“آژنگ نیوز”:به تازگی نقاشی عظیم و «بسیار کمیاب» اثر مونه، اکنون به گران‌ترین اثر هنری تبدیل شده است که تاکنون در حراجی‌های فرانسه به فروش رفته است. این هنرمند امپرسیونیست، تابلوی «زنبق‌ها» (Iris) را یک یا دو سال پیش از مرگش خلق کرد؛ دورانی که آثار او به‌تدریج انتزاعی‌تر می‌شدند و منتقدان دیگر چندان روی خوشی به آنها نشان نمی‌دادند. اما امروزه، این اثر به‌عنوان شاهکاری شناخته می‌شود که از زمانه خود جلوتر بوده است.
کلود مونه، استاد امپرسیونیست، در حالی که به پایان عمر خود نزدیک می‌شد، یک بوم بزرگ را با تفسیر خود از گل‌هایی که در کنار برکه خانه‌اش در ژیورنی فرانسه تکان می‌خوردند، پر کرد. اکنون، بیش از یک قرن بعد، این قطعه که «آیریس» نام دارد، با قیمتی حدود ۵۶.۲ میلیون دلار فروخته شده و رکورد گران‌ترین اثر هنری فروخته شده در حراجی فرانسه را به نام خود ثبت کرده است. آیریس پس از یک جنگ پیشنهاد تلفنی ۴۲ دقیقه‌ای بین حداقل شش مجموعه‌دار در جریان فروش ساتبیز در پاریس در ۲۲ اکتبر، به فروش رسید. در نهایت به یک خریدار خصوصی در آسیا رسید.
هلی ناهمد، یک دلال هنری لندنی، به اسکات ریبورن از نیویورک تایمز می‌گوید: «من هرگز چنین پیشنهاد قیمتی طولانی ندیده‌ام. دیوانه‌کننده بود، اما این چیزها فوق‌العاده کمیاب هستند.» رقابت شدید برای آیریس ممکن است تا حدی ناشی از تاریخ انقضای آن باشد. اعتقاد بر این است که مونه این اثر را در سال ۱۹۲۴ یا ۱۹۲۵، تنها چند سال قبل از مرگش در دسامبر ۱۹۲۶، نقاشی کرده است. این اثر همچنین بزرگ است و حدود پنج فوت ارتفاع و تقریباً شش فوت عرض دارد. آلون زکایم، یکی دیگر از دلالان هنری لندن، به نیویورک تایمز می‌گوید: «اشتیاق برای این نقاشی‌های بزرگ و اواخر مونه رو به افزایش است.» تا همین اواخر، آیریس متعلق به نوادگان ژان شلومبرگر بود که خانواده‌اش ثروت خود را در صنعت نفت به دست آوردند
. این اثر هرگز به صورت عمومی به نمایش گذاشته نشده و دهه‌ها بر روی دیوارهای عمارت خانوادگی شلومبرگر در پاریس باقی مانده بود. به همین دلیل، توماس بومپارد، رئیس مشترک هنر مدرن و معاصر ساتبی فرانسه، ماه گذشته به خبرنگاران گفت، همانطور که آنجلینا راسکوئه از بلومبرگ گزارش داد. با افزایش سن مونه، آثار او به طور فزاینده‌ای انتزاعی شدند. ماریان متیو، مورخ هنر و سرپرست سابق موزه مارموتان مونه در پاریس، ماه گذشته به دیوید چازان از روزنامه تایمز لندن گفت: «او دیگر مناظر را نقاشی نمی‌کرد، بلکه جو، فضا و زمان را می‌کشید.» او افزود: «مونه به جای آنکه صرفاً با نقاشی کردن باغش در ژیورنی به بازنمایی طبیعت بپردازد، جهانی کاملاً تصویری خلق کرد که از پرسپکتیوِ مرسوم و خط افقِ ثابت رها شده بود.»
مارسل پروست، نویسنده فرانسوی، باغ مونه در ژیورنی را نه صرفاً باغی پر از گل، بلکه «باغی از تُن‌ها و رنگ‌ها» توصیف کرده است. اگرچه منتقدان از آثار اولیه مونه استقبال کردند، اما نسبت به نقاشی‌های متأخر او اشتیاق بسیار کمتری نشان دادند. با این حال، شلومبرژه به همراه کاتیا گرانوف، دلال آثار هنری در پاریس، دریافتند که آثار متأخر مونه «نه فصل‌های پایانیِ امپرسیونیسم، بلکه صفحات آغازینِ مدرنیسم و انتزاع» هستند؛ این نکته‌ای است که بومپار به روزنامه «لندن تایمز» می‌گوید. گرانوف در دهه ۱۹۵۰، تابلوی «زنبق‌ها» (Iris) و حدود ۵۰ اثر دیگر از مونه را از پسر این نقاش، میشل، خریداری کرد. به گفته دنیل کسدی از نشریه «آرت‌نیوز» ، به نظر می‌رسد شلومبرژه در تأمین مالی این معامله مشارکت داشته است. با اینکه شلومبرژه در سال ۱۹۸۳ درگذشت، خانواده او تا امسال — که مصادف با صدمین سالگرد درگذشت مونه است — صبر کردند تا تابلوی «زنبق‌ها»، چندین اثر دیگر از مونه، و همچنین آثاری از هنرمندان دیگرِ موجود در مجموعه گسترده این خانواده را برای فروش عرضه کنند.
به نظر می‌رسد این ریسک نتیجه‌بخش بوده است. بر اساس گزارش «آرت‌نیوز»، این حراجی حدود ۸۳.۷ میلیون دلار درآمد داشت و نزدیک به سه چهارم آثار عرضه‌شده، با قیمتی فراتر از سقفِ برآوردهای اولیه (پیش از حراج) به فروش رسیدند. در این میان، آثار مونه بیشترین توجه را به خود جلب کردند. تابلوی «بید مجنون» (یا «درخت آتشین») — اثری که حدود سال‌های ۱۹۱۸ یا ۱۹۱۹ خلق شده و بیدهای مجنونِ ژیورنی را به تصویر می‌کشد — به قیمت ۱۰.۹ میلیون دلار فروخته شد. تابلوی «رود سن در ورنون، درخت» که منظره‌ای رؤیایی از رود سن در نزدیکی ورنون (مربوط به سال ۱۸۹۴) است، ۴.۸ میلیون دلار به دست آورد؛ و تابلوی «خانه در میان گل‌های رز»— یکی دیگر از آثار متأخر مونه که در سال‌های ۱۹۲۵ یا ۱۹۲۶ خلق شده — به قیمت ۲.۹ میلیون دلار فروخته شد.
سه اثر اولیه از پل سزان، نقاش پست امپرسیونیست – La Ferme، Arbres au bord de la rivière و Ciel entre les arbres – در ابتدا قرار بود برای فروش گذاشته شوند، اما تنها چند ساعت قبل از شروع فروش، از فروش آنها خودداری شد. هر سه اثر اخیراً به عنوان گنجینه ملی فرانسه شناخته شدند و این امر باعث گفتگوهایی بین خانواده شلومبرژه و مقامات شهر اکس-آن-پرووانس، محل تولد سزان، شد. این شهر در جنوب فرانسه اکنون قصد دارد با کمک وزارت فرهنگ فرانسه، این سه اثر را برای موزه گرانت خود خریداری کند. بومپارد به لندن تایمز گفت: “همه اینها آثار قابل توجهی هستند، اما شاهکار بی چون و چرای این مجموعه، آیریس است. یک قرن پس از نقاشی شدن، هنوز مدرن به نظر می‌رسد.”
نویسنده:سارا کوتا، روزنامه‌نگار آزاد، ساکن لانگ‌مونت در ایالت کلرادو است. او نزدیک به دو دهه است که به کار نویسندگی و گزارش‌گری اشتغال دارد و به موضوعات متنوعی، از باستان‌شناسی و انسان‌شناسی گرفته تا زیست‌شناسی تکاملی و نجوم، پرداخته است. او به‌ویژه به نوشتن درباره حیات وحش، تاریخ، حفاظت از محیط زیست و سفر علاقه دارد.
گروه گزارش