“آژنگ نیوز”:گرترود استاین، نویسنده آوانگارد، که خانه‌اش در پاریس محل تجمع هنرمندان و نویسندگان برجسته بود، در سن ۷۲ سالگی در چنین روزی در سال ۱۹۴۶ میلادی درگذشت.استاین نویسنده آوانگارد آمریکایی تأثیرگذاری بود که به خاطر سبک ادبی منحصر به فرد و مشارکت‌های چشمگیرش در ادبیات مدرن شناخته می‌شد.

استاین - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ

استاین که در سال ۱۸۷۴ در خانواده‌ای از مهاجران آلمانی متولد شد، دوران کودکی خود را در شهرهای مختلفی از جمله وین، پاریس و بالتیمور گذراند و در نهایت در اوکلند، کالیفرنیا ساکن شد. پس از مدت کوتاهی تحصیل در دانشکده پزشکی جان هاپکینز، به پاریس نقل مکان کرد.

اواز زمان نقل مکانش به فرانسه در سال ۱۹۰۳ تا زمان مرگش در نوی-سور-سن در سال ۱۹۴۶، چهره‌ای محوری در دنیای هنر پاریس بود. استاین، مدافع آوانگارد، به شکل‌گیری جنبشی هنری کمک کرد که خواستار شکلی بدیع از بیان و گسستی آگاهانه از گذشته بود. سالن پاریس در خیابان فلوروس شماره ۲۷ که او با آلیس بی. توکلاس، همراه و منشی مادام‌العمرش، در آن اقامت داشت، به مکانی برای تجمع «مدرن‌های جدید» تبدیل شد، نامی که هنرمندان جوان بااستعداد حامی این جنبش به آن معروف شدند. از جمله کسانی که او به آغاز حرفه‌شان کمک کرد، می‌توان به نقاشانی چون هنری ماتیس، خوان گریس و پابلو پیکاسو اشاره کرد. استاین در نوشته‌هایش به آنچه این خالقان در هنرهای تجسمی به دست آوردند، پرداخت.

او که خود را یک آزمایشگر جسور و نابغه‌ای خودخوانده می‌دانست، نوشتار خطی و زمان‌محورِ مختص قرن نوزدهم را به نفع ادبیاتی فضایی، فرآیندمحور و به‌ویژه قرن بیستم کنار گذاشت. نتیجه، اشعار و داستان‌های انبوهی بود که اغلب فاقد طرح یا دیالوگ بودند و عبارات به یاد ماندنی (“رز، رز است، رز است”) را به همراه داشتند، اما کتاب‌های موفق تجاری نبودند. در واقع، تنها کتاب پرفروش او، “زندگینامه آلیس بی. توکلاس”، خاطراتی از زندگی استاین که از زبان توکلاس نوشته شده بود، روایتی استاندارد و به شیوه‌ای مرسوم بود.

در مجموع آثار ادبی استاین، از جمله “سه زندگی” و “زندگینامه آلیس بی. توکلاس”، با استفاده تجربی از زبان، که اغلب شامل تکنیک‌های جریان سیال ذهن و اشکال روایی غیرمتعارف است، مشخص می‌شوند. اگرچه او در ابتدا با انتقاد روبرو شد و تحت الشعاع معاصران خود قرار گرفت، اما نوشته‌های او در اواخر عمرش مورد توجه بیشتری قرار گرفت و با دیگر چهره‌های مدرنیستی مانند جیمز جویس شباهت پیدا کرد. میراث استاین از طریق کاوش جسورانه‌اش در هویت و زبان پابرجاست و او را به چهره‌ای کلیدی در ادبیات و جنبش‌های فرهنگی گسترده‌تر زمان خود تبدیل کرده است.

گروه گزارش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *