“آژنگ نیوز”:دانشجویان در فلوریدا یک کوزه دست نخورده ۴۰۰ ساله کشف کردند که نشان دهنده درگیری بین قدرتهای بومی، اسپانیایی و انگلیسی است. دانشجویان باستان شناسی دانشگاه فلوریدا این ظرف نادر را در محل سابق ماموریت سان فرانسیسکو د پوتانو که در سال ۱۶۰۶ تأسیس شده بود، زمانی که فلوریدا تحت حکومت اسپانیا بود، کشف کردند.
دانشجویان در فلوریدا یک کوزه دست نخورده ۴۰۰ ساله کشف کردند که نشان دهنده درگیری بین قدرتهای بومی، اسپانیایی و انگلیسی است. دانشجویان باستان شناسی دانشگاه فلوریدا این ظرف نادر را در محل سابق ماموریت سان فرانسیسکو د پوتانو که در سال ۱۶۰۶ تأسیس شده بود، زمانی که فلوریدا تحت حکومت اسپانیا بود، کشف کردند.
باستانشناسان در فلوریدا یک کوزه نادر و کاملاً سالم کشف کردند که احتمالاً توسط یکی از اعضای جامعه بومی پوتانو تقریباً ۴۰۰ سال پیش ساخته شده است. این کوزه کاسهای شکل که از خاک رس ساخته شده است، سطحی صاف و خاکستری و لبهای ساده دارد که کمی به سمت بیرون تاب میخورد. به نحوی، کل کوزه از قرنها فشار و رسوبات در حال جابجایی جان سالم به در برده و اوایل امسال بدون آسیب دیدگی بیرون آمده است. گیفورد واترز، مدیر مجموعههای باستانشناسی تاریخی در موزه تاریخ طبیعی فلوریدا، در بیانیهای با اعلام این کشف میگوید: «این بسیار منحصر به فرد است. معمولاً چیزهایی را پیدا میکنیم که شکسته و دور انداخته شدهاند.»
این کوزه توسط دانشجویان دانشگاه فلوریدا که در حال گذراندن یک دوره میدانی باستانشناسی بودند که توسط واترز و چارلز کاب، متصدی باستانشناسی تاریخی در موزه، واقع در پردیس دانشگاه در گینزویل، تدریس میشد، کشف شد. دانشجویان بهار امسال بارها از یک مکان تاریخی در شمال غربی گینزویل بازدید کردند تا مهارتهای حفاری رو به رشد خود را محک بزنند – و یک روز، با کشف کوزه سالم، به طلای باستانشناسی برخوردند.
از سال ۱۵۸۵، این مکان محل سکونت یک روستای بزرگ بود که مردم پوتانو، یک زیرگروه بومی از فرهنگ وسیعتر تیموکوا که توسط مهاجران اسپانیایی از سرزمینهای خود رانده شده بودند، در آن ساکن بودند. در سال ۱۶۰۶، دولت اسپانیا یک هیئت مذهبی کاتولیک را در این روستا تأسیس کرد و یک راهب کاتولیک را برای زندگی در میان مردم پوتانو در مکانی که به عنوان هیئت مذهبی سان فرانسیسکو د پوتانو شناخته شد، فرستاد. این مکان یک دکترینا بود، نامی که به هیئتهای مذهبی بزرگ با راهبان مقیم داده میشد. در مقابل، ویزیتاس، هیئتهای مذهبی کوچکتری بودند که راهبان ساکن در دکتریناهای نزدیک از آنها بازدید میکردند.
به گفته باستانشناسان، این یک رویه رایج برای اسپانیاییها بود که در روستاهای بزرگ بومیان آمریکا اصول و عقاید خود را وضع کنند و سپس تلاش کنند تا رئیس گروه را به کیش خود درآورند. مایکل گانون، مورخی که در حفاریهای قبلی در این مکان کار میکرد، در سال ۲۰۰۶ به سارا ال. استوارت از روزنامه گینزویل سان گفت: «در این نوع جامعه، برای راهب، زندگی بسیار سختی بود.»
ماموریت سان فرانسیسکو د پوتانو تنها یکی از ماموریتهای متعدد اسپانیایی بود که در امتداد ال کامینو رئال یا «جاده سلطنتی»، مسیری شرقی-غربی که در قرنهای ۱۶ و ۱۷ استفاده میشد، تأسیس شد. طبق گفته بخش منابع تاریخی فلوریدا، «در لا فلوریدا، کامینو رئال به جابجایی مردم و تدارکات بین پایتخت در سنت آگوستین و بیش از ۱۰۰ ماموریت واقع در غرب آن در میان جمعیتهای بومی ساکن در مرز کمک میکرد.»
ماموریت سان فرانسیسکو د پوتانو در سال ۱۶۵۶ پس از آنکه مردم تیموکوا علیه حکومت استعماری اسپانیا شورش کردند، برای مدت کوتاهی رها شد. با این حال، پس از آنکه اسپانیاییها قیام را سرکوب کردند، چند سال بعد ماموریت را دوباره برقرار کردند. این مکان در سال ۱۷۰۶، زمانی که توسط مهاجمان انگلیسی ویران شد، برای همیشه رها شد.
برای قرنها، ماموریت سانفرانسیسکو د پوتانو تا حد زیادی در تاریخ گم شده بود – تا اینکه آثار باستانی در دهه ۱۹۵۰ دوباره کشف شدند. کاوشهای مدرن از سال ۲۰۰۶ در حال انجام است. از آن زمان، محققان بیش از ۷۰۰۰ مورد را بازیابی کردهاند و این تعداد همچنان در حال افزایش است. بیشتر آنچه که آنها کشف کردهاند سفالهای بومی بوده است، اما آنها همچنین زنگولهها، آویزهای مذهبی، مهرههای شیشهای، ابزارهای سنگی، میخها و استخوانهای لاکپشتها، ماهیهای آب شیرین، بوقلمون و سایر حیوانات را کشف کردهاند.
بسیاری از استخوانها از همان منطقه بازیابی شدهاند که محققان گمان میکنند زمانی برای پخت و پز و زباله استفاده میشده است. در سال 2006، باستانشناسان بقایای ستونهای چوبی بزرگ ساخته شده توسط اسپانیاییها و همچنین بقایای پایههای سفالی را کشف کردند که ممکن است برای تثبیت آنها استفاده شده باشد. آنها فکر میکنند که این ستونها زمانی بخشی از کلیسا یا مدرسه ماموریت یا خانه راهب بودهاند. واترز در سال ۲۰۰۶ به روزنامه گینزویل سان گفت: «این یکی از معدود مکانهایی است که تا به حال روی آن کار کردهام و هیچ گونه اختلال مدرنی در آن وجود ندارد. اینجا، تا جایی که میتوانیم بگوییم، هیچ اتفاقی نیفتاده است.»
کوزه تازه کشف شده در داخل یک سازه ساخت اسپانیا پیدا شد، اگرچه باستان شناسان دقیقاً نمی دانند که این ساختمان برای چه منظوری ساخته شده است. بر اساس کشف قطعات اسلحه در نزدیکی آن، آنها فکر می کنند که ممکن است این مکان سربازخانه ای برای سربازان اسپانیایی بوده باشد که در اوایل دهه ۱۷۰۰ به این مکان اعزام شده بودند.
خود ظرف به سبکی ساخته شده که برای باستانشناسان ناآشنا است. احتمالاً از آن برای پخت و پز روی آتش استفاده نمیشد، زیرا هیچ اثری از بقایای زغال چوب روی آن وجود ندارد. محققان متوجه علائم سوختگی ضعیفی روی ظرف شدند که ممکن است ناشی از قرار دادن آن در نزدیکی آتش برای گرم کردن تکههای جداگانه غذا باشد. با این حال، این علائم همچنین میتوانند محصول جانبی فرآیند پخت باشند، زمانی که ظرف برای سخت شدن گل رس و بادوام شدن آن گرم میشد. بسیاری از سؤالات دیگر بیپاسخ ماندهاند. مهمترین آنها: چرا این ظرف قرنها پیش دور انداخته شد؟ واترز در این بیانیه میگوید: “شما چیزهایی را که هنوز میتوانید از آنها استفاده کنید، رها نمیکنید، پس چرا این را عمداً در گودال قرار دادهاید؟”
گروه گزارش