“آژنگ نیوز”:قدیمیترین کافه انگلستان کجاست؟ یک باستانشناس برای پاسخ به این پرسشِ بحثبرانگیز، در تیرهای چوبی ۶۰۰ ساله حفاری کرد روش تعیین قدمت از طریق حلقههای درخت نشان میدهد که یک میخانه تاریخی در سامرست، از دهه ۱۴۳۰ میلادی — زمانی که راهبان محلی آن را برای اسکان تاجران پشم بنا کردند — بهطور پیوسته بهعنوان مسافرخانه و کافه فعال بوده است.
در سراسر انگلستان، دهها کافه تاریخی ادعا میکنند که سابقهشان در پذیرایی از مشتریان، طولانیتر از هر رقیب دیگری است. با این حال، بر اساس یک بررسی دقیق و کارشناسانه، تقریباً تمام آن تاریخهای تأسیسِ بسیار قدیمی، نه واقعیتهای تاریخی، بلکه افسانههایی هستند که توسط صاحبخانههای زیرک ساخته و پرداخته شدهاند. این یافتهها حاصل یک بررسی جامع معماری توسط «جیمز رایت»، باستانشناسِ بناهای تاریخی است که با سازمان «هیستوریک انگلند» (Historic England) همکاری میکند.

رایت با تحلیل تیرهای چوبی باقیمانده از دوران قرون وسطی و تطبیق آنها با اسناد تاریخی، ادعای بیش از ۲۴ مکان را که خود را قدیمیترین کافه انگلستان میدانند، مورد سنجش قرار داد. رایت به هلنا هورتون، خبرنگار روزنامه گاردین، میگوید: «هیچیک از مدعیانِ عنوانِ قدیمیترین کافه (که تعدادشان به بیش از ۲۴ مورد میرسد) حتی بهطور تقریبی هم چنین قدمتی ندارند.» رایت برای تفکیک افسانهها از واقعیتهای معماری، از روش «دندروکرونولوژی» (گاهشماری درختی) استفاده کرد؛ علمی که قدمت اشیاء چوبی را از طریق بررسی حلقههای رشدِ درخت تعیین میکند.
او معتقد است که توانسته است صاحب واقعی عنوانِ «قدیمیترین مسافرخانه/کافه باقیمانده در انگلستان» را شناسایی کند: «جورج این» در روستای نورتون سنت فیلیپ، واقع در سامرست. او به گاردین میگوید: «تاریخچه معماریِ سنگها و چوبهای بهکاررفته در “جورج این” نشان میدهد که این بنا بیش از ۶۰۰ سال است که بهطور مداوم مورد استفاده قرار میگیرد.» رایت در ویدیویی که برای سازمان «هیستوریک انگلند» تهیه شده، توضیح میدهد: «از آنجا که میدانیم نجاران قرون وسطایی وقت را تلف نمیکردند — یعنی درخت را در همان حالتِ “سبز” (تازه قطعشده) میبریدند و بلافاصله پس از آن ساختوساز را آغاز میکردند — تاریخِ دقیقِ قطعِ درخت، زمانِ تقریبیِ ساختِ بنا را به ما نشان میدهد.» «ما در مورد قدمت آن حدس نمیزنیم… این تفاوت بین یک افسانه محلی و یک گنج ملی است.»
چارو هاورمنز، مورخ میخانه، اهمیت این روش را تکرار میکند. او به کریس لاکیر و پیپا ریفکا از بیبیسی میگوید: «قویترین ادعاها زمانی است که تاریخ با علم مطابقت داشته باشد.» این تجزیه و تحلیل مشخص کرد که دیوارهای سنگی پایینی مسافرخانه جورج در اواخر قرن چهاردهم توسط راهبان کارتوزی از صومعه هینتون در همان نزدیکی ساخته شده است. راهبان در اوایل قرن پانزدهم مسافرخانه را گسترش دادند و یک نمای چوبی و سقف با ابهت با قاب چوبی که با چوب بلوط بریده شده بین سالهای ۱۴۳۰ تا ۱۴۳۲ قاببندی شده بود، به آن اضافه کردند. در قرون وسطی، مسافرخانهها با آبجوخانههای روزمره که آبجو میفروختند ، متفاوت بودند، طبق تلگراف. مسافرخانههای اختصاصی، مراکز تجاری قابل توجهی بودند که برای تأمین تخت، غذا و اصطبل برای بازرگانان مسافر طراحی شده بودند. مهمانخانه جورج به عنوان انبار مرکزی تجارت پشم صومعه عمل میکرد و میزبان بازرگانانی بود که در نمایشگاههای پشم منطقهای شرکت میکردند و هزینههای اقامت، هزینههای انبارداری و عوارض فروش را برای راهبان به ارمغان میآوردند.
تعیین قهرمان قطعی چنان دشوار بوده است که کتاب رکوردهای جهانی گینس در سال ۲۰۰۰ ورود خود به قدیمیترین کافه انگلستان را لغو کرد، چرا که به گفته بیبیسی، ردیابی مهماننوازی تاریخی بیوقفه در طول قرنها غیرممکن شده است. با این وجود، رایت دریافت که برای ساختمانهای باقیمانده که بهطور خاص بهعنوان مسافرخانه ساخته شدهاند و بهطور مداوم به مسافران خدمترسانی کردهاند، تنها حدود دوازده سازه قرون وسطایی وجود داشته ودر سراسر انگلستان پابرجا هستند. در کنار رقبای اولیه مانند کینگز هد در شروزبری و نیو این در گلاستر، هتل جورج این به تنهایی در صدر این صف ایستاده است و الوارهای ۶۰۰ سالهاش آن را به عنوان یک اثر تاریخی زنده از تاریخ انگلستان محکم نگه داشتهاند.
نویسنده:سمیه ساگار محقق پزشکی سابق است که در برخی از بیمارستانهای برتر ایالات متحده در زمینه جراحی مغز و اعصاب تحقیق کرده است. آثار او در مجلات New Scientist، Science، Chemical & Engineering News و Live Science منتشر شده است. او یک نویسنده علمی پرشور و مصرفکننده سیریناپذیر دانش، به ویژه اطلاعات عمومی است. او از نوشتن در مورد پزشکی، حیوانات، باستانشناسی، تغییرات اقلیمی و تاریخ لذت میبرد. حیوانات جایگاه ویژهای در قلب او دارند. او همچنین عاشق پرسش و پاسخ، بازدید از اماکن تاریخی، خواندن ادبیات ویکتوریایی و تماشای فیلمهای نوآر است.
گروه گزارش
