“آژنگ نیوز”:«مرقع» در لغت به معنای وصلهدوزیشده است و در اصطلاح هنر اسلامی، به مجموعهای از قطعات خوشنویسی، نقاشی و تذهیب گفته میشود که بر روی مقوا یا کاغذهای آهارمهره چسبانده و به صورت کتاب یا آلبوم، صحافی شدهاند. مرقعها برخلاف نسخههای خطی پیوسته، مجموعهای از آثارِ برگزیده و مستقل هستند که گاهی نمایندهٔ سبکهای مختلف یا دورههای زمانی متفاوتاند. این آثار در سنت کتابآرایی، علاوه بر نقش حفاظتی، بستری برای نمایش مهارت «قطعهنویسی» خوشنویسان و ابزاری برای مطالعه و آموزش هنرجویان بودهاند.
این سنت در دوران صفویه در ایران، عثمانی در ترکیه و گورکانیان در هند به اوج کمال رسید و به عنوان یکی از ارکان مهم هنرهای کتابآرایی شناخته شد.
* منابع برای مطالعهٔ بیشتر:
* شیمل، آنماری. *خوشنویسی و فرهنگ اسلامی*. ترجمهٔ اسدالله علوی، مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۶۸.
* بلر، شیلا. *خوشنویسی اسلامی*. ترجمهٔ محمد خزایی، تهران: انتشارات فرهنگستان هنر، ۱۳۹۰.
* قاضی احمد قمی. *گلستان هنر*. تصحیح احمد سهیلی خوانساری، تهران: منوچهری، ۱۳۶۶.
گروه گزارش