“آژنگ نیوز”:در این روز در سال ۱۸۷۳، شلوار لی دنیارا آبی کرد.در واقع وقتی به لوی استراوس و جیکوب دیویس حق ثبت اختراع شلوارهای تقویتشده با پرچ اعطا شد – منشأ چیزی شد که اکنون ما آن را “شلوار جین” مینامیم. استراوس پول را تأمین کرد و دیویس، خیاطی که مشتریان سختکوشش به شلوارهای بادوام نیاز داشتند، طرح را ارائه داد. شلوار جین آبی از آن زمان به یکی از اجزای اصلی کمد لباس تبدیل شده است.
در بیشتر روایتهای تاریخی، داستان پیدایش شلوار جین آبی در فرانسه، به ویژه شهر جنوبی نیم، در دهه ۱۶۰۰ یا قبل از آن آغاز میشود. در آنجا، طبق افسانه، بافندگان نوعی پارچه بادوام به نام “سرژه نیم” را توسعه دادند. گفته میشود کلمه “جین” از “سرژه نیم” گرفته شده است. با این حال، در اینجا داستان کمی پیچیده میشود. به عنوان مثال، به نظر میرسد سرژه نیم از پشم و ابریشم بافته شده است، در حالی که جینی که امروزه میشناسیم، کاملاً یا عمدتاً پنبهای است.

اما مککلندون، مورخ و متصدی مد، در کتاب «جین: مرز مد» (۲۰۱۶) مینویسد: «تحقیقات کنونی نشان میدهد که جین در واقع ممکن است یک پارچه انگلیسی بوده باشد که برای ایجاد وجهه خاص، نامی فرانسوی به آن داده شده باشد.»
مککلندون خاطرنشان میکند که با توجه به «پیشرفتهای تکنولوژیکی در ریسندگی پنبه» در انگلستان در آن زمان، و همچنین «ذخایر عظیم پنبه و نیل» که از مستعمرات آن در هند و قاره آمریکا در دسترس این کشور بود، این موضوع میتواند منطقی باشد. نیل، رنگ گیاهی است که رنگ آبی را به شلوار جین آبی میدهد.
این پارچه از هر کجا که سرچشمه گرفته باشد، مدتها قبل از انقلاب ۱۷۷۶ به مستعمرات آمریکایی رسیده است. عبارت «شلوار جین سرژ» در اوایل سال ۱۷۲۳ در یک روزنامه فیلادلفیا ظاهر شد و لباسهایی را که توسط یک کارگر فراری کشتی پوشیده میشد، توصیف میکرد. لوی استراوس، مهاجر باواریایی که گاهی اوقات به عنوان معرفیکننده شلوار جین به آمریکا شناخته میشود، حتی تا سال ۱۸۲۹ متولد نشده بود.
با این حال، اشتراوس سهم زیادی از اعتبار شلوار جین آبی را آنطور که امروزه میشناسیم، دارد. در واقع، وبسایت لوی اشتراوس و شرکا تا آنجا پیش میرود که او را «مخترع لباس اصیل آمریکایی» اعلام میکند.
اشتراوس در اواخر دهه ۱۸۴۰ به ایالات متحده رسید تا به دو برادرش در یک تجارت عمدهفروشی کالاهای خشک مستقر در شهر نیویورک بپیوندد. «کالاهای خشک» در آن روزها به طیف وسیعی از کالاها، اما به ویژه پارچه، که به نظر میرسد یکی از تخصصهای برادران بوده است، اشاره داشت. در سال ۱۸۵۳، اشتراوس با قایق به سانفرانسیسکو رفت، به این امید که با تأسیس شعبهای از کسبوکار خانوادگی در آنجا، از تب طلای کالیفرنیا که چهار سال قبل آغاز شده بود، سود ببرد.
در سال ۱۸۷۲، این دو مرد درخواست ثبت اختراع ایالات متحده برای «بهبود در بستن دهانه جیبها» را ارائه کردند که در سال ۱۸۷۳ اعطا شد. شلوار جین آبی نه تنها متولد شده بود، بلکه ثبت اختراع نیز شده بود. داونی مینویسد، اشتراوس وارد تجارت تولید شلوار جین شد و دیویس به عنوان سرپرست کارخانه خدمت میکرد. حدود سال ۱۹۰۶، دو سال پس از مرگ اشتراوس و دو سال قبل از مرگ خودش، دیویس حقوق خود را در این حق ثبت اختراع معروف به لوی استراوس و شرکا واگذار کرد، کسب و کاری که از هر دوی آنها به جا ماند و تا به امروز زنده است.
گروه گزارش
