“آژنگ نیوز”:انریکو فرمی، فیزیکدان در چنین روزی در سال ۱۹۰۱ در ایتالیا متولد شد، او در سال ۱۹۳۸ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد، هدایت نخستین واکنش زنجیرهای کنترلشده مبتنی بر شکافت هستهای را بر عهده داشت و در ساخت نخستین بمب اتمی مشارکت کرد.فرمی در سال 1922 دکترای فیزیک خود را از دانشگاه پیزا دریافت کرد. او فرزند آلبرتو فرمی، بازرس ارشد وزارت ارتباطات، و ایدا دِ گاتیس بود. او در یک مدرسه ابتدایی محلی تحصیل کرد و استعداد اولیهاش در ریاضیات و فیزیک توسط همکاران پدرش، از جمله «آ. آمیدی»، شناسایی و تشویق شد. در سال ۱۹۱۸، او موفق به دریافت بورسیه تحصیلی از «اسکولا نرماله سوپریوره» در پیزا شد. او چهار سال را در دانشگاه پیزا گذراند و در سال ۱۹۲۲، زیر نظر پروفسور پوچیانتی، مدرک دکترای خود را در رشته فیزیک دریافت کرد.
در سال ۱۹۲۶، فرمی قوانین آماری حاکم بر ذراتِ تابعِ «اصل طرد پاولی» را کشف کرد؛ قوانینی که امروزه با نام «آمار فرمی» شناخته میشوند (و این ذرات، در تقابل با «بوزونها» که از آمار بوز-اینشتین پیروی میکنند، «فرمیون» نامیده میشوند). در سال ۱۹۲۷، فرمی به مقام استادی فیزیک نظری در دانشگاه رم برگزیده شد (سمتی که تا سال ۱۹۳۸ حفظ کرد .فرمی و همکارانش اورانیوم را بدون اینکه کاملاً بدانند شکافتند، در مورد تحول هستهای تحقیق کردند و نوترونهای کند را کشف کردند که به کشف شکافت هستهای کمک کرد. فرمی برای این تلاشها برنده جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۳۸ شد. در همان سال برای فرار از ایتالیای فاشیستی در زمان بنیتو موسولینی، فرمی و خانوادهاش عازم ایالات متحده شدند.
در سال ۱۹۴۲، فرمی شمع شیکاگو (CP-1) را در دانشگاه شیکاگو توسعه داد. یک راکتور هسته ای آزمایشی، CP-1 در ۲ دسامبر ۱۹۴۲ بحرانی شد. پس از این پیشرفت، فرمی توسط جی رابرت اوپنهایمر به عنوان معاون مدیر در لس آلاموس استخدام شد.
فرمی اولین کسی بود که یک راب اورانیوم را در راکتور B در هانفورد وارد کرد. او در زمان بحرانی شدن رآکتور گرافیتی X-10 در اوک ریج حضور داشت و شاهد آزمایش ترینیتی در صحرای نیومکزیکو بود. پس از جنگ، فرمی استاد دانشگاه شیکاگو شد و در سال ۱۹۵۴ بر اثر سرطان معده درگذشت.
گروه گزارش