“آژنگ نیوز”:مد لباس زنان در دوره قاجار و به ویژه اوایل آن یعنی از سلطنت فتحعلیشاه تا اولین سفر ناصرالدین شاه به فرنگ یک نواخت و خالی از تحول بود ولی تحول آن از بعد از سفر اول ناصرالدین شاه به فرنگستان آغاز شد. ما قبل از سفر شاه خانمها در نوع لباس داشتند:
اندرونی و بیرونی. اندرونی عبارت بود از پیراهن و دامن بند و شلواراین نوع پیراهنها
از زیرگلو تاروی شکم چاک داشته که بادگمه بسته میشد البته در این زمان هنوز (چادر نماز) و (چارقد) مد نشده بود. لباس پیرونی عبارت بود از یک چادر مشکی یا بنفش حاشیه دار و یک (چاقچور) و یک روبنده سفید که گاهی تا روی زانو میرسید میگویند. ناصرالدین شاه در مسکو ودربکی از تماشاخانهها لباس بالرینهارا که عبارت بود از شلوار کش بافتهای چسبان و نازک زیر جامه چتری بسیار کوتاه توأم با رقص بالت که بر روی انگشتان پا بانوای موزیک اجرا میشد بسیار پسندید و فریفته آ ن شد و هنگام مراجعت از اروپا دستور داد که خانمهای حرمسرا از این لباس بپوشند و ازآن پس اولین دورهتحول مدرن ایران آغاز شد.

در آن زمان مد لباس خانههای همیشه از اندرون دربار الهام میگرفت و در حقیقت مرکز مد حرمسرا بود و به همین جهت مد لباس عجیب و غریب بالرینها که مورد توجه ناصرالدینشاه قرار گرفته بود بسرعت در میان عامه مردم رواج یافت.
در این دوره حرمسرا میدان رقابت و مدسازی بودهتا آنجا که مثلا اگر یکی از زنان ناصرالدینشاه میخواست لباسش از جهت جلوه و جمال یکتا و منحصر بفرد باشد .میفرستاد هرچه از آن پارچه در بازار موجود بود میخرید تا کس دیگری نتواند از آن یارچه لباس تهیه کند . زنان اعیان هرماه مبلغ زیادی صرف این کارها میکردند.
در این دوره کفش خانمها نعلین و راحتی های نوک بر گشته و ساغرهای سبز و آبی بوده است اما بعد ها (قونداره) که نام کفشهای چرمی سیاه و براق بوده مد شد و البته پوشیدن کفش پاشنه بلند برای خانمها عیب بوده و عده ای بر علیه پاشنه های بلند تبلیغ میکردند.
وضع لباس پوشیدن خانمها در آخرین سالهای حیات ناصر- الدین شاه و مخصوصاً بعد از مشروطیت تغییرات زیادی نمود و بطرف البسه اروپائی متمایل شد اما در ۱۷ دی ۱۳۱۴که قانون کشف حجاب اعلام شد ؛به صورت گسترده تری البسه قدیم جای خود را بالباسهای اروپائی عوض کرد.
گروه تاریخ
