“آژنگ نیوز”:باستانشناسان صدها گور دست جمعی باستانی را کشف کردند که آنقدر بزرگ بودند که از فضا دیده میشدند.گاهی اوقات یک تمدن بناهای یادبودی را برای نابودی خود چنان باشکوه میسازد که میتوان آنها را از فضا مشاهده کرد.این اساساً فرضیه یک مطالعه جدید است که به قلم باستانشناسان جولیان کوپر، مائل کرپی و ماری بورژوا پوشش داده شده است.
آنها سالها تصاویر ماهوارهای صحرای اتبای در شرق سودان را به دنبال ردپایی از فعالیتهای باستانی انسان اسکن کردند و آن را به شکل ۲۶۰ محل دفن دایرهای عظیم پراکنده در تقریباً ۱۰۰۰ کیلومتر بیابان یافتند. این تیم مجموعهای از سازههای عظیم را کشف کرد که برخی از آنها حدود ۸۰ متر عرض داشتند و به عنوان محوطههایی حاوی بقایای انسان، در کنار بقایای گاو، گوسفند و بز عمل میکردند.
در بسیاری از موارد، اجساد دور یک شخصیت مرکزی چیده شده بودند، که نشان میدهد این نوعی شکل اولیه از به تصویر کشیدن سلسله مراتب بوده است.شاید نه به خودی خود یک پادشاه، اما شاید اولین نشانههایی باشد که نشان میدهد افراد خاصی در این جوامع کوچنشین جایگاه بالاتری داشتهاند.
طایفههای بیابانی در خارج از کلانشهرهای مصر باستان زنده ماندند وقتی به فرهنگهای باستانی ساکن در شمال شرقی آفریقا فکر میکنیم، تمایل داریم مصر و اهرام نمادین آن، فرعونهای افسانهای آن و بناهای عظیمالجثهاش را به یاد بیاوریم که تا به امروز هنوز هم از شگفتیهای معماری محسوب میشوند.اما در حالی که کلانشهرهای باستانی پررونقی وجود داشتند، تعداد زیادی از طایفههای بیابانی سیار نیز وجود داشتند که به نوعی در بیابان صحرا که در حال خشک شدن بود، زنده ماندند، زیرا، باور کنید یا نه، دوره طولانی از تاریخ شمال آفریقا وجود داشت که بسیار مرطوبتر از امروز بود.
محققان میگویند که همه شواهد نشان میدهد که گاوها هم دام و هم نماد جایگاه برای این مردمان کوچنشین بودند.داشتن گلههای بزرگ در یک محیط بیابانی خصمانه، معادل باستانی شمال آفریقا با داشتن ناوگانی از لامبورگینیها بود.دلیل اینکه انسانها را با حیواناتشان در نزدیکی دفن میکردند، همان دلیلی است که فراعنه را در کنار گنجینهها دفن میکردند.آنها چیزهایی را که برایشان بیشترین ارزش را داشت، با خود به زندگی پس از مرگ میبردند.
گروه گزارش