“آژنگ نیوز”:در مهر ماه سال ۱۳۳۵ خورشیدی بالغ بر۷هزار نفر برای اسم نویسی به مدرسه دارالفنون مراجعه کردند.ولی از آن میان فقط دو هزار نفر پذیرفته شدند درمیان این ۲ هزارنفر شاگرد از هرشهرستانی دیده میشود.از اصفهانی ها گرفته تا کاشیها .خلاصه از هر شهر و دیاری در آنجا گرد آمده به تحصیل مشغول بودند.اتفاقا اولیای آنها نیز از تیپهای مختلف بودند مثلا۴۳۵ نفر از اولیای دانش آموزان فرهنگی میباشند دویست نفر ارتشی هستند ۱۶۰ نفر طبقه روحانی و بقیه نیزبازاری و کارمندان وزارتخانه بودند.
معلمین دارالفنون در سال ۱۳۱۲ خورشیدی
۷۰ نفر معلم
در این زمان؛مدرسه دارالفنون ۷۰ نفر معلم زبده داشت که اکثر آنها ۳۵-۴۰ سال سابقه تدریس درخود دارالفنون داشتند. رئیس این مدرسه آقای تقوی بودکه بعد از تحصیل علوم قدیم و جدید دیپلم دارالفنون را اخذ نموده بود.
آقای تقوی عمر خود را بدرس خواندن و درس دادن گذرانده و به قول یکی از فرهنگیان با سابقه از روزی که چشم به دنیا گشوده با کتب کلاسی سرو کار داشته و تحصیل وتدریس پرداخته بود.
ورزشکار و نویسنده
رئیس مدرسه آقای تقوی قطع نظرازمشاغل فرهنگی در چندین رشته هنری هم ذوق و استعداد زیادی داشت. مثلا وی در حالی که وی به ورزش علاقه فراوان داشت و از ورزش کاران نامی به حساب می آمد؛ نویسنده هم بود.
تقوی میگفت:من دو هزار و هفتاد اولاد دارم دو هزارنفر آن فرزندان کشور هستند که تربیت می کنم و هفت نفرش نیز اولاد خودم می باشند. اما عجیب اینجاست که وی به حرف «ژ» علاقه عجیبی داشت. فی المثل در نام تمام فرزندانش «ژ» را دیده می شد چنان که می نویسد بیژن – ژاله – ژانین – هژبر .. فرزندان اوهستند و البته که اگر پشت سرش هم فرزندیگری قطار میشد باز هم حرف ژ در نامشان می آمد.
انجمن های دار الفنون
موضوع جالبی که در دار الفنون مورد توجه دانش آموزان واقع شده بود کارهای اجتماعی آنهابود .آنها برای پیشرفت مدرسه و ترقی استعدادهای خود با کمک رئیس و معلمین انجمن هایی تشکیل داده بودند.
این انجمن ها عبارت بودند از انجمن بحث و انقاد – نطق و خطابه – موسیقی – دینی-ورزش – کتابخانه و سالنامه ونظایرآن.
دانش آموزان بوسیله از بلند گوی قوی که درحقیقت حکم رادیو دارالفنون را داشت؛هر هفته برنامه های متنوع تنظیم و بر حسب استعدادو تمایلات خود در کارهای ذوقی و هنری شرکت نموده استفاده میکردند ..
کارهای دستی و هنرهای زیبا و صنایع مستظرفه دانش آموزان دارالفنون امتیاز خاصی داشت بطوری که بارها مورد تقدیر اولیا امور افراهم کرده بود.
وقتی از یک دانش آموز پرسیده شد که به چه هنری بیشتر علاقه مند است خندید و گفته بود : و کالت در مجلس شورای ملی… وقتی مجددا سوال شد که آیا و کالت در مجلس هم هنر است؟ و دوباره خندید و جواب داد بالاتر از هنر میباشد و من هر هفته در نطق و خطابه شرکت می ںمایم. تا ناطق زیر دستی شوم و وقتی به آرزوی خود رسیده و کیل شدم نطقهای درست و حسابی نمایم.
برنده جایزه نوبل
در سال ۱۳۳۵ خورشیدی در کلاس ادبیات فنون ۹۵ نفر اسم نوشتهبودند. یکی از دانش آموزان میگفت آرزو دارم روزی برسد که از نویسندگان بزرگ ایران شوم و بتوانم جایزه ادبی نوبل را اخذ نمایم زیرا تا حال در ایران کسی نتوانسته این جایزه را دریافت نماید و حال آنگه در ممالک شرقی مثلا هندوستان موفق شده آنرا به دست آورند .من هم این افتخار را برای ایران کسب خواهم کرد.
تهیه و تدوین:حسن محرابی
گروه تاریخ