“آژنگ نیوز”:روز دهم بعد از شروع بدرس امینالدوله تشریف آورده، ترتیب دفاتر مدرسه را بدقت رسیده، فرمودند دفاتر مدرسه سیر کامل از مدرسه بما داد، لکن تماشای کلاس را هوس داریم. عرض کردم کلاس اول که تمام اهمیت مدرسه از آنجا شروع میشود، تماشایش طولانیست…
امینالدوله گفت: از حرفهایی که خوانده آید، من کلمهئی میگویم. کیست بنویسد؟ همه دست بلند کردند. گفتم: بترتیب هر یکی یک کلمه بنویسید. بهر کدام یک کلمه گفتیم، بعضی بترکی، بعضی بفارسی، همه صحیح نوشتند. دیدم امینالدوله چشمانش اشک میریزد. خود را نگهداری نتوانست.
بمظفرالملک گفت: چندین مطلب روی هم بخاطرم آمده، مرا گریاند.
اولاً این استعداد ایرانیان قرنها است ببطالت گذشته و خواهد گذشت.
دیگر یک چنین مدرسه را چندین بار بهم زدهاند.
دیگر یک چنین معلم را تکفیر کرده، دنبال کردهاند که بکشند.
منبع:مجموعه خاطرات میرزا حسین رشدیه تبریزی
گروه تاریخ