“آژنگ نیوز”:شیوه های قدیمی برای پسر زایی زنان باردار ؛یک روش مرسوم در اواخر دوره قاجاریه بود.قدیمی ها یک مثلی داشتند که میگفتند بچه داری برسرداری یعنی زن و مردی که بچه دارشدند مثل آن است که برسردارباشند وساعت ها وروزها و ماهها متحمل رنج زحمت می شوند تا بچه بزرگ بشود .روی این اصل از موقعی که زن احساس حمل میکرد تمام اهل خانه بخصوص پدر بچه و اقوام مادر همه در فکر آن بودند که به مادر آیتده بدنگذرد. غذای بالنسبه کافی بخورد کمتر زحمت بکشد و با لنسبه کافی بخورد .کمتر زحمت بکشد و به اسانی وضع حمل کند .

در اواخر دوره قاجار؛ مردم به فرزاند ذکور علاقه داشتند و دلشان میخواست پسر پیدا کنند .برای این کار هم دعا داشتند و هم دوا . در بقعه سید اسماعیل تهران نزد دیک چاله میدان و آخر بازار چهار سو سید دعا نویسی بود که برای این کار به قول معروف دستش مجرب بود و یکی از وسایل این سید دعا نوس آن بود که به زنان باردار دستور میداد از ماه اول حمل تاجهل روز هر روز صبح به یک سیب سر خ سوره یوسف بخوانند و بدمند و ناشتابه مادر بدهند .در دوران مدرن نیزهم اطبای فرنگی مآب هم همین دستوررا میدادند و میگفتند سیب آهن دارد سرب دارد طلا دارد ویتامین دارد نقره دارد.
خلاصه اینکه برای رشد و نمو کودک خوب است منتهی از آن قسمت سوره یوسف هیچ چیز نمیگفتند.در نهایت نکته مهم این است که توجه به مادر چنین وضعی خیلی مؤثر است . امادواهایی که برای این منظور معمول بود بیشتر چیزهائی بود که بقول اطبای قدیم گرم بود .
معمولا اینگونه چیزها تجویز می شد. مثلا می گفتند مادر باردار باید عسل و نخم مرغ و کوهان شتر و گرد فوفل (نه فلفل) و امثال آن زیاد بخورد. بعضی خانمهاکه بقول قدیمی ها پسر زا بودند یعنی پسر های متعدد زائیده بودند و دخترمی خواستند؛ عکس این دستور را توصیه می کردند چیز های سرد مثل گاو دارو آب لیمو و شیر خشت و امثال آن میل می کردند .چون معتقد بودند که طبیعت دختر سرد و طبیعت پسر گرم است.
گروه تاریخ
