“آژنگ نیوز”:یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که از هر چهار نفر مبتلا به افسردگی، یک نفر ممکن است به یک زیرگروه جدید به نام «افسردگی شبانه‌روزی» مبتلا باشد که ناشی از اختلال در ساعت بدن است.این مطالعه که در ۲۱ اکتبر در مجله روانپزشکی بریتانیا منتشر شد، درک ما از افسردگی را عمیق‌تر می‌کند و می‌تواند به مداخله و درمان مؤثرتر برای افراد مبتلا به این زیرگروه منجر شود.
امیلیانا تونینی، نویسنده همکار این مطالعه، به لورن رابرتز در شرکت پخش استرالیا می‌گوید: «افسردگی یک بیماری یکسان نیست و درک ویژگی‌های زیرگروه‌های مختلف به این معنی است که می‌توانیم به افراد دسترسی زودتر به درمان‌هایی که برای آنها مؤثرتر خواهد بود، بدهیم.»با این حال، این مطالعه محدودیت‌های متعددی نیز داشت و کارشناسان خارجی می‌گویند که قبل از اینکه افسردگی شبانه‌روزی بتواند به عنوان یک زیرگروه طبقه‌بندی شود، تحقیقات بیشتری لازم است.
برای انجام این مطالعه، تونینی و همکارانش بیش از ۱۱۰۰۰ استرالیایی با تبار اروپایی مبتلا به افسردگی شدید را بررسی کردند و از آنها در مورد الگوهای خواب، خستگی و سایر ویژگی‌هایشان پرسیدند. شرکت‌کنندگان همچنین نمونه‌های بزاق خود را ارائه دادند.محققان دریافتند که ۲۶۰۴ نفر حداقل سه مورد از معیارهای محققان برای افسردگی شبانه‌روزی را داشتند: خواب‌آلودگی صبحگاهی، تأخیر در زمان خواب، جت‌لگ اجتماعی، خواب بیش از حد در طول دوره‌های افسردگی و فصلی بودن.تونینی به آلیس کلاین در نیو ساینتیست توضیح می‌دهد: «این فقط مربوط به کمیت یا مقدار خواب نیست، بلکه در واقع مربوط به ریتم و نظم خواب است.»
آیا می‌دانستید؟ خواب در طول عمر نقش دارد
مطالعه‌ای که در دسامبر ۲۰۲۵ منتشر شد، همبستگی قوی بین خواب و طول عمر را نشان داد. محققان کشف کردند که خواب – بیش از رژیم غذایی، ورزش و ارتباطات اجتماعی – می‌تواند امید به زندگی را پیش‌بینی کند.
تونینی به دونا لو در گاردین می‌گوید: این تیم همچنین دریافت که افراد مبتلا به این زیرگروه، عوامل خطر ژنتیکی بالاتری برای اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه (ADHD) و اختلالات خلقی و همچنین «مجموعه‌ای از نشانگرهای متابولیکی و التهابی» دارند. این نشان می‌دهد که در افسردگی شبانه‌روزی، «یک زیست‌شناسی اساسی وجود دارد که کاملاً متمایز از سایر اشکال افسردگی است.» افراد مبتلا به افسردگی شبانه‌روزی در مقایسه با افراد مبتلا به افسردگی غیر شبانه‌روزی، علائم سلامت روان شدیدتری داشتند که در سنین پایین‌تری شروع شده بود. همچنین احتمال کمتری وجود داشت که آنها به داروهای ضد افسردگی استاندارد مانند مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) که شامل داروهایی مانند پروزاک می‌شوند، پاسخ دهند.
ایان هیکی، روانپزشک دانشگاه سیدنی و یکی از نویسندگان این مطالعه، به ایوان بلک در مجله فایننشال ریویو می‌گوید: «یکی از چیزهایی که در دنیای افسردگی از آن متنفرم، نام «افسردگی مقاوم به درمان» است – انگار که اگر دو SSRI یا یک SNRI را شکست داده باشید، به نوعی افسردگی شما پاسخ نخواهد داد. در حالی که واقعاً از همان ابتدا در مسیر اشتباهی بوده‌اید.» او پیشنهاد می‌کند که برای افرادی که این زیرگروه از افسردگی را دارند، داروهایی که سیستم شبانه‌روزی را هدف قرار می‌دهند، احتمال بیشتری دارد که مؤثر باشند.
کالین لو، روانپزشک بالینی دانشگاه نیو ساوت ولز که در این کار دخیل نبود، به نیو ساینتیست می‌گوید: «این یافته‌ها واقعاً مفید هستند زیرا این حوزه را از نظر درک کل جنبه ریتم شبانه‌روزی افسردگی و چگونگی ارتباط آن با معیارهای بیولوژیکی مانند ژنتیک و نشانگرهای التهابی، پیش می‌برند.»با این حال، آنها همچنین چندین محدودیت دارند. لو به ریچل فیلدهاوس در مجله نیچر می‌گوید: «اولاً، این مطالعه بر اساس داده‌های خودگزارش‌شده در مورد علائم است، بنابراین برای اثبات ارتباط بین ریتم شبانه‌روزی و افسردگی، به کار بیشتری نیاز است.»
اندازه نمونه این مطالعه نیز به افرادی با تبار اروپایی محدود بود؛ کارهای آینده باید افراد از جمعیت‌های دیگر را بررسی کنند. اندرو کوگان، متخصص علوم اعصاب رفتاری در دانشگاه مینوث ایرلند که در این کار مشارکت نداشته است، به گاردین می‌گوید که زیرگروه پیشنهادی «در مورد چگونگی دستیابی به خوشه ویژگی‌های زیرگروه شبانه‌روزی پیشنهادی افسردگی، جزئیات کافی ندارد.»
او می‌افزاید: «نتایج این مطالعه اکتشافی به بهترین وجه به عنوان یافته‌های اولیه، اما جالب تفسیر می‌شوند که نیاز به بررسی بیشتر دارند.» می‌تواند ناشی از اختلال ساعت بدن باشد، مطالعه‌ای می‌گوید کارشناسان خارجی هشدار می‌دهند که قبل از اینکه «افسردگی شبانه‌روزی» را بتوان به عنوان یک زیرگروه طبقه‌بندی کرد، تحقیقات بیشتری لازم است.
گروه گزارش