“آژنگ نیوز”:نقاشی دیواری باشکوه اثر لئوناردو داوینچی برای مدت کوتاهی در طول المپیک زمستانی میلان به نمایش گذاشته شد.این نقاشی دیواری به مدت پنج هفته در طول المپیک زمستانی در معرض دید عموم قرار خواهد گرفت و سپس دوباره به مدت ۱۸ ماه برای مرمت بسته خواهد شد.

مقامات ایتالیایی برای یک دوره پنج هفته‌ای ارزشمند در ماه‌های فوریه و مارس، همزمان با المپیک میلانو کورتینا، به بازدیدکنندگان اجازه دادند تا به یک نقاشی دیواری اثر لئوناردو داوینچی و کارگاهش که معمولاً ورود به آن ممنوع است، دسترسی داشته باشند. این اثر هنری مربوط به اواخر قرن پانزدهم، در سراسر سقف و دیوارهای Sala delle Asse در قلعه اسفورزا، اقامتگاهی مجلل که بعداً به یک محوطه موزه تبدیل شد، امتداد یافته است.

داوینچی - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ

نقاشی دیواری داوینچی قرن‌ها پس از تصرف میلان توسط فرانسه، با گچ پوشانده شده بود

طبق بیانیه شهرداری میلان، از ۱۸ بهمن تا ۱۳اسفند، تورهای راهنما به عموم مردم این فرصت را می‌دهند که از یک داربست ۲۰ فوتی بالا بروند و این اثر را «فقط از چند سانتی‌متر دورتر» مشاهده کنند. بازدیدکنندگان ۳۰ دقیقه در داخل اتاق خواهند بود و باید کلاه ایمنی بپوشند. توماسو ساکی، مشاور فرهنگی شهر، در این بیانیه می‌گوید: «شورای شهر [میلان] تعهد خود را برای ارتقای درک عمیق‌تر و قابل دسترس‌تر از میراث فرهنگی شهر، به نفع ساکنان میلان و بازدیدکنندگان زیادی که برای المپیک زمستانی به این شهرآمده اند، مجدداً تأیید می‌کند.»

لئوناردو کار روی این نقاشی دیواری را در سال ۱۴۹۸ آغاز کرد و تاک‌ها، شاخه‌ها، ریشه‌ها و سنگ‌های در هم تنیده را نقاشی کرد. اما این اثر کامل هرگز تکمیل نشد. هنرمندان تنها یک سال بعد، هنگامی که میلان در جریان حمله فرانسه تصرف شد، مجبور به رها کردن نقاشی دیواری شدند. لئوناردو از شهر فرار کرد.

این نقاشی دیواری به تدریج در قرن‌های بعد فراموش شد، زیرا فرانسوی‌ها آن را با گچ پوشاندند. تا اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، زمانی که مورخان و باستان‌شناسان شروع به کندن لایه‌های گچ اتاق کردند، دوباره ظاهر نشد. مرمتگران اولیه مکان‌هایی را که رنگ آن محو شده بود، پر کردند، روشی که نحوه نگاه برخی به این اثر را تغییر داده است. لوکا توسی، متصدی میراث فرهنگی قلعه اسفورزا، به نیکولو لوپون از خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌گوید: «در نتیجه، محققان لئوناردو دیگر آنها را به عنوان یک لئوناردوی واقعی نمی‌شناختند، بلکه آنها را به عنوان یک لئوناردوی دوباره رنگ‌آمیزی شده، که تا حدودی جعلی است، به عنوان یک اصطلاح رایج، به رسمیت می‌شناختند.»

گروه گزارش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *