“آژنگ نیوز”:بین هنرمندان کشوراندکی پس از اشغال ایران در سال ۱۳۲۰ خورشیدی ،کمتر کسی توانسته است اشتهار و معروفیت «رسام ارژنگی» را کسب کند. دامنه این معروفیت و اشتهار او حتی به اروپا و امریکا هم کشیده شده و از این رو در این دوران رسام سرشناس و کارهایش زبان زد خاص و عام بود.این مرد هنرمند درکارنقاشی شیوه به خصوصی داشت،بطوریکه از روی کارهایش میتوانستند فوراً او را بشناسند و این ویژگی خصوصاً درنقاشیهایی که دارای صورت زنان بود،بیشتر محسوس بود و جلب توجه مینمود.
بعضی تصور کرده اند رسام ارژنگی تنها در کار مینیاتور تخصص داشت و بیشتر این اشتباه پس از انتشار کتاب «رباعیات خیام پرفسور «اسمیت» معروف که نقاشی و تابلوهای آنرا این مرد هنرمند تهیه کرده و در تمام عالم اشتهار فراوانی کسب نموده حاصل گردیده است، درصورتیکه اولاً تمام قاشیهای این کتاب بشوه میناتور تهیه نشده و ثانیاً رسام در کار قهوه آب و رنگ، رنگ و روشن، قشوه فانی و مخصوصاً کارکاریکاتور سازی ذوق وسیله خاص و اطلاعات بیارگرانه ای دارد و در تمام این رشته ها آناری از او و روز کرده است که هریک استادی اورا بریننده ثابت مینماید.
رسام ارژنگی از خانواده ای بیرون آمده که عموماً مردانی هنرمند و عالم، درخود پرورش داده بود. «میرک» نقاش مشهور قرن شانزدهم یکی از افراد این خانواده است. همچنین سید محمدعلی نقاش بزرگ در زمان عباس میرزا درقزوین بوده و علاوه بر کار نقاشی در کار حجاری نیز نظر محسوب میگردید، یکی دیگر از افراد این خانواده و جد رسام بوده است.
عباس میرزا این شخص را برای ساختن پرده هایی از جنگ ایران و روس به تبریز دعوت نمود و پرده های وی تا سال ۱۳۰۰ قمری در باغ شمال شهر بود. در آنال لشگریان تزاری آن پرده ها را با خود به روسیه بردند.
رسام ارژنگی نام اصلی اش سید عباس بود،درسال ۱۲۷۱ در تبریزبه دنیا آمده و پس از ختم تحصیلات مقدماتی ،چون ذوق نقاشی را از خاندان خود به ارث پرده بود،برای پیروی ازاین ذوق و کسب معلومات کافی ، راه « تفلیس » را پیش گرفته و درهنرستان نقاشی این شهر وارد و پس ازختم دوره آن که با موفقیت کامل انجام گرفت ، به مسکوعزیمت نموده و درآنجا هم بکار اکمال معلومات خود پرداخت تا اینکه در سال ۱۹۱۶بر ارژنگ جهانگیر ناگزیر به تبریز معاودت نمود .
راسم پس ازمراجعت ،چندی در تبریز ماند .سپس به تهران رفت و آموزشگاه معروف « نگارستان راسم ارژنگی » را برپا ساخت و در همین آموزشگاه توانست خود را بدوستداران هنر معرفی نماید و اشتهار فراوانی نزد مردان باذوق کسب کند .
راسم برای اینکه کارهای خود را درمعرض نظر عموم قراردهد،درسال۱۳۰۶ نمایش با شکوهی درخیابان برق از کارهای خود تر تیب داد که هنوز یاد آن در خاطره اهل ذوق باقی است .
درهمین سالها بود که نقاشیهای راسم درنمایشگاه آنورس ( بلژیک ) مورد توجه شایان قرار گرفت وبدریافت مدال طلا و دیپلم درجه اول از دولت بلژیک نائل گردید.
بیشتر نقاشی هایش را حمله‌های معروف سلاطین و فرماندهان سلحور ایران تشکیل میدهند. عشق فراوانی که به تهیه اینگونه مناظر افتخار آمیز دارد،چند شاهکار که ارزش تاریخی بخود گرفته در این قسمت تاکنون بوجود آورده که از همه مهمتر تابلوی معروف حمله نادرشاه افشار میباشد.
کاریکاتور سازی هم از شیوه‌هایی است که رسام همواره بدان اشتغال داشته و هر وقت فرصتی بدست آورده بود، نظراصلاح طلبانه خود را بوسیله یکی از آنها در معرض افکار عمومی قرار داده بود. کاریکاتورهایی که رسام تهیه میکرد کمتر نظیر داشت و تمام موضوع آن را شخصاً در نظر می‌گرفت و هر یک تأثیر بسیاری در عقاید عمومی داشت و از همین رو میتوان فهمید که رسام دارای وسعت نظر و درک‌های ملی و عمومی صاحب سلیقه مخصوص بود.
پشتکار وجدیت خستگی ناپذیر این استاد هنرمند از مسایلی بود که نباید آن را ناگفته گذاشت،زیرا با اصطلاح داشتن ذوق ادبی و صنعتی آنطور که دربین هنرمندان معروف است، آدم را گوشه نشین و کم جنبش بار میاورد، ولی رسام این سنت را برهم زده بودو طوری بکارمیپرداخت که از مردان بسیار فعال عمر خود محسوب میشد. هرچند با فوت پسر ۱۸ ساله اش ضربت سختی از روزگار چشید؛ ولی باز این ضربت کاری هم نتوانسته بود از پشتکار او بکاهد و همواره مشتریان و مشتاقان آثار خود را که از اکناف عالم به او مراجعه مینمود با اثر های فنا ناپذیر مسرور میساخت .
گروه تاریخ