“آژنگ نیوز”:انقلاب فلامینگو در آلبانی رویدادی است که از سوی هزاران آلبانیایی ازبیش از سه هفته پیش آغاز شده است.این حرکت که در خیابانهای پایتخت خود، تیرانا، به مخالفت با یک پروژه تفریحی ساحلی لوکس که توسط جرد کوشنر، داماد دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده”شکل گرفته از سوی بسیاری از آلبانیایی ها حمایت میشود، پرداختهاند.
این پروژه عمرانی ۴ میلیارد یورویی (۳.۵ میلیارد پوندی) در خط ساحلی بکر زورنک در جنوب آلبانی و تالابهای اطراف آن ساخته خواهد شد. ادی راما، نخست وزیر دیرینه آلبانی، که از سال ۲۰۱۳ در قدرت است، این پروژه را به عنوان تحولی برای اقتصاد و بخش گردشگری آلبانی مورد ستایش قرار داده است. اما ساکنان محلی و سازمانهای محیط زیستی به شدت در برابر این طرح مقاومت کردهاند و به اختلافات حل نشده مالکیت زمین و تهدیدی که برای اکوسیستمهای شکننده ایجاد میکند، اشاره میکنند.
خشم عمومی در اواخر ماه مه زمانی منفجر شد که فیلمی از یک معترض که توسط ماموران امنیتی در محل تفریحی از روی صخره کشیده میشد، منتشر شد. این ویدئو به سرعت پخش شد و بزرگترین اعتراضات مدنی آلبانی در دهههای اخیر را شعلهور کرد و جامعهای را که مدتها توسط سیاستهای حزبی و میراث کمونیسم تقسیم شده بود، به جنبش درآورد. این اعتراضات به یک جنبش گسترده ضد دولتی تبدیل شده است که به عنوان “انقلاب فلامینگو” شناخته میشود، نامی که از پرندگان نادر ساکن تالابهایی که توسط توسعه زورنک تهدید میشوند، گرفته شده است. معترضان در تیرانا، و همچنین در تظاهراتی که توسط مهاجران در سراسر اروپا سازماندهی شده است، خواستار استعفای راما هستند.
خشم آشکار سالهاست که در کشوری که گرفتار فساد سیستماتیک است، در حال افزایش است. در سالهای اخیر، مجموعهای از وزرای دولت به دلیل سوءاستفاده از قدرت و اتهامات فساد زندانی شدهاند.
و در حالی که مقابله با فساد و جرایم سازمانیافته همچنان شرط اصلی پیوستن آلبانی به اتحادیه اروپا است که مذاکرات برای آن در سال 2024 آغاز شد، دولت راما بارها پاسخگویی را تضعیف کرده است.
حزب سوسیالیست حاکم او اخیراً درخواست نهاد ویژه دادستانی آلبانی تحت حمایت اتحادیه اروپا برای لغو مصونیت پارلمانی بلیندا بالوکو، معاون نخست وزیر سابق، را رد کرد. او به جرم فساد متهم شده است، اگرچه هرگونه تخلفی را انکار میکند. اقداماتی از این دست، پیوستن آلبانی به اتحادیه اروپا را تهدید به تأخیر بیشتر میکند.
هزینه زندگی در آلبانی نیز افزایش یافته است. قیمت سوخت در آنجا حتی قبل از شوکهای انرژی مرتبط با جنگهای اوکراین و ایران، از بالاترین قیمتها در بالکان بود. افراد دارای ارتباطات سیاسی بر بازار انرژی آلبانی تسلط دارند و رقابت را خفه میکنند.
سرمایهگذاران خارجی مدتهاست که به دلیل رقابت تحریفشده، و همچنین فساد در تدارکات و اجرای ضعیف قراردادها، با چالشهای قابل توجهی در انجام تجارت در آلبانی مواجه بودهاند.
در عین حال، بحران قیمت مسکن، بسیاری از مردم را به لبه پرتگاه برده است. بخش املاک و مستغلات آلبانی در سالهای اخیر شاهد رشد سریعی بوده است که به دلیل نظارت ضعیف بر معاملات تسهیل شده است. گزارش سازمان ملل متحد از سال ۲۰۲۱ نشان میدهد که پولشویی به عامل اصلی افزایش قیمتها در تیرانا و مناطق ساحلی تبدیل شده است.
گردشگری موتور اصلی رشد آلبانی است و اکنون میلیونها نفر هر ساله از این کشور بازدید میکنند. با این حال، صنعت غذای داخلی توسعه نیافته و همچنین اتصال ضعیف جادهای و ریلی به این معنی است که آلبانیاییهای عادی به ندرت میتوانند از موفقیت این بخش بهرهمند شوند.
به ویژه جوانان احساس میکنند که از فرآیندهای سیاسی و فرصتهای اقتصادی کنار گذاشته شدهاند و توسط تصمیمگیریهای مبهم و نخبگان مستقر، طرد شدهاند. بیش از نیم میلیون آلبانیایی در دهه گذشته در جستجوی فرصتهای بهتر به کشورهای اتحادیه اروپا مهاجرت کردهاند. قدم بعدی چیست؟
با ورود اعتراضات به چهارمین هفته خود، سوال بیپاسخ این است که پایان ماجرا چه خواهد بود. معترضان نه تنها خواستار استعفای دولت، بلکه خواستار اصلاحات ساختاری عمیق، از جمله اصلاح نظام انتخاباتی کشور، هستند.
بسیاری خواستار تشکیل یک دولت موقت هستند که وظیفه آن اصلاح قانون اساسی و از سرگیری مبارزه با جرایم سازمانیافته و فساد باشد.
اما حزب سوسیالیست اکثریت پارلمانی قابل توجهی را در اختیار دارد و راما تاکنون درخواستها برای کنارهگیری را رد کرده است. او با توهین به معترضان حمله کرده و – بدون ارائه مدرک – گفته است که بازیگران بدخواه خارجی پشت این جنبش هستند.
نویسنده: آلتین گِتا دانشجوی دکترای علوم سیاسی و مطالعات بینالملل، دانشگاه بیرمنگام
گروه گزارش