“آژنگ نیوز”:باشگاه زنان جمهوریخواه میلدفورد در شهر میلدفورد ایالت کنتیکت، که در سال ۱۹۴۱ میلادی فعالیت خود را آغاز کرد، یکی از نمونههای بارز و فعال از سازمانهای پایه و محلی زنان در ساختار سیاسی آمریکا بود.
شکلگیری این باشگاه در سال ۱۹۴۱، تصادفی نبود و به چند عامل مهم تاریخی و سیاسی بازمیگشت:
پیروزی از حق رأی و نیاز به سازماندهی: با تصویب نوزدهمین اصلاحیه قانون اساسی آمریکا در سال ۱۹۲۰، زنان حق رأی را به دست آوردند. اما تا اواخر دهه ۱۹۳۰ و اوایل ۱۹۴۰، حزب جمهوریخواه متوجه شد که تنها داشتن رأی زنان کافی نیست؛ بلکه باید آنها را سازماندهی کرد تا به پایگاه رأی نیرومند تبدیل شوند
تاسیس فدراسیون ملی: در سال ۱۹۳۸، «فدراسیون ملی زنان جمهوریخواه» (NFRW) تاسیس شد. این فدراسیون از ایالتها خواست تا باشگاههای محلی تشکیل دهند. باشگاه میلدفورد در سال ۱۹۴۱ دقیقاً در پاسخ به این فراخوان ملی و برای ایجاد ارتباط بین زنان محلی و ساختار ملی حزب شکل گرفت.
جایگاه ناچیز زنان در ساختار حزبی: در آن زمان، زنان از پستهای تصمیمگیری درون حزب کنار گذاشته میشدند. باشگاههای زنانه راهی بود تا آنها بتوانند بدون درگیری مستقیم با مردان حزبی، فضایی برای رهبری و تاثیرگذاری سیاسی پیدا کنند.
شرایط بحرانی جنگ جهانی دوم: ورود آمریکا به جنگ در اواخر ۱۹۴۱، نقش زنان را در جامعه تغییر داد. زنان حس میکردند که برای مدیریت مسائل محلی (از جمله تاثیر جنگ بر اقتصاد شهر میلدفورد) باید voix سیاسی داشته باشند.
اما برخی تصاویر که از گردهم آیی های زنان در این عصر منتشر شده (مانند تصویر بالا)در نگاه اول برخلاف تصور؛ حزب را یک محفل سرگرمی توصیف میکند. اما در تحلیل دقیق تر در خصوص این تصویر میتوان به زمینه سازی های آن زمان که مطابق با شرایط اجتماعی بود؛برای تحصیل نتیجه مطلوب سیاسی وقوف یافت.
حالا بیایید بررسی کنیم که چرا این زنان مشغول ورق بازی و کشیدن سیگار هستند و آیا این کار جدیت سیاسی آنها را زیر سوال میبرد یا خیر:
بازی ورق (بازی بریج)، روش اصلی جذب و جمعآوری کمکهای مالی بود
در آن دوران، زنان مستقیماً نمیتوانستند به شکل امروز打电话 (Phone banking) کنند یا ایمیل بفرستند. اگر میخواستند برای کاندیدای جمهوریخواه پول جمع کنند یا رأی جلب کنند، باید زنان را از خانه بیرون میکشیدند. بازی ورق (به ویژه بازی بریج که در آن دوران به شدت محبوب بود) بهانه اصلی برای گردهمایی بود. اعضا حق عضویت میپرداختند، پول شرطبندیهای کوچک یا هزینه شرکت در بازیها، مستقیماً به صندوق باشگاه و از آنجا به کمپینهای انتخاباتی حزب جمهوریخواه سرازیر میشد. بنابراین، آن ورق بازیِ به ظاهر تفریحی، در واقع مهمترین روش تامین مالی سیاسی آن زمان بود.
استراتژی «اسب تروآ» (پنهان کردن سیاست در لفافه اجتماع)
در آمریکاِ دهه ۱۹۴۰، زنانی که مستقیماً درباره سیاست صحبت میکردند یا در مجامع مردانه وارد بحث میشدند، اغلب به عنوان «زنهای متشنج» یا «نامناسب» (Unladylike) برچسب میخوردند. راه حل هوشمندانه زنان سازمانیافته این بود: آنها جلسات را به عنوان «مراسم چای» یا «بازی ورق» تبلیغ میکردند تا همسران و مادران محافظهکار ترغیب به حضور شوند. وقتی زنان جمع میشدند، ابتدا یک ساعت به بازی و گپوگفت اجتماعی (همانطور که در عکس میبینیم) میپرداختند و سپس رئیس باشگاه، در لابهلای بازی یا در زمان استراحت، نامهای از کاندیدا میخواند یا درباره لایحه جدید مالیات بحث میکرد. سیاست در دلِ تفریح پنهان شده بود.
ورق بازی = شبکهسازی و ایجاد همبستگی
در این زمان در آمریکا بازی ورق یک فعالیت گروهی و تعاملی است. در جامعهای که زنان هنوز به شدت در حوزه خانگی محصور بودند، این بازیها بهترین راه برای ایجاد اعتماد، دوستی و شبکهسازی بود. وقتی دو زن ساعتها با هم ورق بازی میکنند و سیگار میکشند، فردا اگر یکی از آنها برای کارزار انتخاباتی یا ثبتنام رأیدهندگان به کمک نیاز داشته باشد، دیگری چنین درخواستی را رد نمیکند. این تفریحات، چسبی بود که اعضا را به هم متصل میکرد و ماشین سیاسی را روغنکاری میکرد.
تصویر زنان سیگارکش در عکس؛ نمادی از استقلال
اینکه زنان در عکس در حال کشیدن سیگار هستند، تصادفی نیست. در دهههای ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، کشیدن سیگار در مجامعمعمعل عمومی برای زنان، نمادی از استقلال، مدرن بودن و خروج از حصارهای سنتی بود. این زنان در حال تصاحب یک فضای عمومی (خارج از خانه و سلطه مردان) بودند. فضاها، مبلمان و اتمسفرِ باشگاهها (چه لژیون و چه جمهوریخواه) شبیه به اتاقهای نشیمن مردانه در باشگاههای گلف یا کلابهای شهر بود که اکنون زنان برای خود تسخیر کرده بودند.
ساختار دوگانه جلسات (کمد و روبهروی)
یک جلسه معمول باشگاه زنان جمهوریخواه در سال ۱۹۴۱ دقیقاً اینگونه بود:
بخش اول (رسمی و جدی – که در عکس نیست): خواندن صورتجلسه جلسه قبل، بحث درباره لایحههای شورای شهر، گزارش نماینده حزب، و برنامهریزی برای ثبتنام رأیدهندگان.
بخش دوم (غیررسمی – که در عکس میبینیم): پذیرایی، بازی ورق، رقص، و کشیدن سیگار.
عکاس معمولاً از بخش دوم عکس میگرفت، زیرا بخش اول پروندههای خشک اداری بود و جذابیت بصری برای روزنامههای محلی نداشت. روزنامهها میخواستند زنان خندان و مرفه را چاپ کنند تا زنان دیگر نیز جذب شوند.
نتیجهگیری
در واقع باید اشاره کرد که سیاستمداران زبان و روش کارشان با مردان فرق داشت. آن ورقبازیها و سیگارکشیدنهای به ظاهر بیخیال، در واقع «اتاق موتور» حزب جمهوریخواه در سطح محلی بود. بدون آن گردهماییهای تفریحی، زنان هرگز نمیتوانستند شبکهای بسازند که در روز انتخابات، هزاران رأی را به صندوقها بکشد.
بدین ترتیب باشگاه زنان جمهوریخواه میلدفورد در سال ۱۹۴۱، تنها یک شاخه محلی کوچک نبود، بلکه حلقهای از یک زنجیره تاریخی بود که زنان آمریکایی را از مرحله «مخالفت برای کسب حق رأی» به مرحله «سازماندهی برای اعمال قدرت سیاسی» رساند. این باشگاهها زیربنای دموکراتیک حزب جمهوریخواه را در سطح محلی تقویت کردند و پلههای ترقی سیاسی برای نسل اول زنان سیاستمدار آمریکا را فراهم آوردند.
تهیه و تدوین:حسن محرابی
گروه تاریخ