“آژنگ نیوز”:مبارزه زنان ایران با نیروی مهاجم خارجی در مقاطع مختلف تاریخ ایران ثبت شده است.از این میان؛در سال ۱۲۷۰ هجری در گوشه ای از خطه خراسان شهامتی از زنهای ایران به منصه ظهور رسید که جا دارد در تاریخ بانوان این کشور ذکری هم از آن بیان آید .
در امتداد قرن ۱۹ یکی از گرفتاری های دائمی دولت ایران، مبارزه با ترکمانان بود که هر وقت و هر جا در خراسان دست مییافتند از قتل و غارت دهات و کاروانیان رو گردان نبوده .اموال مردم را به یغما و خود آنان را به اسارت برده، در بازارهای خیره و بخارا بنام غلام و کنیز می فروختند.
دولت مرکزی مجبور بود برای جلو گیری از شرارت تر کمانان همواره عده ای سوار و تفنگچی در نقاط مختلف نگاه دارد.
در سال ۱۲۷۰ هجری یک عده سه هزار و پانصد نفری از ترکمانان بقصد قتل و غارت و بردن اسیر از دشت های سوزان خوارزم حرکت کرده و وارد خاک خراسان شدند.
ترکمانان مطابق نقشه ای که داشتند صد نفر از سواران زبده خود را برای محاصره و تسخیر قلعه آفریزه فرستاده و سه هزار نفر را در کمینگاه جای دادند و مقصودشان این بود که قوای دولتی و سواران محلی را از نقاط مختلف با آفریزه کشیده ومشغول کنند تا آن سه هزارنفر به دهات وقصبات بی دفاع حمله برده بی مانع و رادع مشغول قتل و غارت و جمع آوری مال و گرفتن اسیر شوند. این حساب درست در آمد. مردم آفریزه باک بدل راه نداده، به مدافعه و قلعه داری پرداخته، از اطراف کمک خواستند .
من جمله اهالی قلعه کوچک خیر آباد همینکه از حمله تر کمانان و گرفتاری مردم آفریزه خبردار شدند، تمام جوانان و مردان کاری خود را به کمک فرستادند وبدین طریق قلعه خود را خالی گذاشتند .
قلعه خیر آباد
سه هزار ترکمانی که در انتظار چنین پیش آمدی در کمین بودند جریان اوضاع را مطابق دلخواه خودو پیاده
به خیر آباد حمله بردند.در خیر آباد جز یک عده زن و پیر مرد کسی نمانده بود.زنها که مطالب اسیری دردست ترکمان را شنیده بودند.تصمیم به مدافعه گرفتند. درهای قلعه را محکم بسته در بالای برج آماده شده و با تعیین مدافعانی از بین خود تعیین کردند. چند نفری که با استعمال نفت آشنا بودند. با این سلاح آتشین مجهز شده بقیه با شمشیر وداس و تبر مسلح کشتند.
اولین هجوم برق آسای مهاجمین به در قلعه باشلیک شدید مواجه شد که در نتیجه آن چند نفر از مهاجمین از پشت زین به زمین غلطیدند. تر کمانان که ابدا انتظار چنین پیش آمدی را نداشتند سر بلند کرده با کمال حیرت دیدند که چند زن تفنگدار از فراز برج قلعه به کشتگان نگریسته و شادی میکنند.درهمین حین از برج دیگر قلعه صدای شلیک برخاست.
و چندنفردیگر مقتول و مجروح شدند. تر کمانان که گمان نداشتند از طرف یک مشت زن بی پناه با مقاومتی آنهم با چنین شدن مواجه شوند متغیر ماندند. اطراف قلعه را فرا گرفته، مصمم شدند به هر قیمتی شده مسخرش سازند ،ولی تر کمانان هرگز صلاحشان نبود مدتی طولانی در جایی توقف کنند،خاصه در این مورد که میترسیدند قریبا قوایی به کمک محصورین برسد.چون دیدند گرفتن خیر آباد با این مدافعین دلیر آسان نخواهد بود، خواستند از سر آن
گذشته جاهای دیگر حمله برند و به مقصود عمده خود که عبارت اموال و بردن اسیر بود برسند .ولی این کار مانع بزرگی داشت و آن بیم از رسوائی بود فرار از مقابل یک مشت زن؛ ننگی بود که با هیچ فتح و جانباری جبران نمیشد. میدانستند که گذشتن ازخیر آباد به منزله گذشتن از سر آبرو و شرافت است؛ مجبور بودند با هر فدا کاری شده این قلعه را منصرف شوند تا شکست بدین بزرگی را بر خود هموارنکنند؛ با عجله تمام نردبانهای بلندی تهیه کردند و بر آن شدند که شب هنگام بر فراز برج و باره قلعه صعود کرده ومدافعین را از دم شمشیر بگذرانند و در قلعه رااز داخل بازکنند.
در تاریکی شب چند نفر از تر کمانان که از دیگران چابکتر و چالاک تر بودند، از نردبانها بالا رفته بام قلعه در آمدند . زن های مدافع از این حیله خبر نداشتند، ولی از کار دفاع هم غافل بودند. بعض اینکه دشمن را بر بام قلعه دیدند، لَختی هراسان شدند ولی خود را نباخته حمله کردند در آن دل سیاه شب جنگ مهیبی بین زنان و ترکمانان در گرفت تر کمانان که پای دیوار قلعه ایستاده و منتظر بودند که رفقای دلیرشان در قلعه را به روی آنان باز کنند، ناگهان سقوط چند جسم سنگینی از بالای قلعه احساس کردند .
اسب ها رمیده و هنگامه غریبی برپا شد، چون نظر کردند، دیدند تمام آن عده دلاورانی که بر بام قلعه بر آمده بودند، بدست زنها کشته شده وزنهای بیباک سر تمام آنان را از تن جدا کرده به زیر انداخته اند.
عده دیگری از بی باکان ترکمان داوطلب صعود بربرج و باره قلعه شدند ولی زنها همه را گردن زده ازو از برج و باره بزمین انداختند جمعا سی نفر ازترکمانان بدین طریق به دست زنها کشته شدند و زنهاسرهای بی تن و تنهای بی سر آنان را برای عبرت دیگران از بالا به زیر افکندند. در آن گیر و دار جمعی دیگر از تر کمانان در اثر شلیک دقیق آنان جان سپردند.
بدین ترتیب یک عده زن اینقدر قلعه را نگاهداری کردند تا سواران خراسانی رسیده، تر کمانان راکه شکست داده ومتواری ساخته بودند از خاک خراسان بیرون کردند.
گروه تاریخ