“آژنگ نیوز”:مانگا کتاب‌های کمیک و رمان‌های گرافیکی ژاپنی هستند. آنها معمولاً توسط یک نفر، که به عنوان مانگاکا شناخته می‌شود، نوشته و تصویرسازی می‌شوند. آنها معمولاً به صورت سیاه و سفید چاپ می‌شوند و از راست به چپ خوانده می‌شوند. و آنها در ژاپن و فراتر از آن فوق‌العاده محبوب هستند. وقتی فردریک ال. شودت، نویسنده کتاب «مانگا! مانگا! دنیای کمیک‌های ژاپنی»، کتاب خود را در دهه ۱۹۸۰ منتشر کرد، «تقریباً هیچ کس در ایالات متحده نمی‌دانست مانگا چیست»، او به شیوانی وورا از نیویورک تایمز می‌گوید. اوضاع تغییر کرده است.
محبوبیت مانگا در ایالات متحده رو به افزایش است. او می‌گوید: «امروزه، جوانان آمریکایی هیچ مشکلی با مانگا ندارند. آنها از خواندن آنها به سبک ژاپنی، ورق زدن صفحات و مشاهده پنل‌ها از راست به چپ خوشحال هستند.» بیش از ۴۰ درصد از نسل Z انیمه تماشا می‌کنند که اغلب اقتباس‌هایی از مانگا هستند، در مقایسه با تنها ۲۵ درصد که فوتبال حرفه‌ای را دنبال می‌کنند. اکنون، این رسانه مصور و شناخته‌شده‌ترین مانگاکای آن، محور اصلی نمایشگاه جدیدی در موزه بروکلین در نیویورک هستند.
نخستین اتاق‌های نمایشگاه «هنر مانگا» بازدیدکنندگان را با مانگا آشنا می‌کنند؛ نوعی اثر که از راست به چپ خوانده می‌شود و معمولاً به‌صورت سیاه‌وسفید منتشر می‌گردد. پائولا آبرو پیتا
«هنر مانگا» اولین نمایشگاه بزرگ این کشور است که به بررسی تکامل این هنر، صداهای فردی و تأثیر متقابل فرهنگی آن می‌پردازد. جوآن کامینز، متصدی موزه، در بیانیه‌ای می‌گوید: «تمرکز این نمایشگاه بر هنرمندان، آن را بسیار خاص می‌کند. مخاطبان آمریکایی تقریباً هرگز فرصتی برای دیدن نقاشی‌های اصلی مانگای ژاپنی پیدا نمی‌کنند، چه برسد به چنین مجموعه گسترده‌ای.» «این آثار هنری دریچه‌ای به فرآیند خلاقانه هر هنرمند و فرصتی برای تمرکز بر آنچه کار آنها را متمایز می‌کند، ارائه می‌دهد. این هنرمندان با استفاده از مهارت‌های شگفت‌انگیز طراحی، جهان‌های کاملی را خلق می‌کنند که به طور متناوب قابل درک یا کاملاً خارق‌العاده هستند.»
این نمایشگاه ۱۰ اتاقه، که شامل بیش از ۶۰۰ تصویر اصلی است، با مقدمه‌ای بر مانگا در طبقه اول آغاز می‌شود. بازدیدکنندگان با ساختار، تاریخچه و دو مانگاکای تأثیرگذار این رسانه آشنا می‌شوند. این افراد عبارتند از فوجیو آکاتسوکا، «پادشاه مانگای خنده‌دار»، که به سوق دادن این رسانه به عرصه‌های پوچ و کمدی کمک کرد، و تتسویا چیبا، استاد داستان‌سرایی که مضامین جنگ و صلح، ناامنی اقتصادی، ورزش و تقسیم‌بندی‌های اجتماعی را بررسی کرد و زمینه را برای سایر مانگاکاها فراهم کرد تا همین کار را انجام دهند.
در فضای اصلی نمایشگاه، هشت مانگاکای اصلی، رهبران مدوئیم در قرن‌های بیستم و بیست و یکم، در مرکز صحنه قرار دارند. چهار مرد و چهار زن وجود دارند که مانگای آنها نمایانگر سبک‌ها، سنت‌ها و ناشران مختلف است. برخلاف کتاب‌هایشان، بسیاری از آثار به نمایش گذاشته شده هرگز برای نمایش عمومی در نظر گرفته نشده بودند، نگاهی پشت صحنه به نحوه کار مانگاکا.
چندین اثر هنری به نمایش گذاشته شده برای اولین بار از ژاپن قرض گرفته شده‌اند. در میان این آثار، یک خودنگاره ناتمام و کشیده شده با مداد از مانگاکا جیرو تانیگوچی و تصویری از صحنه پایانی نمادین فیلم «آشیتا نو جو» از چیبا وجود دارد که بوکسور قهرمان داستان را در گوشه رینگ نشان می‌دهد، در حالی که تازه عنوان قهرمانی خود را از دست داده و لبخندی کمرنگ بر لب دارد.
در سال ۲۰۲۲، یک هنرمند تمام صفحات مانگای سریالی وان پیس اثر ایچیرو اودا را که از سال ۱۹۹۷ هر هفته منتشر می‌شود، به هم متصل کرد. این کتاب با ۲۱,۴۵۰ صفحه، طولانی‌ترین کتاب جهان بود. این نمایش سپتامبر گذشته در موزه دی یانگ سانفرانسیسکو آغاز شد و برای اجرای فعلی خود در بروکلین گسترش یافت. روسمنیر به بریانا لارنس از کرانچیرول می‌گوید: «وقتی دیدم بازدیدکنندگان در مقابل نقاشی‌های مانگا در دی یانگ گریه می‌کنند، فهمیدم که جای آن روی این دیوارهاست.» او می‌افزاید: «به نظر می‌رسد در برخی فرهنگ‌ها، تعصبی تا حدودی غیرمنطقی نسبت به کلمات چاپ شده به جای تصاویر کشیده شده وجود دارد، اما از نظر تاریخی همیشه اینطور نبوده است. طیف گسترده‌ای از عبارات مانگا وجود دارد، برخی از آنها ابتدایی و برخی نفیس هستند. اما این نبض داستان‌سرایی بصری در ژاپن و به طور فزاینده‌ای در سراسر جهان است و شایسته است که در همه موزه‌ها جایی داشته باشد.» «هنر مانگا» تا ۳۱ ژانویه ۲۰۲۷ در موزه بروکلین در شهر نیویورک در معرض نمایش است.
نویسنده:کریستین تورسبرگ.او خبرنگار روزانه مجله اسمیتسونیان است که تحقیقات جدید، فرهنگ و تاریخ هنر را پوشش می‌دهد.
گروه گزارش