر زن ایرانی دوره ایلخانان است.او سومین شاعر زن ایرانی بعد از رابعه بلخی و مهستی گنجوی بود. او به دلیل شغلش که باغبان بود به او باغبان اردبیلی میگفتند.او از مریدان شیخ صفی الدین اردبیلی بود. روزی به خاطرش افتاد که شیخ یادی از او نمی‌کند. شعری به زبان پهلوی آذری سرود:
دیره کین سربه سودای ته گیجی
دیره کین چش چو خونین اسره ریجی
دیره سرباستانه اچ ته دارم
خود نواجی کووربختی چوکیجی
معنی: دیرگاهی است که این سرباسودای تو گیج است. دیرگاهی است که این چشم اشک خونین می‌ریزد. دیرگاهی است که سربه آستانه تو دارم.خود نمی‌گویی که بدبخت چه کسی هستی.
گروه تاریخ