“آژنگ نیوز”:جان دالتون، دانشمند انگلیسی، متولد این روز (یا ۵ سپتامبر) در سال ۱۷۶۶، از پیشگامان توسعه نظریه اتمی مدرن بود و برخی از معاصران او را «پدر» هواشناسی و شیمی می‌دانستند.دالتوندر خانواده‌ای کوئیکر بزرگ شد که بر آموزش و فلسفه طبیعی تأکید داشتند.

در حالی که تحصیلات رسمی کمی داشت، ذهن تیز و حس کنجکاوی طبیعی او، کمبود آموزش اولیه را جبران می‌کرد. در سن ۱۲ سالگی به برادر بزرگترش در اداره یک مدرسه محلی کوئیکر پیوست و بیش از یک دهه به عنوان معلم در آنجا ماند.

دالتون - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ

دالتون در این مدت دو مربی تأثیرگذار داشت: الیهو رابینسون، روشنفکری ثروتمند با علاقه به ریاضیات و علوم؛ و جان گاف، محقق نابینای کلاسیک و فیلسوف طبیعی و تجربی. هر دوی این مردان در دالتون علاقه شدیدی به هواشناسی ایجاد کردند که تا آخر عمرش ادامه داشت. در سال ۱۷۹۳، دالتون اولین مقاله علمی خود را با عنوان «مشاهدات و مقالات هواشناسی» منتشر کرد. او مشتاق بود که تحقیقات جوی و آب و هوایی بیشتری را در یک موسسه دانشگاهی دنبال کند، اما از آنجایی که در آن زمان یک کوئیکر از اکثر دانشگاه‌های بریتانیا منع شده بود، استادش گاف با کمی تدبیر او را به عنوان مدرس در کالج منچستر استخدام کرد.

مهمترین دستاوردهای علمی او از تحقیقاتش در مورد گازها ناشی شد، جایی که او قانون فشارهای جزئی را تدوین کرد و مفهوم وزن اتمی را معرفی کرد.او عضو انجمن سلطنتی، عضو خارجی آکادمی علوم فرانسه، رئیس انجمن ادبی و فلسفی منچستر و دکترای افتخاری در دانشگاه‌های آکسفورد و ادینبورگ بود.

نظریه اتمی دالتون بیان می‌کرد که همه مواد از اتم‌های تجزیه‌ناپذیر تشکیل شده‌اند که هر نوع مربوط به یک عنصر متفاوت است. رویکرد سیستماتیک او برای تعیین وزن اتمی، شیمی را متحول کرد و چارچوبی برای درک واکنش‌های شیمیایی ایجاد کرد. اگرچه در ابتدا با شک و تردید روبرو شد، اما ایده‌های او با گذشت زمان مورد توجه قرار گرفت و بر جهت‌گیری تحقیقات شیمیایی در طول قرن نوزدهم تأثیر گذاشت. دالتون تلاش‌های علمی خود را تا زمان وخامت سلامتی‌اش ادامه داد و در ۲۷ ژوئیه ۱۸۴۴ درگذشت.

امروزه بسیاری از اصطلاحات علمی به نام او نامگذاری شده‌اند: اتمیسم شیمیایی دالتون، قانون گاز دالتون، واحد اندازه‌گیری وزن اتم‌ها، مولکول‌ها و ویروس‌ها – دالتون (Da)، دالتونیدها – مواد شیمیایی با نسبت‌های ثابت، دالتونیسم یا نقص دید رنگی. میراث او به عنوان یک چهره بنیادی در زمینه شیمی، که به خاطر سهمش در درک ما از ساختار اتم مورد تجلیل قرار گرفته است، پابرجاست.

گروه گزارش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *