“آژنگ نیوز”:«پارک ژوراسیک» تایلند، تکامل دایناسورها را آشکار میکند.یک مجسمه دایناسور در بیرون معبدی نگهبانی میدهد، اشارهای به غولهای باستانی که در اعماق زمین دفن شدهاند و “هجوم دایناسورها” در شمال شرقی تایلند را تشکیل میدهند. محققان گنجینهای از فسیلهای دایناسور را در سراسر منطقه پیدا کردهاند که غنیترین ذخایر این کشور را در خود جای داده است و بینشی در مورد موجوداتی که میلیونها سال پیش در این سیاره پرسه میزدند، ارائه میدهد. نمونههای ماقبل تاریخ از خاک آفتابخورده این منطقه امسال به عنوان دو گونه جدید بزرگترین دایناسور جنوب شرقی آسیا، ناگاتیتان چایاپهومنسیس، و اوراگاساروس کالاسیننسیس گردندراز، شناسایی شدند. اینها جدیدترین اکتشافات در مجموعهای هستند که محققان دانشگاه ماهاساراخام که رهبری این حوزه را بر عهده دارد، امیدوارند در عرض چند ماه به شانزدهمین گونه تایلند منجر شود.
ریچارد کلوتیه، استاد دیرینهشناسی که از دانشگاه کبک ریموسکی کانادا به آنجا آمده است، گفت: “تایلند واقعاً کانون تحقیق و کشف” در جنوب شرقی آسیا است. در حالی که چین، مغولستان و روسیه همچنان از مناطق اصلی شکار فسیل هستند، کارشناسان میگویند بخشی از زمین که اکنون تایلند است، سرنخهای مهمی از تکامل دایناسورها ارائه میدهد. سوراوچ سوتیتورن، معاون مدیر مرکز تحقیقات و آموزش دیرینهشناسی دانشگاه، گفت: «بازه زمانی اکتشافات ما، شکاف زمینشناسی یا حلقه گمشدهای را که در سوابق سایر کشورها وجود دارد، پر میکند.» دایناسورهای محلی ما مانند قطعات پازل گمشدهای هستند که به ایجاد ارتباطات تکاملی، به ویژه در حدود گذار دوره ژوراسیک و کرتاسه، تقریباً ۱۴۰ میلیون سال پیش، کمک میکنند. کشف بزرگ بعدی بسیاری از نمونههای تأیید شده امسال، یک دهه یا بیشتر پیش کشف شدهاند، اما قبل از شناسایی به تحقیق و تأیید نیاز داشتند. نمونههای بیشتری در انتظار آزمایش هستند.
در دانشگاه، قفسهها با قطعات ناهموار ستون فقرات، گردن و پاها که برای چشم غیرمتخصص شبیه سنگهای خرد شده هستند، ناله میکنند. فسیلهای بیشماری در زمین باقی مانده است، از جمله در پارک ملی فو ویانگ، دو ساعت دورتر، جایی که سوراوچ و پدر دیرینهشناس و رئیسش واروود در حال حفاری هستند. این دو نفر زیر یک سقف موقت که از بارانهای موسمی محافظت میکند، به آرامی گردن غولپیکر فسیلی را کشف میکنند که امیدوارند به زودی آن را به عنوان جدیدترین دایناسور تایلند تأیید کنند. سوراوچ در مورد این یافته سکوت کرد، اما گفت که مردم را “متحیر” خواهد کرد.
او به خبرگزاری فرانسه گفت: “این اکتشافات جدید نشان دهنده عظمت و غنای کشور ما در گذشته است.” واروود عضو تیمی بود که ماه گذشته کشف اوراگاساروس، یک گیاهخوار تا 20 متر (65 فوت) که حدود 150 میلیون سال پیش در زمین پرسه میزد و اولین دایناسور از نوع خود است که در تایلند شناسایی شد، را اعلام کرد. این خبر بلافاصله پس از تایید وجود یک دایناسور گیاهخوار ۲۷ تُنی به نام ناگاتیتان (Nagatitan) که نامش از نام یک مار از فرهنگ عامه جنوب شرقی آسیا، غولی از اساطیر یونان و استان چایافوم (Chaiyaphum) که ۱۰۰ تا ۱۲۰ میلیون سال پیش در آنجا زندگی میکرد، گرفته شده است، منتشر شد.
ستهاپانیچساکول، دانشجوی دکترا در دانشگاه کالج لندن و نویسنده مشترک مقاله ناگاتیتان در مجله Scientific Reports، گفت: شمال شرقی تایلند به ویژه برای کشف دایناسورها در موقعیت خوبی قرار دارد. آب و هوای خشک و پوشش گیاهی پراکنده آن، سنگهای حاوی فسیل را در معرض دید قرار میدهد، در حالی که زمینشناسی آن حاوی لایههای رسوبی با قدمت مناسب برای حفظ بقایای دایناسورها است. او به خبرگزاری فرانسه گفت: “فکر میکنم “هجوم دایناسورها”ی فعلی در تایلند، امید است که فقط آغاز باشد.” این منطقه عمدتاً روستایی از نظر تاریخی جزو فقیرترین مناطق تایلند است، اما این اکتشافات، موهبتی برای صنعت نوپای گردشگری دایناسور در کشوری است که بیشتر به خاطر سواحل و غذاهایش شناخته میشود.
سونگیوس تونگتوبتیم، بازنشسته، در بازدید از یک موزه دایناسور در خون کائن گفت که پس از شنیدن خبر کشفیات، «کنجکاو است که بیشتر بداند». موزه دیگری در سال ۲۰۰۷ در استان کالاسین افتتاح شد که اوراگاسوروس به نام آن نامگذاری شده است و اکنون سالانه صدها هزار نفر را به خود جذب میکند. اما بودجه دیرینهشناسی همچنان محدود و جامعه تحقیقاتی کوچک است، در حالی که سفر به مناطق دورافتاده میتواند پرهزینه باشد. سوراوچ گفت: «اینجا فسیلهای زیادی پنهان شدهاند که منتظرند تا ما آنها را کشف کنیم. ما از دولت تایلند کمک میخواهیم، اما این کار بسیار دشوار است.» سوراوچ که از طرفداران قدیمی فیلمهای پارک ژوراسیک است، به شوخی گفت که کارش فاقد جیبهای پرپول هالیوود است. «من منتظر لحظهای هستم که یک میلیاردر مانند فیلم از این پروژه حمایت کند.»
گروه گزارش