“آژنگ نیوز”:ایگور استراوینسکی آهنگساز در چنین روزی در سال ، ۱۸۸۲، میلادی درنزدیک سن پترزبورگ، روسیه متولد شد. آثار او تأثیر انقلابی بر تفکر و حساسیت موسیقی درست قبل و بعد از جنگ جهانی اول داشت و آثارش در بیشتر دوران طولانی زندگی کاری‌اش، سنگ بنای مدرنیسم باقی ماند. او در سال ۱۹۵۴ مفتخر به دریافت مدال طلای انجمن سلطنتی فیلارمونیک و در سال ۱۹۶۳ مفتخر به دریافت جایزه ویهوری سیبلیوس شد.
با وجود تربیت چالش‌برانگیز، او با تحصیل زیر نظر آهنگساز مشهور نیکولای ریمسکی-کورساکوف، پایه‌های عمیقی در موسیقی ایجاد کرد. استراوینسکی با باله‌هایش برای «باله‌های روسی» اثر سرگئی دیاگیلف، به ویژه «پرنده آتشین» (۱۹۱۰) و «آیین بهار» (۱۹۱۳) که دومی در اولین اجرای خود غوغای عمومی به پا کرد، تحسین بین‌المللی را به دست آورد. سبک استراوینسکی در طول دوران حرفه‌ای خود، از سه مرحله متمایز عبور کرد: اوایل روسی، دوره نئوکلاسیک و بعدها به سریالیسم. پس از نقل مکان به ایالات متحده در سال ۱۹۳۹، استراوینسکی خود را بیشتر تثبیت کرد و تأثیرات جاز آمریکایی و موسیقی عامه‌پسند را در آهنگسازی‌های خود در هم آمیخت.
او به خلق آثار مهمی مانند «پیشرفت چنگک» (۱۹۵۱) و «سرود مقدس» (۱۹۵۶) ادامه داد. موسیقی استراوینسکی با ریتم‌های دقیق، سازهای غنی و خویشتن‌داری عاطفی مشخص می‌شود که نشان دهنده اعتقاد او به استقلال موسیقی از سایر بیان‌های هنری است. او همچنان چهره‌ای برجسته در تاریخ موسیقی کلاسیک است که تأثیرش فراتر از مرزهای فرهنگی طنین‌انداز می‌شود. استراوینسکی در سال ۱۹۷۱ درگذشت و در ونیز به خاک سپرده شد و میراثی از خود به جا گذاشت که همچنان الهام‌بخش نوازندگان در سراسر جهان است.
گروه گزارش