image 9

چه کتابهایی ممنوع هستند؟

به گزارش “آژنگ نیوز”در آمریکا چه کتابهایی ممنوع هستند؟از سال ۲۰۰۵تا ۲۰۰۷ ، لورا مالوری ساکن جورجیا بدون موفقیت تلاش کرد کتاب های هری پاتر را از کتابخانه های مدرسه شهرستان گوینت جمع آوری  کند. این مجموعه هفت قسمتی درباره یک جادوگر جوان بوده و توسط J.K. رولینگ  به نگارش درآمده و به عنوان چالش برانگیزترین مجموعه کتاب از سال۲۰۰۰ به بعد رتبه بندی شده است. تلاش های مالوری بر اساس آنچه است که مخالفان اینگونه کتابها ،آن را دارای زیربنای شیطانی می دانند .

طبق اعلام انجمن کتابخانه های آمریکا که سالانه اطلاعات مربوط به درخواست های منع کتاب را جمع آوری می کند ، والدینی مانند مالوری متداول ترین منبع شکایت هستند. اگرچه عناوین ممنوع اغلب شامل کتابهایی مانند: “انگورهای خشم” ، “اولیس” و “می دانم چرا پرنده در قفس آواز می خواند” است. اما ادبیات نوجوانان مانند کتاب های هری پاتر بیشترین در خواست بررسی برای ممنوعیت آن را دارند. در حقیقت ، اکثر موارد منع توزیع کتاب مربوط به آثاری است که در کتابخانه های مدارس یافت می شود تا در کتابخانه های عمومی.

اما مراحل  ممنوعیت کتاب در آمریکا چیست؟قبل از اینکه کتاب ممنوع شود ، ابتدا کسی باید آن را به چالش بکشد. انجمن کتابخانه های آمریکا چالش و یا اعتراض به انتشار یک کتاب  را چنین تعریف می کند: “تلاشی برای حذف یا محدود کردن مطالب ، بر اساس اعتراضات یک شخص یا گروه.”  درنهایت یک چالش موفق منجر به ممنوعیت از توزیع یک کتاب می شود.

image 9

هر ساله کتابخانه های سراسر ایالات متحده صدها چالش را گزارش می دهند. مهمترین دلیل برای ممنوعیت یک کتاب؛ محتوای صریح جنسی ، زبان توهین آمیز و موضوعات نامناسب برای افراد زیر سن قانونی است .

ممنوعیت کتاب از قدیمی ترین دوران تاریخ ادبیات وجود داشته است. سقراط در سال ۳۹۹ پیش از میلاد به انحراف ذهن جوانان متهم شد. تا زمان اختراع چاپخانه در سال ۱۴۵۰ ، سوزاندن برخی از آثار ادبی با هدف  جلوگیری از انتشار آنها صورت گرفت. با این وجود توانایی چاپ  به اشکال گوناگون و چاپ مجدد نسخه های یک اثر ،موجب بی اثر کردن توقیف کتابها شد. تدوین قوانین سخت گیرانه صدور مجوز که توسط سلطنت انگلیس هنری هشتم و کلیسای کاتولیک روم تنظیم شده از اولین نمونه های این امر است.

همانطور که قبلاً ذکر شد ، بسیاری از سوابق قانونی ممنوعیت کتاب در آمریکا مربوط به کتابخانه های مدارس دولتی است. در سال ۱۹۸۲، پرونده برجسته Board of Education، Island Trees School District v. Pico نشان داد که مسئولان مدرسه نمی توانند  برخی کتابها را از کتابخانه ها صرفا به دلیل آنکه  با عقاید موجود درآن  مخالف هستند،جمع آوری کنند.. با حمایت از حقوق دانش آموزان برای آزادی بیان و همچنین دریافت اطلاعات ، دادگاه عالی ایالات متحده حکم داد که یک کتاب یا نشریه باید “به صورت همه گیر مبتذل” باشد تا زمینه کافی را برای ممنوعیت را ایجاد کند.

با این وجود ، چند سال بعد ، دیوان عالی کشور حکم داد که مسئولان مدارس می توانند روزنامه های منتشر شده از سوی دانش آموز را سانسور کنند.در سال  ۱۹۸۸ مدرسه منطقه Hazelwood علیه این حکم  اقدام کرده و بین حقوق دانش آموزان مدارس دولتی و حقوق بزرگسالان تفاوت قائل شد و اظهار داشت که روزنامه مدرسه نوعی از انتشار بیان نظرات عمومی نیست.این تصمیم Hazelwood به مقامات مدرسه فرصت بیشتری برای رسیدگی و تامل  در مورد سانسور انتشارات مربوط به دانش آموزان داد.

البته غالبا کتابخانه های عمومی به عنوان محل ارایه  آزاد ایده ها ، از ترس دامنه فزاینده و لغزنده سانسور ، از توزیع کتاب در کتابخانه های عمومی ،معمولا مانع نمی شوند. حتی مفاد بند۲۱۵ قانون پاتریوت که به دولت اجازه می دهد تا سوابق کتابخانه  ای مردم را بررسی کند ، با نظر متخصصان کتابخانه منفی شده است.

با این وجود ، صدها نفر هر ساله با شکایت از کتابخانه ها برای حذف برخی از کتابها ، از حقوق قانونی خود استفاده می کنند. اگرچه تصمیم اولیه برای انطباق با چنین درخواستی مربوط به کتابخانه های منفرد است ، اما دادگاه های بالاتر بر محافظت از اصلاحیه اول تأکید می کنند ، مگر در مورد مواد ناشایست قانونی.

ادبیات زشت چیست؟

در مورد دیگری پیرامون موضوع ممنوعیت انتشار کتاب،پس از تصویب اولین اصلاحیه توسط کنگره ایالات متحده در سال ۱۷۹۱ ، متخلص به اعمال کامستاک در سال ۱۸۷۳ ممنوعیت ادبیات ناپسند از تجارت بین ایالتی رایج شد. امروزه هم  قانون اساسی از ادبیات ناپسند محافظت نمی کند.

منظور از ادبیات ناپسند بکارگیری ادبیات زشت و فحاشی در کتابهاست. برای اثبات وجود فحاشی در کتابها  استانداردها یی معین شده است.

بار سنگین اثبات فحاشی برعهده آن مدعی ایی است که خواستار سانسور است .این اقدام برای حفاظت از ارزشهای آزادی بیان است. این رویه همچنین به جلوگیری از محدودیت قبلی یا جلوگیری از نوشتن و چاپ مردم به دلیل تهدید قانونی کمک می کند. این امر همچنین باعث کاهش اثر سانسور می شود که بیان و دریافت اطلاعات را محدود می کند. با بهره گیری از همین تفسیر حقوقی ، سرانجام کتابهایی مانند “لولیتا” و “اولیس” که ایالات متحده در ابتدا ممنوعیت نظر به  انتشار آنها را داشت ، منتشر شدند.

ترجمه علی محرابی

گروه تاریخ

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *