“آژنگ نیوز”:یک شوالیه با “زره درخشان”میتواند مقابل گلوله مقاومت کند؟ با “زره درخشان” که شمشیر یا نیزه در دست دارد، تصویری نمادین از قرون وسطی است.اما سلاح های پیشرفته تری نیز در قرون وسطی ظاهر شدند – از جمله تفنگ هایی که گلوله شلیک می کردند. این منجر به یک سوال جالب می شود: آیا لباس های فلزی که شوالیه ها و سایر جنگجویان می پوشند می توانند گلوله را مسدود کنند؟
اما حتی اگر برخورد شوالیهها با سلاح گرم غیرمعمول باشد، زرههای قرون وسطایی ممکن است محافظتی در برابر گلوله داشته باشند. راجر پائولی، دانشیار تاریخ در دانشگاه مرکزی آرکانزاس، در ایمیلی به لایو ساینس گفت: «دوران اواخر قرون وسطی- اوایل مدرن، از حدود سالهای ۱۳۸۰تا حدود ۱۶۰۰، چیزی شبیه به یک مسابقه فناوری بین اسلحهسازان و زرهپوشان بود. با ورود اسلحهها به صحنه، زرهسازان شروع به ساخت زرههای قویتر و پیچیدهتر کردند. آیا زره های قرون وسطایی در برابر گلوله های شلیک شده از اسلحه موثر بود؟ پائولی میگوید: «بسیاری به این بستگی داشت که زره نسبتاً جدید باشد یا اینکه طراحی اسلحه کمی قدیمیتر یا کوچکتر باشد. گمان من این است که بیشتر تپانچه ها [از آن دوره زمانی] با یک مجموعه زره درجه یک به چالش کشیده می شوند. سلاح های گرم در قرون وسطی نمی توانستند گلوله ها را به همان سرعتی که اسلحه های امروزی می توانند به حرکت در آورند. چند آزمایش روی زره انجام شده است که مربوط به کمی پس از قرون وسطی است.

به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۷، تیمی که با برنامه تلویزیونی نوا کار میکردند، نمونهای از زره اواخر قرن شانزدهم و یک سلاح گرم از آن زمان ساختند. آنها تشخیص دادند که این بشقاب قادر است گلوله ای را متوقف کند. امروزه، زره بدنی که توسط سربازان پوشیده می شود، اغلب برای محافظت در برابر گلوله طراحی شده است. قطعات زره امروزی، مانند جلیقه های ضد گلوله، به این دلیل مؤثر هستند که برخورد پرتابه ها را کاهش می دهند و به جذب ضربه کمک می کنند: «وقتی گلوله به زره بدن برخورد می کند، الیاف لایه ای سختی که زره را تشکیل می دهند، سرعت گلوله را کاهش داده و نیروی آن را پخش می کند.» تاوارس گفت که زره در قرون وسطی پیچیده نبود و به نظر می رسد بیشتر زره هایی که می توانست گلوله را متوقف کند پس از دوره قرون وسطی ساخته شده است. تاوارس گفت: زره های میدانی قرن شانزدهم و هفدهم بسیاری هم برای پیاده نظام و هم برای سواره نظام وجود دارد که ممکن است در مهار توپ سربی موفق بوده باشند.در حالی که زره پوشان در اروپا سعی می کردند با اسلحه سازها عقب نمانند، زره پوشان در چین این کار را نکردند. پیتر لورگ، دانشیار تاریخ در دانشگاه وندربیلت، در ایمیلی به لایو ساینس گفت: «به نظر نمیرسد که زرههای چینی قرون وسطایی در پاسخ به سلاحهای گرم تغییر کرده باشد. لورژ خاطرنشان کرد، زرهی که قادر به محافظت در برابر گلوله بود، گران بود، و ارتشهای چین قرون وسطی تمایل داشتند تعداد زیادی سرباز از پیشینههای مشترک را در خود جای دهند. لورج گفت: زرههایی که میتوانستند در برابر گلوله محافظت کنند «فقط برای مردان بسیار ثروتمند در دسترس بود، بنابراین شاید ترکیب بسیار متفاوت ارتشهای چینی [با] ارتشهای انبوه مردم عادی، اجازه چنین اقدامات دفاعی گرانقیمتی را نمیداد». در حالیکه ارتش چین در قرون وسطی هم از اسلحههای گرم مانند «فایرلنس» استفاده میکردند و هم با آن مواجه میشدند.
گروه گزارش
