“آژنگ نیوز”:شکارچیان کشتی‌های غرق‌شده، بقایای یک ناوشکن بریتانیایی را کشف کردند که ۱۱۸ سال پیش در یک حادثه غم‌انگیز در زمان صلح به دو نیم تقسیم شده بود. کشتی جنگی HMS “Tiger” دقایقی پس از برخورد با یک رزم‌ناو ۱۰ هزار تنی، به قعر کانال مانش فرو رفت. غواصان و مورخان چهار سال گذشته را صرف جستجوی این کشتی نیروی دریایی سلطنتی کرده‌اند.
سیسیل وینینگ، ستوان مهندس در کشتی اچ‌ام‌اس تایگر، بعداً به یاد آورد که آن نور درخشان «فوق‌العاده خیره‌کننده» بود. از آنجا که شب بسیار تاریک بود، «بعد از آن برای لحظه‌ای دیدن چیزی غیرممکن بود.» همین‌طور که چشمانش عادت می‌کرد، متوجه شد که تایگر، یک ناوشکن اژدرافکن، به‌طور غیرمنتظره‌ای مسیر برویک، یک رزم‌ناو ۱۰۰۰۰ تنی، را قطع کرده است. وقتی کشتی‌ها با هم برخورد کردند، تایگر به دو نیم تقسیم شد. وینینگ گفت: «بخشی که من روی آن ایستاده بودم تا سطح آب فرو رفت و من در موجی که از کنار آن می‌آمد، گرفتار شدم.»
یک بخش بلافاصله غرق شد، در حالی که بخش دیگر تقریباً سه دقیقه روی آب ماند. بیش از نیمی از ۵۷ خدمه در شب ۲ آوریل جان باختند. وینینگ یکی از تنها ۲۲ بازمانده بود. وقتی نیروی دریایی سلطنتی منطقه را برای یافتن لاشه جستجو کرد، تایگر در هیچ کجا دیده نمی‌شد. اکنون، ۱۱۸ سال بعد، غواصان و مورخان ProjectXplore سرانجام لاشه ناوشکن گمشده را شناسایی کرده‌اند. محل دفن نهایی تایگر در جنوب جزیره وایت و ۲۰۰ فوت پایین‌تر از سطح دریا است.
لئو فیلدینگ و دن مک‌مولن، از سازمان‌دهندگان ProjectXplore، در بیانیه‌ای می‌گویند: «این افتخار بزرگی برای یک عمر بوده است که لاشه HMS Tiger را تحقیق، کشف و مستندسازی کنیم. ما صمیمانه امیدواریم که کار ما تضمین کند که HMS Tiger، داستان آن و خاطره کسانی که با آن مرتبط بودند، برای نسل‌های آینده ماندگار خواهد بود.» بخش عقب کشتی که کشتی از وسط به دو نیم تقسیم شد بخش عقب کشتی که کشتی از وسط به دو نیم تقسیم شد Steffen G. Scholz علل دقیق این حادثه همیشه یک راز بوده است. در دادرسی‌های دادگاه نظامی که چند هفته پس از حادثه برگزار شد، برخی از شاهدان اظهار داشتند که شعله‌های آتش ممکن است مانع دید شده باشند.
با این حال، طبق گزارش ProjectXplore، «دادگاه هیچ یافته خاصی در این مورد ارائه نکرد». همانطور که یکی از افسران نیروی دریایی به خبرنگاران گفت، «گمان نمی‌کنم این راز هرگز روشن شود.» روز بعد از برخورد، ادوارد هفتم تلگرافی به اولین فرمانده نیروی دریایی بریتانیا فرستاد و همدردی خود را «با بیوه‌ها و خانواده‌های کسانی که در فاجعه تایگر جان خود را از دست دادند» ابراز کرد. این لاشه کشتی تیتر خبرها شد و دیلی تلگراف شرح داد که چگونه مردان سعی کردند «با چسبیدن به پاروها، تیرک‌ها و تکه‌های لاشه کشتی، خود را تا حد امکان نجات دهند.» همانطور که یکی از اعضای خدمه یک کشتی نزدیک به یاد می‌آورد، «کشتی تایگر به اندازه یک قوطی کنسرو ساردین در برابر یک موتور راه‌آهن شانس داشت.»
ProjectXplore از سال ۲۰۲۲ به دنبال تایگر بوده است، زمانی که محققان شروع به تجزیه و تحلیل تلگراف‌ها، بریده‌های روزنامه‌ها، رونوشت‌های دادگاه نظامی، دفترچه‌های ثبت وقایع و گزارش‌های همزمان مرتبط با این حادثه کردند. بر اساس این یافته‌ها، آنها شروع به بررسی بخش‌هایی از بستر دریا با سونار کردند. این تیم در سال ۲۰۲۵ طرح کلی لاشه کشتی را شناسایی کرد. غواصان سرانجام در ماه ژوئن بخش عقب کشتی را کاوش کردند. ماه بعد، آنها به بخش جلوی کشتی شیرجه زدند. ProjectXplore در یک پست در رسانه‌های اجتماعی می‌نویسد: در طول این تحقیقات، غواصان «شواهد قانع‌کننده‌ای در مورد لحظات پایانی منجر به برخورد پیدا کردند که جزئیاتی را حفظ می‌کرد که ۱۱۸ سال دست نخورده باقی مانده بودند.»
اولین سرنخ، صفحه‌ای بود که زاویه سکان را نشان می‌داد. طبق گزارش، عقربه روی صفحه بین تقریباً پنج تا ده درجه به سمت راست تنظیم شده بود، که نشان می‌دهد تایگر «مسیر خود را برای اجتناب از برویک بلافاصله قبل از برخورد تغییر نداده بود». سرنخ دوم از تلگراف چرخش موتور عقب کشتی به دست آمد که دارای صفحه‌ای بود که به سمت «کامل» اشاره می‌کرد. این کشف نشان می‌دهد که کشتی «برای جلوگیری از برخورد با برویک سرعت خود را کاهش نداده بود»، اگرچه شواهد توضیح نمی‌دهد که چرا این برخورد رخ داده است. غواص ریکاردو کنستانتینو در حال گذاشتن تاج گل بر روی سکان کشتی تایگر غواص ریکاردو کنستانتینو تاج گلی بر روی سکان کشتی می‌گذارد.
گای تریز پروژه اکسپلور پیش از این نیز لاشه کشتی‌های تاریخی دیگری را پیدا کرده است. درست سال گذشته، نیروی دریایی سلطنتی اعلام کرد که این سازمان کشتی اچ‌ام‌اس ناتینگهام را که یک زیردریایی آلمانی در ۱۹ آگوست ۱۹۱۶ با اژدر آن را هدف قرار داد، شناسایی کرده است. مک‌مولن در سال ۲۰۲۵ به کیتی لوگان از فورسز نیوز گفت: «لاشه ناتینگهام فوق‌العاده دست‌نخورده بود – همه چیز از پل به عقب مانند روز غرق شدن آن است. من هرگز پروانه را تا این حد براق و سالم ندیده بودم.» کشف تایگر همزمان با قانون جدیدی است که در حال حاضر در پارلمان در حال بررسی است. برخی از اصلاحات پیشنهادی در لایحه نیروهای مسلح می‌تواند مکان‌های لاشه کشتی مانند تایگر را از لحظه کشف به عنوان «مکان‌های حفاظت‌شده» تعیین کند. غواصان، از جمله گروه‌هایی مانند ProjectXplore، همچنان می‌توانند از این مکان‌ها بازدید کنند، اما بدون اجازه اجازه ندارند اشیاء را از آنها بازیابی کنند. غواصان ProjectXplore از لاشه کشتی عکس‌برداری و اندازه‌گیری کردند، اماهیچ شیئی را از محل نبردند. با این حال، یکی را جا گذاشتند: تاج گلی از گل خشخاش که در کنار سکان کشتی قرار داده شده بود تا یادبود ۳۵ قربانی باشد که در آن شب شوم جان باختند.
گروه گزارش