“آژنگ نیوز”:نشست «دیدار شمس و مولانا» از سوی مؤسسهٔ پژوهشی میراث مکتوب، به مناسبت ۷ و ۸ مهرماه، روز بزرگداشت شمس و مولوی، با همکاری دانشگاه تهران، چهارشنبه ۸ مهرماه ۱۴۰۵ در باغ‌موزه نگارستان برگزار شد.
در این نشست، جمعی از استادان و پژوهشگران دربارهٔ شمس و مولانا سخن گفتند و در پایان از توفیق سبحانی و مصطفی ملکیان تقدیر شد.
محمّدبن علی‌بن مَلِک‌داد، درویش بی‌نام و نشانی که در بامداد روز شنبه بیست و ششم جمادی‌الاخری سال ۶۴۲ق به قونیه آمد و مولانا جلال‌الدّین محمّد بلخی (۶۰۴- ۶۷۳ق) را، که عالم و مدرّس و واعظی برجسته بود، مجذوب خود ساخت.
مصاحبت شمس تحوّلی عظیم در احوال و افکار مولانا پدید آورد. سنّت مولویان – که قراین نیز آن را تأیید می‌کند – بر آن است که شمس تبریزی در آن هنگام مردی شصت‌ساله بود و مولانا بیش از یک نیمه عمر خود را سپری کرده بود. انبوه آثار منظوم و منثوری که از مولانا در دست داریم حاصلِ نیمۀ کوتاه‌ترِ عمرِ او، یعنی دوران پس از رسیدن به شمس، است.
در آن میان تنها یک اثر را می‌توان مستثنی دانست که یادداشت‌هایی از چند مجلس سخنرانی در آغاز کارِ واعظی مولاناست (مجالس سبعه).
گروه گزارش