“آژنگ نیوز”:ولتر، یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان فرانسوی که به دلیل قدرت نقد و طنزِ هوشمندانه‌اش شهرت دارد و همچنان به عنوان مبارزی شجاع علیه استبداد، تعصب و بی‌رحمی مورد احترام فراوان است، در چنین روزی در سال ۱۶۹۴ متولد شد.او بیش از هر چیز به خاطر نقش‌آفرینی‌اش در جنبش فکری «عصر روشنگری» شناخته می‌شود؛ جنبشی که در قرن هجدهم سراسر اروپا را فرا گرفت. اگر می‌خواهید پا به دنیای ولتر بگذارید، کتاب «کاندید» (Candide) نقطه شروع بسیار مناسبی است.

voltaire goodreads 1 - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ

ولتر برخاسته از طبقهٔ متوسط ​​بود. بر اساس گواهی تولدش، او در ۲۱ نوامبر ۱۶۹۴ زاده شد؛ اما نمی‌توان این فرضیه را نادیده گرفت که شاید تاریخ تولد او پنهان نگاه داشته شده باشد، چرا که خودِ او چندین بار اظهار داشت که تاریخ واقعی تولدش ۲۰ فوریه بوده است. او بر این باور بود که فرزند افسری به نام «روش‌برون» است که ترانه‌سرا نیز بود. ولتر نه به پدرِ قانونی‌اش، «فرانسوا آروئه»—که زمانی دفتردار اسناد رسمی بود و بعدها به مقام مسئول وصول درآمدها در «دیوان محاسبات» رسید— و نه به برادر بزرگترش «آرمان»، هیچ‌گونه علاقه‌ای نداشت.

دربارهٔ مادرش تقریباً هیچ‌چیز نمی‌دانیم، چرا که او به‌ندرت سخنی از مادرش به میان می‌آورد. از آنجا که ولتر در هفت‌سالگی مادرش را از دست داد، به نظر می‌رسد خیلی زود در برابر اقتدار خانواده سر به شورش برداشت. او به پدرخوانده‌اش، «آبه دو شاتونوف» —که مردی آزاداندیش و پیرو مکتب اپیکوری بود— نزدیک شد؛ کسی که این پسر را به «نینون دو لانکلو» ، زنِ درباریِ مشهور، معرفی کرد؛ آن هم در زمانی که نینون ۸۴ سال داشت. بی‌تردید، ولتر نگاه مثبت و درک واقع‌بینانه‌اش از جهان را مدیون خاستگاه طبقهٔ متوسطیِ خود بود.

ولتر، که در قرن هجدهم به همراه دیگر متفکران زمان خود – ادبا و دانشمندان – به کارایی عقل اعتقاد داشت، یک فیلسوف بود. او در محافل، خداباوری پرخاشگرانه‌ای را ابراز می‌کرد که دینداران را رسوا می‌کرد. او به انگلستان، کشوری که آزادی اندیشه را تحمل می‌کرد، علاقه‌مند شد. او با رهبر حزب محافظه‌کار، ویسکونت بولینگبروک ، که در فرانسه تبعید شده بود، دیدار کرد – سیاستمدار، خطیب و فیلسوفی که ولتر او را تا جایی تحسین می‌کرد که با سیسرو مقایسه می‌کرد. به توصیه بولینگبروک، او انگلیسی آموخت تا آثار فلسفی جان لاک را بخواند.

یک نکته جالب درباره ولتر: او به خاطر وسواس افراطی‌اش نسبت به قهوه شهرت داشت. گفته می‌شود او روزانه تا ۵۰ فنجان قهوه می‌نوشیده است! خب، وقتی قرار است با فلسفه‌های خود به جهان روشنایی ببخشید، احتمالاً به مقدار زیادی کافئین نیاز دارید.

نقل‌قول محبوب: «نادان‌ها عادت دارند تصور کنند هر آنچه یک نویسنده مشهور می‌نویسد، ستودنی است. اما من به شخصه فقط برای لذت بردن خودم مطالعه می‌کنم و تنها چیزهایی را می‌پسندم که با سلیقه‌ام جور درمی‌آیند.»

گروه تاریخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *