“آژنگ نیوز”:چگونه گرگ‌های باستانی ۵۰۰۰ سال پیش به این جزیره دورافتاده راه یافتند؟ هیچ راهی برای رسیدن به آنجا جز قایق وجود ندارد – و این یعنی چیزی که ما هرگز متوجه آن نشده بودیم.این راز نیست که سگ‌ها قبلاً گرگ بوده‌اند – گونه‌ای وحشی که نسل‌ها اهلی شده تا اینکه به بهترین و فهمیده‌ترین دوست بشریت تبدیل شده است. اما مسیر دقیق از نقطه A به نقطه B همیشه یک راز بوده است. آیا این اهلی شدن هدفمند بوده است؟ یک تصادف؟ چه زمانی، کجا، چگونه اتفاق افتاده است؟
تاکنون، فقط می‌توانیم حدس بزنیم. با این حال، یک کشف جدید قطعه‌ای جذاب به این پازل اضافه می‌کند: استخوان‌های گرگ باستانی، که قدمت آنها به ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش برمی‌گردد و نشانه‌هایی از زندگی در کنار جمعیت محلی انسان، نه در تضاد با آنها، را نشان می‌دهد. و مدرک قطعی واقعی مبنی بر اینکه این گرگ‌ها از روابط صمیمانه‌ای با مردم باستانی که از آنها مراقبت می‌کردند، برخوردار بوده‌اند؟
مکان آنها: غاری در جزیره‌ای بدون پستانداران بومی خشکی که فقط با قایق می‌توان به آن دسترسی داشت. دکتر لینوس گیردلند-فلینک، مدرس دانشکده باستان‌شناسی دانشگاه آبردین و نویسنده اصلی این مطالعه، در بیانیه‌ای در مورد این کشف گفت: «کشف این گرگ‌ها در یک جزیره دورافتاده کاملاً غیرمنتظره است. آنها نه تنها اجدادی غیرقابل تشخیص از سایر گرگ‌های اوراسیایی داشتند، بلکه به نظر می‌رسید که در کنار انسان‌ها زندگی می‌کردند و غذای آنها را می‌خوردند.» وی افزود: «این تصویر پیچیده‌ای از رابطه بین انسان‌ها و گرگ‌ها در گذشته را ترسیم می‌کند.»
محققان نمی‌توانند بگویند که آیا این حیوانات حیوان خانگی، نیمه وحشی یا چیز دیگری بوده‌اند – اما یک چیز که آنها نبودند، یک تصادف بود. بقایای این حیوانات نشانه‌های کلاسیکی از یک جمعیت ساکن و چند نسلی را نشان می‌دهد؛ استخوان‌ها نشان می‌دهند که آنها بدن‌های کوچک‌تری نسبت به گرگ‌های معمولی داشته‌اند – که یک اثر رایج انزوا است – و تنوع ژنتیکی غیرمعمول کمی داشته‌اند.
آندرس برگستروم، مدرس دانشکده علوم زیستی در دانشگاه ایست آنجلیا و نویسنده اصلی مقاله، گفت: «داده‌های ژنتیکی جذاب هستند. ما دریافتیم که گرگی که کامل‌ترین ژنوم را دارد، تنوع ژنتیکی کمی دارد، کمتر از هر گرگ باستانی دیگری که دیده‌ایم.»
او توضیح داد: «این مشابه چیزی است که در جمعیت‌های منزوی یا در تنگنا قرار گرفته یا در موجودات اهلی شده می‌بینید. اگرچه نمی‌توانیم رد کنیم که این گرگ‌ها به دلایل طبیعی تنوع ژنتیکی کمی داشته‌اند، اما نشان می‌دهد که انسان‌ها به روش‌هایی که قبلاً در نظر نگرفته بودیم، با گرگ‌ها تعامل داشته و آنها را مدیریت می‌کردند.»
در حالی که این حیوانات بدون شک گرگ هستند، به نظر می‌رسد همه چیز به یک رابطه همزیستی و تقریباً حیوان خانگی مانند با انسان‌های محلی اشاره دارد. هموطنان عصر برنز آنها را با قایق به جزیره آوردند. آنها ماهی‌ها و فک‌هایی را که شکار می‌کردند با آنها به اشتراک گذاشتند. حتی به نظر می‌رسید که وقتی سگ‌ها زخمی می‌شدند، از آنها مراقبت می‌کردند. این کشفی است که آنچه را که ما فکر می‌کردیم در مورد تعاملات انسان و گرگ در دوران باستان می‌دانیم، دگرگون می‌کند – و اطلاعات ارزشمندی را به داستان اهلی کردن سگ‌ها اضافه می‌کند.
پونتوس اسکوگلاند، رهبر گروه آزمایشگاه ژنومیک باستانی موسسه فرانسیس کریک و نویسنده ارشد این مقاله، گفت: «دیدن اینکه این یک گرگ بود و نه یک سگ، کاملاً غافلگیرکننده بود. این یک مورد تحریک‌آمیز است که این احتمال را مطرح می‌کند که در محیط‌های خاص، انسان‌ها می‌توانستند گرگ‌ها را در سکونتگاه‌های خود نگه دارند و در انجام این کار ارزش قائل بودند.»
گروه گزارش