“آژنگ نیوز”:اولین بازی درجام جهانی ۲۰۲۶ برای تیم ملی فوتبال ایران ثبت شد.نتیجه؟تساوی ۲بر۲بعد از دوبار عقب افتادن (از دوحمله!)تیم نیوزلند بود.نظر مربی تیم ملی؟این بهترین بازی جام جهانی بود.از نظر رنکینگ تیم نیوزلند آخرین تیم در میان تیمهای شرکت کننده در جام جهانی است.
اشاره به این نکته کاملا ضرورت دارد که رفتار غیر منصفانه و ناجوانمردانه با تیم فوتبال ایران از سوی میزبان (آمریکا)غیر قابل انکار است.اما بازهم اشاره به این نکته ضرورت دارد که پنهان شدن پشت این مشکلات و سرپوش گذاشتن بر ضعفهای تاکتیکی ؛نیز قابل قبول نیست.برای نمونه باید اشاره کنیم که بهترین بازیکن زمین رامین رضاییان از تیم فوتبال ایران انتخاب شد. پس مشکلات نمیتواند مانع از بهتر بودن بازیکنان شود.
خط دفاعی آشفته ایران نتوانست یک فوروارد را که به غیر از تنومند بودن هنر دیگری نداشت مهار کند و در نتیجه دو گل تقریبا یکسان خورد.اما نقطه قوت تیم همان خواست بردن و کسب اولین پیروزی در اولین مسابقه بود.حالا دوباره تحلیلهایی که قبلا میشنیدیم را دوباره شاهد خواهیم بود. مثلا بازی با بلژیک را که ببازیم ؛باید بنویسیم اگر نیوزلند بلژیک را ببرد و ایران با ۱۵ گل! بر مصر غلبه کند؛تیم فوتبال ما صعود خواهد کرد!!در حالیکه فقط برد در بازی اول کلید حل مشکل صعود به مرحله بعدی جام بود.
بیایید منصفانه به موضوع نگاه کنیم.فوتبال ما هنوز صاحب یک استادیوم مناسب و دارای چمن استاندارد نیست!مسابقات فوتبال ما بدون (بله بدون)تماشاگر برگزار می شود.احتمالا با ادامه همین روند و حذف امکانات مسابقات فوتبال؛ میتوانیم شاهد برگزاری بدون توپ و بدون فوتبالیست !مسابقات فوتبال هم باشیم!!فوتبال ما هنوز وابسته به درآمدهای دولتی است.فوتبال منبع درآمد اصلی که حق پخش است ندارد.
فوتبال ما از نظر سواد و دانش روزِ کادر فنی ؛در اقلیت است و تعداد مربیان با دانش روز به تعداد انگشتان دست هم نمیرسد.استفاده از تکنولوژی در مسابقات فوتبال هم در ضعیف ترین حد است.به مسایل و مشکلات مالی و نیز وضعیت نامناسب دیگر اشاره نمیشود.
اما علیرغم همین مسایل در مورد موضوعات فنی همین مسابقه هم که توجه میکنیم با نکات عجیبی مواجه میشویم.حضور مغانلو در خط حمله؛بازیکنی که در همه ادوار مسابقات بازیکن تعویضی با حضور چند دقیقه ای بود.حضور بازیکن خط دفاعی سمت چپ(ذخیره تیم خودش) که ۹۰ درصد پاسهایش رو به عقب بود.حضور علیپور در خط حمله با کارایی در حد صفر(میتوان به حسین زاده اشاره کرد که چه فعال و موثر بود).
حضور احسان حاج صفی در پست هافبک وسط (غیبت تامل برانگیز کنعانی)و گرفتن یک کارت زرد!از همه مهمتر حضور بازیکنان آسیب دیده در تیم . خود آقای قلعه نوعی اشاره کردند که همه تعویض ها به خاطر آسیب دیدگی بود و نه تغییر تاکتیکی(در مورد آریا یوسفی که تردید جدی وجود دارد).تازه چند بازیکن آسیب دیده(مثل جهانبخش روی نیمکت بودند).در این مورد حق با آقای قلعه نوعی است. ما فوتبالیستی که در جام حهانی بازی کند کم داریم.
تاکتیک تیم ملی همان تاکتیک مرسوم در دهه ۶۰ خورشیدی بود. یک فوروارد تنومند بگذاریم نزدیک به دروازه تیم رقیب. توپ را از هرکجا که میشود بزنیم زیرش تا روی کله مهاجم ما فرود بیاید. بعد نفر نزدیک به او توپ را بگیرد بقیه اضافه شوند تا بلکه یک جوری بشود!در این میان سانترهای مداوم و اوتهای بلند هم میتواند مفید باشد ؛که بود!(جالب اینکه نیوزلند هم تقریبا شبیه به ما بازی می کرد!)
در کنار اینها وضعیت پخش مسابقه هم تاثر برانگیز است. امسال فیفا کاری کرده که تماشاچیان تلویزیونی فوتبال صدای برخورد پا با توپ .برخورد توپ با تیر دروازه .برخورد توپ با تور و گل شدن را می شنوند. ما در کنار قطع و وصل شدن تصاویر و پخش تصاویر تکراری صداها را هم نمیشنویم!تحلیلهای فنی عحیب و غریب و اظهار نظرهای بی ارتباط با فوتبال که جای خود دارد!
در هر حال نکته عحیب و قابل توجه در کنار همه مسایل و مشکلات خواست و روحیه بالای تلاش برای پیروزی و بردن ؛از سوی بازیکنان است که قطعا میتواند به طرز شگفت انگیزی موجب امیدواری باشد.همچنین استقبال تماشاگران حاضر در استادیوم از تیم فوتبال هم بسیار مثبت بود و علیرغم تحلیلهای آبکی برخی از رسانه ها که بیشتر جنبه محاکمه تیم ملی را داشت؛تماشاگران از تیم ایران حمایت شایانی کردند .در مجموع این روحیه میتواند در دو مسابقه بعدی به ما بیشتر کمک کند و امیدواریم شاهد روند رو به صعود تیم ملی و گرفتن بهترین نتیجه ها از دو مسابقه با بلژیک و مصر باشیم.
گروه گزارش