“آژنگ نیوز”:استقلال کامبوج از فرانسه درچنین روزی در سال ۱۹۵۳ میلادی اعلام شد.با ورود فرانسوی‌ها در سال ۱۸۶۳، کامبوج تحت‌الحمایه فرانسه شد. تا قرن بیستم، این کشور عملاً به یک مستعمره فرانسه تبدیل شده بود.مسیر کامبوج به سوی استقلال از سلطه استعماری فرانسه، نیزروایتی پیچیده است که با تحولات سیاسی چشمگیر و آرمان‌های ملی گره خورده است.
کامبوج پس از از دست دادن حاکمیت خود در قرن چهاردهم، در سال ۱۸۶۳ تحت‌الحمایه فرانسه شد و سرانجام به بخشی از «هندچین فرانسه» پیوست. این وضعیت در جریان جنگ جهانی دوم دستخوش تغییری بنیادین شد؛ زمانی که ژاپن در سال ۱۹۴۵ به طور موقت به سلطه فرانسه پایان داد و این امر موجب شد پادشاه «نورودوم سیهانوک» استقلال کامبوج را اعلام کند. در واقع در سال ۱۹۴۱، فرانسوی‌ها شاهزاده سیهانوک را بر تخت پادشاهی کامبوج نشاندند. سیهانوک که در جریان جنگ جهانی دوم متوجه تضعیف نفوذ فرانسه شده بود، با حمایت ژاپن در مارس ۱۹۴۵ اعلام استقلال از فرانسه کرد.
نورودوم سیهانوک، در جریان «کارزار سلطنتی برای استقلال» از رودی در کامبوج می‌گذرد.
این دستاورد که به عنوان جنگ صلیبی سلطنتی برای استقلال شناخته می‌شود، کامبوج را از همسایگانش در هندوچین فرانسه، به ویژه ویتنام، که در آن مبارزه علیه فرانسه به یک رویارویی نظامی ویرانگر تبدیل شده بود، متمایز می‌کرد.با این حال، پس از جنگ، شرایط به سرعت به نفع بازگشت سلطه فرانسه تغییر کرد و سیهانوک را بر آن داشت تا برای کسب خودمختاری بیشتر وارد مذاکره شود.
تا سال ۱۹۵۳، در بحبوحه افزایش احساسات ضد استعماری و بی‌ثباتی منطقه‌ای، فرانسه به خواسته‌های سیهانوک تن داد و بدین ترتیب کامبوج در ۹ نوامبر ۱۹۵۳ به استقلال کامل دست یافت.این پیروزی همچنین کامبوج را در کنفرانس ژنو ۱۹۵۴ در جایگاهی متفاوت از همسایگانش قرار داد. در حالی که ویتنام پس از شکست فرانسه در دین بین فو به شمال و جنوب تقسیم شده بود، کامبوج به عنوان یک کشور مستقل و دارای حاکمیت شناخته شده بین‌المللی با حفظ وحدت ارضی خود وارد مذاکرات شد. برای سیهانوک، استقلال چیزی بیش از پایان حکومت استعماری بود. این امر مشروعیت سیاسی او را تثبیت کرد و پایه‌های کناره‌گیری او در سال ۱۹۵۵ را برای رهبری جنبش سنگکوم ریاستر نیوم بنا نهاد. ۱۵ سال بعد به دوره‌ای تعیین‌کننده از دولت‌سازی کامبوج تبدیل شد که با پروژه‌های توسعه‌ای، دستاوردهای فرهنگی و سیاست بی‌طرفی در بحبوحه رقابت‌های جنگ سرد مشخص می‌شود.
اگرچه این رویداد نقطه عطفی مهم به شمار می‌رفت، اما حاکمیتِ تازه به دست آمده، شکننده بود و تحت تأثیر تنش‌های ژئوپلیتیکِ ناشی از جنگ ویتنام، پیچیده‌تر نیز شد. با وجود تلاش‌های سیهانوک برای حفظ بی‌طرفی، ثبات کامبوج توسط نیروهای خارجی تضعیف گردید که در نهایت به درگیری‌های داخلی و روی کار آمدن رژیم «خمرهای سرخ» انجامید. پیامدهای این تاریخ پرفراز و نشیب همچنان بر جامعه کامبوج تأثیرگذار است؛ جامعه‌ای که سرانجام در سال ۱۹۹۳ حاکمیت کامل خود را بازیافت.
گروه گزارش