“آژنگ نیوز”: پدیده گل‌فشان نفتلیجه در شهرستان گمیشان (استان گلستان) قلب صورتی ایران است. این پدیده، یکی از شگفت‌انگیزترین،عجیب‌ترین و در عین حال ناشناخته‌ترین جاذبه‌های طبیعی ایران است که ترکیبی از زمین‌شناسی و هنر خلقت را به نمایش می‌گذارد.این گل‌فشان در روستای «نفتلیجه» واقع در شهرستان گمیشان، در نزدیکی مرز ترکمنستان و سواحل دریای خزر قرار دارد. (نام نفتلیجه از ترکیب کلمه نفت و پسوند لوجه گرفته شده که نشان‌دهنده قرابت زمین‌شناسی این منطقه با منابع نفت و گاز است).
گل‌فشان‌ها در واقع آتشفشان‌هایی نیستند که مواد مذاب و آتشی داشته باشند. این پدیده زمانی رخ می‌دهد که گازهای زیرزمینی (عمدتاً متان) تحت فشار، همراه با آب، خاک رس و مواد معدنی از شکاف‌ها و حفره‌های زمین به بیرون پرتاب می‌شوند. با خروج این مواد، تپه‌ها و مخروط‌های کوچکی از گل شکل می‌گیرد.
تمام گل‌فشان‌های دنیا خاکستری، قهوه‌ای یا سیاه نیستند. ویژگی اصلی که نفتلیجه را از سایر گل‌فشان‌های جهان (حتی گل‌فشان‌های مشهور باباگرگور در آذربایجان یا گل‌فشان‌های جنوب ایران) متمایز می‌کند، رنگ خاص گل‌های آن است.
این رنگ صورتی، مرجانی یا ارغوانی ملایم، به دلیل ترکیب خاص مواد معدنی موجود در اعماق زمین، به‌ویژه اکسید آهن، ترکیبات گوگردی و نوع خاصی از خاک‌های رس در این منطقه جغرافیایی است.
وقتی این گل‌های صورتی و مرجانی در کنار پوشش سبز مراتع اطراف و آبی رنگ دریای خزر (در فاصله چند کیلومتری) قرار می‌گیرند، منظره‌ای خارق‌العاده و رویایی خلق می‌کند که به آن لقب قلب صورتی ایران را داده‌اند.
در این منطقه چندین دهانه فعال و نیمه‌فعال وجود دارد. دهانه‌ها به شکل تپه‌های مخروطی کوچکی هستند که از لابه‌لای آن‌ها گلِ غلیظ و صورتی‌رنگ بیرون می‌زند. اگر به دهانه‌های فعال نزدیک شوید، صدای جوشش و حباب‌های گاز را می‌شنوید. این حباب‌ها دائماً درون گل‌های صورتی می‌ترکند.حضور گازهای زیرزمینی باعث می‌شود در نزدیکی گل‌فشان، بوی ضعیفی از گوگرد یا تخم‌مرغ گندیده به مشام برسد که کاملاً طبیعی است. خشک شدن لایه‌های قبلی گل روی اطراف دهانه، باعث ایجاد ترک‌های زیبایی می‌شود که محیط را شبیه به سیارات دیگر کره زمین (مثل مریخ) می‌کند.
گل‌فشان نفتلیجه برای زمین‌شناسان اهمیت بالایی دارد. خروج این گل‌ها نشان‌دهنده فعالیت‌های تکتونیکی در عمق زمین و وجود ساختارهای زیرزمینی غنی از هیدروکربن (نفت و گاز) است. در واقع این گل‌فشان‌ها مانند سوپاپ اطمینان عمل می‌کنند و فشار گازهای زیرزمینی را به آرامی تخلیه می‌کنند.
مردم بومی منطقه و برخی طبیعت‌گردان معتقدند که گل‌های این فشان خواص درمانی برای بیماری‌های پوستی (مانند پسوریازیس، اگزما و قارچ) و همچنین دردهای مفصلی و رماتیسم دارد. بسیاری از بازدیدکنندگان گل صورتی را روی بدن خود می‌مالند و سپس در آب‌های (نزدیک) شستشو می‌دهند. (البته این خواص از نظر علمی پزشکی به طور قطع ثابت نشده و بیشتر جنبه تجربی دارد).
گروه گزارش