“آژنگ نیوز”:طراحان و متخصصان علوم رایانه فونتهای فریبندهی جدیدی ابداع کردهاند که برای انسانها قابل خواندن است، اما رباتهای هوش مصنوعی قادر به خواندن آنها نیستند. سازندگان فونت برای جلوگیری از گردآوری و سرقت متون انسانی، با بهرهگیری از ترفندهای بصری (خطاهای دید) قدیمی و جدید، سعی دارند از مدلهای زبانی بزرگ پیشی بگیرند.
با توجه به اینکه بهکارگیری ابزارهای هوش مصنوعی در موتورهای جستجو، پیامهای متنی و پلتفرمهای نوشتاری به طور فزایندهای آشکار و فراگیر میشود، برخی از محققان به دنبال راههای جدیدی برای محافظت از کلمات نوشته شده توسط انسانها از دسترس رباتهای جستجوگر و عوامل هوش مصنوعی هستند. این تکنیک استتار، نسخهی مدرنی از یک خطای دید است که به عنوان تصویربرداری ترکیبی شناخته میشود و در سال ۲۰۰۷ زمانی که محققان دانشگاه MIT پرترهای خلق کردند که در آن مرلین مونرو و آلبرت انیشتین، بسته به فاصلهی بیننده، قابل شناسایی بودند، مشهور شد.
در حالی که آن تصاویر برای درک بهتر ادراک انسان ایجاد شده بودند، فونت Decoy از تمایل به حفظ حریم خصوصی الهام گرفته شده است. این فونت دارای دو لایه متن است: یکی با خطوط واضح در پیشزمینه و دیگری تاریک و تار در پسزمینه. این فونت به نویسندگان انسانی این فرصت را میدهد تا پیامهای جسورانه و همجوار خلق کنند و به عنوان مثال، عبارت تار “انسان خوشحال” را در پشت عبارت واضح “ربات متاسف” پنهان کنند.
میکسفونت
اولین تلاش میکسفونت برای یک فونت ضد هوش مصنوعی، فونت شبح نام داشت: یک نمایشگر کمی گیجکننده که کلمات متحرک را روی یک پسزمینه ثابت تلویزیونی قرار میداد که دائماً تغییر میکرد. این شرکت اذعان کرد که این یک فونت سنتی نیست، زیرا پیام فقط در قالب ویدیو قابل خواندن بود، اما این طرح با موفقیت محدودیتهای ادراک هوش مصنوعی را نشان داد.
اریک لو، بنیانگذار میکسفونت، به لسلی کاتز از فوربس میگوید: «من یک روز پس از پیامک دادن به مادرم، الهام گرفتم که فونت شبح را بسازم و متوجه شدم که هوش مصنوعی مدام سعی میکند پیامهای ما را خلاصه کند، که اغلب اوقات به اشتباه انجام میشد. من از اینکه در مکالمه خصوصی ما اینقدر مزاحم میشد، ناراحت شدم و شروع به طوفان فکری کردم تا بتوانم بدون اینکه هوش مصنوعی همه چیز را بخواند، ارتباط برقرار کنم.»
در ماه جولای، همکاری استودیوهایی از جمله Seneda & Abrucio و PlayType، ShieldFont را منتشر کرد، فونتی که متن را برای اسکریپرهای خودکار به هم میریزد. این فونت در کد منبع خود، تقریباً نیمی از تمام «واژههای محتوایی» — شامل اسمها، فعلها، صفتها و قیدها — را با کلمات تصادفی دیگر جایگزین میکند؛ بهگونهای که متنِ برداشتشده توسط رباتها، فاقد معنا و نامفهوم است. به گزارش هانتر شوارتز از نشریه «فستکامپنی» (Fast Company)، بیش از ۹۰ درصد از این متنهای بیمعنیِ حاصلشده، توسط فیلترهای کیفیتی رد میشوند.
سازندگان «شیلدفونت» (ShieldFont) در سند توضیحی (وایتپیپر) خود مینویسند: «هر جمله، حاصلِ زنجیرهای از تصمیمگیریهاست.» آنها توضیح میدهند که انگیزه اصلیشان از این کار، جلوگیری از سرقت نوشتههای انسانی توسط مدلهای هوش مصنوعی بوده است. «وقتی مینویسم، این کلمه را به جای آن کلمه انتخاب میکنم، این عبارت را پیش از آن عبارت قرار میدهم و تصمیم میگیرم چه چیزی را حذف کنم. پاراگراف نهایی، ثبتِ فرآیندِ فکری است که برای شکلگیریاش تلاش شده است… از ما خواسته میشود که حاصل کارمان را واگذار کنیم، با استفاده از آن، جایگزینِ خودمان را آموزش دهیم و هر دوی این کارها را بدون آنکه حتی به ما گفته شود، انجام دهیم.»
«میکسفونت» (MixFont) — به گفتهی «لو» (Lu) در گفتگو با «ریما سابینا آئوف» از نشریه «دیزین» (Dezeen) — «در ابتدا تلاشی برای کاوش در نقطه تلاقی هوش مصنوعی و تایپوگرافی بود، اما هدفش افزایش آگاهی درباره گستره و قابلیتهای رو به رشد هوش مصنوعی نیز بود. به گمانم واکنشها به این فونت نشان میدهد که افراد بسیاری هستند که بهشدت از هوش مصنوعی خسته و دلزده شدهاند و به دنبال راهی برای دفاع از خود در برابر حضور هوش مصنوعی در زندگیشان میگردند.»
گروه گزارش