“آژنگ نیوز”:فیلم کمدی «دیکتاتور بزرگ» برای اولین بار در شهر نیویورک به نمایش درآمد. این فیلم که بزرگترین موفقیت چارلی چاپلین در گیشه بود، آدولف هیتلر و نازیسم را به سخره گرفت.
در سال ۱۹۳۸، چارلی چاپلین شروع به نوشتن فیلمنامه فیلمی کرد که در آن بی‌رحمانه آدولف هیتلر را مسخره می‌کرد. چاپلین در زندگینامه خود که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد، گفت که اگر از اردوگاه‌های کار اجباری آلمان خبر داشت، هرگز با هیتلر با طنز رفتار نمی‌کرد. او می‌خواست ایده های نازی‌ها و «تفکرات عرفانی آنها درباره نژاد اصیل» را به سخره بگیرد. چاپلین هنگام نوشتن فیلمنامه، فیلم‌های خبری هیتلر را تماشا می‌کرد تا حرکات، رفتار و سبک سخنوری او را به دقت یادداشت کند. این به او کمک کرد که چاپلین و هیتلر همسن و کاملاً شبیه به هم بودند. هیتلر با سبیل تقریباً تقلیدی‌اش، می‌توانست به عنوان همتای شیطانی شخصیت معروف «ولگرد کوچک» چاپلین دیده شود.
چاپلین فیلمنامه را در سپتامبر ۱۹۳۹ به پایان رساند و با جدیت تمام آن را برای یونایتد آرتیستس ساخت، که بخشی از آن متعلق به او بود، هرچند آنها شک داشتند که آیا می‌توان آن را در ایالات متحده یا بریتانیا نمایش داد یا خیر. او همچنین نامه‌های تهدیدآمیزی از هواداران فاشیست آمریکایی دریافت کرد، اما فیلم را با هزینه شخصی خود تکمیل کرد.
فیلم دیکتاتور بزرگ در کشوری خیالی به نام تومانیا اتفاق می‌افتاد که مسلماً آلمان بود و چاپلین دو نقش را در آن بازی می‌کرد. او یک آرایشگر بود و همچنین دیکتاتور وحشی کشور، آدنوید هینکل. آنها آنقدر شبیه به هم بودند که سربازان ضربت هینکل که برای دستگیری آرایشگر رفته بودند، دیکتاتور را به جای او دستگیر کردند. این به آرایشگر فرصت داد تا در یک گردهمایی عظیم مردمی وانمود کند که هینکل است و سخنرانی‌ای ایراد کند که در آن اعلام کرد نگرش خود را تغییر داده و خواستار از بین بردن نفرت و عدم تحمل شده است.
پس از نمایش‌های موفقیت‌آمیز فیلم در سینما کاپیتول در نیویورک و تئاتر پرنس آو ولز در لندن، تماشاگران مشتاق و مشتاقی را به خود جلب کرد و موفقیت مالی بزرگی به دست آورد. همچنین این فیلم مرحله‌ای کلیدی در تکامل از چارلی چاپلین «ولگرد کوچک» فیلم‌های صامت به چارلز چاپلین، تهیه‌کننده، کارگردان و بازیگر جدی سال‌های بعدی زندگی‌اش، بود.
گروه گزارش