“آژنگ نیوز”:در اواخر قاجار و در سال ۱۳۰۲ خورشیدی تا کسی نبود ومردم با درشکه بجای تا کسی در تهران حرکت می کردند.در این زنان ایرانی حق نداشتند با برادر یا پدر و یا شوهر خود ؛خلاصه زن و مرد در یک درشکه سوار شوند.باید زنان با زنان در یک درشکه و مرد نیز با مرد در یک درشکه سوار شوند .مضافاً این که در هر درشکه که زنان سوار می شدند با این که چادر سیاه و نقاب مشکی بر صورت داشت باز هم باید کوروک (۱) درشکه را هم بالا بیاورند .
بطوریکه زنان با داشتن چادر و پیچه (نقاب) در درشکه باید چتری از چرم درشکه که همان کورواک باشد نیز بر بالای سر آنان سایه افکن باشد، چه تابستان، پائیز، زمستان یا بهار بوده باشد. بالاخره درشکه ئی که زن سوار شده حتما باید کوروک داشته باشد و الا آژان (پاسبان) آن درشکه و مسافرش را به کمیسری (یا کلانتری) میبرد و جریمه و بازخواست داشت.
تعدادی از زنان در قالب (جمعیت نسوان وطنخواه) بر اینکار اعتراض داشته و درباره اش سخن میگفتند که چرا اصولا زن و مرد محرم با یکدیگر نباید سوار یک درشکه بشوند، و چرا کوروک درشکه برای زنان اجباریست! در صورتیکه زن چادر مشکی بر سر و نقاب بر صورت دارد و در خیابان و معبر عبور میکند، دیگر چتری از کوروک درشکه چرا الزامی است.
********************
۱- کوروک: مانند سرپوش از چرم که آستر دارد هر وقت میخواهند آن را با فنر پشت آن خوابانده بکلی بطرف پشت روی چرخهای عقب جمع می شد و هر وقت میخواستند آن را بر روی نشیمن گاه درشکه مانند چتر بزرگی بالا می آورند.
گروه تاریخ