“آژنگ نیوز”:تالاب خوخوران (خور خوخوران)، یکی از ارزشمندترین و زیباترین اکوسیستمهای ساحلی جنوب ایران است که در استان هرمزگان قرار دارد. این تالاب که بخشی از شبکه تالابهای ساحلی خلیج فارس محسوب میشود، به دلیل داشتن جنگلهای حرا (مانگرو) و تنوع بینظیر زیستی، اهمیت جهانی و منطقهای پیدا کرده است.
تالاب خوخوران در غرب تنگه هرمز، در حد فاصل بین شهرستانهای بندرعباس، میناب و خمیر واقع شده است. این تالاب در مجاورت بندر شهید رجایی و روستاهای حصهکوخرد و طاهری قرار دارد.
توپوگرافی و پهنهآبی: خوخوران از نظر ژئومورفولوژی، یک خور (پهنه آبی کوچک و ساحلی) است که با خلیج فارس ارتباط مستقیم دارد. پهنه این تالاب شامل مناطق گلی (گیلخورها)، جزایر حصیری کوچک، کانالهای آبی طبیعی و نواری از جنگلهای دریایی است.
تغذیه آبی: آب این تالاب از دو منبع اصلی تأمین میشود:
۱. آب شیرین: رودخانههای فصلی و دائمی مانند رودخانه میناب (گزار) و شکارپ که در فصلهای پرآبی به تالاب میریزند.
۲. آب شور: نفوذ آب دریای خلیج فارس به داخل خور در زمانهای مد (جزر و مد).
پدیده جزر و مد: ویژگی بارز جغرافیایی خوخوران تأثیرپذیری شدید از جزر و مد دریاست. در زمان مد، آب دریا وارد تالاب شده و سطح آب بالا میرود و در زمان جزر، آب عقبنشینی کرده و لایههای وسیعی از گِل و شن در معرض دید قرار میگیرند.
شگفتانگیزترین بخش تالاب خوخوران، توانایی اکوسیستم آن برای زیست در شرایط سخت (آب بسیار شور و گرمای طاقتفرسا) است.
الف) پوشش گیاهی (جنگلهای حرا):
درختان حرا (مانگرو): قلب تپنده تالاب خوخوران، جنگلهای رویشی درخت حرا (با نام علمی Avicennia marina) است. این درختان استثنایی توانایی زندگی در آب شور را دارند.
سازگاری با نمک: حراها سیستم تصفیهکننده طبیعی دارند؛ آب شور را جذب کرده و نمک اضافی را از طریق برگهای خود دفع میکنند (برگهای حرا همیشه پوشیده از کریستالهای نمک هستند).
ریشههای هوایی (پنجهگرزی): به دلیل لجنزاری بودن خاک، این درختان ریشههایی به سمت بالا میفرستند تا اکسیژن لازم برای تنفس را از هوا دریافت کنند. این ریشهها در زمان جزر از آب بیرون میآیند و منظرهای عجیب و زیبا خلق میکنند.
ب) پوشش جانوری:
پرندگان: خوخوران بهشت پرندهنگران است. این تالاب زیستگاه و زمین زمستانگذرانی بیش از ۱۵۰ گونه پرنده آبزی و کنارآبزی است. فلامینگوی بزرگ، پلیکان خاکستری، حواصیل سفید، انواع چنگرها، آبچلیکها و مگسخواران از جمله پرندگان بارز این منطقهاند.
آبزیان و بندپایان: ریشههای درهمتنیده حرا، بهترین مکان برای تخمریزی و رشد بچهماهیان، میگوهای خلیج فارس (به ویژه میگوی بانده)، خرچنگها و صدفهای دوکفهای است. در واقع، تالاب خوخوران به عنوان «پرورشگاه طبیعی» دریا عمل میکند.
خزندگان و پستانداران: در حاشیه تالاب میتوان به مارهای آبی، لاکپشتهای آسیایی و در بخشهای خشکتر حاشیه، گوزن زرد ایرانی (در حال احیاء) و روباه اشاره کرد.
گروه گزارش