“آژنگ نیوز”:امروز نوع جدید قلم با نام خودکار، شروع به نوشتن تاریخ کرد!در چنین روزی در سال ۱۹۴۵، با حضور حدود ۵۰۰۰ نفر در فروشگاه بزرگ «گیمبلز» در شهر نیویورک، به نظر می‌رسید که «رینولدز راکت»نخستین خودکاری که به‌صورت تجاری در ایالات متحده به فروش می‌رسید — دقیقاً همان چیزی است که همه به آن نیاز دارند.
اگرچه امروزه خودکار را وسیله‌ای ساده می‌دانیم، اما در زمان ظهورش، به‌سرعت به ابزاری ضروری و انقلابی تبدیل شد. در دنیای هدایای تبلیغاتی نیز، خودکار همچنان یکی از محبوب‌ترین اقلام است؛ و البته بی‌دلیل هم نیست.
این قلم با قیمت ۱۲.۵۰ دلار، اصلاً ارزان نبود (که معادل حدود ۲۳۰ دلارِ امروز است!). با این حال، بلافاصله به پدیده‌ای پرطرفدار تبدیل شد؛ به‌طوری که تنها در هفته اولِ عرضه در فروشگاه گیمبلز، حدود ۳۰ هزار عدد از آن به فروش رفت.
«رینولدز راکت» نخستین سازنده خودکار نبود.خودکار در سال ۱۸۸۸ توسط «جان جی. لاد»اختراع شد، هرچند در این مورد اختلاف‌نظرهایی نیز وجود دارد. او نخستین کسی بود که با قرار دادن یک ساچمه (گوی کوچک) درون لوله‌ای حاوی جوهر، ابزاری شبیه به خودکارهای امروزی طراحی کرد تا بتواند روی چرم‌هایی که دباغی می‌کرد، خط بکشد. این ویژگی مزیتی بزرگ نسبت به قلم‌پرها محسوب می‌شد، چرا که قلم‌پرها قادر به نوشتن روی سطوح زبر و ناهموار نبودند. این طرح آقای لاد؛ به خودکارهای امروزی شباهت داشت، اما نسخه نهایی و تکامل‌یافته آن توسط شخص دیگری ارائه شد.
در سال ۱۹۳۸، روزنامه‌نگار مجارستانی، «لاسلو بیرو» که از پر کردن مداوم خودنویس‌ها و دردسرهای ناشی از پخش شدن جوهر آن‌ها به ستوه آمده بود — طرحی نوآورانه را به ثبت رساند. او با کمک برادرش، «جورج» که شیمی‌دان بود، ابزار نوشتاری‌ای اختراع کرد که در نوک آن یک گوی فلزی بسیار کوچک قرار داشت. در این طراحی، گوی می‌توانست آزادانه بچرخد؛ بدین ترتیب که هنگام حرکت روی کاغذ، به جوهرِ موجود در مخزنِ بدنه قلم آغشته می‌شد و سپس جوهر را به سطح کاغذ منتقل می‌کرد.
تا سال ۱۹۴۴، قلمِ برادران بیرو که با نام «بیروم» شناخته می‌شد، در آرژانتین محبوبیت پیدا کرده بود. «میلتون رینولدز»، تاجر آمریکایی، در سفری به آنجا با این ابزار آشنا شد. او پس از بازگشت به ایالات متحده، تصمیم گرفت نسخه خودش را از آن بسازد. او این کار را با نهایت سرعت انجام داد — پیش از آنکه «بیروم» فرصت یابد به بازار ایالات متحده راه پیدا کند. رینولدز همچنین می‌دانست چگونه این قلم جدید را بفروشد؛ او در تبلیغات، آن را ابزاری پیشرو و مدرن معرفی می‌کرد که قادر است برای مدت‌های طولانی بدون نیاز به پر کردن مجدد جوهر، بنویسد.
این ایده توجه مصرف‌کنندگان را به شدت جلب کرد. اما «راکت» آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسید، عالی نبود. نه تنها گران بود، بلکه نشتی داشت و گاهی هم نمی‌نوشت. در طراحی‌های بعدی این ایرادات برطرف شدند. برادر بیرو، «جورج»، نوعی جوهر بسیار غلیظ اختراع کرد که از نشت جوهر جلوگیری می‌کرد و به سرعت خشک می‌شد.همچنین گزینه‌های ارزان‌تری نیز به بازار آمدند.مثلا در سال ۱۹۵۳، «مارسل بیک» (Marcel Bich) با عرضه مدل «بیک» (BIC) که با قیمتی بسیار مناسب و مقرون‌به‌صرفه فروخته می‌شد، نقطه عطفی در تاریخ خودکار رقم زد.
گروه گزارش