“آژنگ نیوز”:انتشار مجله «اِبونی» (Ebony)؛پاسخ به یک نیاز ضروری بود؟ چه می‌شد اگر مجله‌ای همچون «لایف» (Life) یا «لوک» (Look) وجود داشت که ضمن بهره‌گیری از عکس‌های زیبا و گیرا، پوششی جامع از فرهنگ، کسب‌وکار، چهره‌های مشهور و هنر ارائه می‌داد، اما تمرکز آن به‌طور مشخص بر زندگی سیاهپوستان آمریکا بود؟ این همان پرسشی بود که در روزهای نخستِ دوران پس از جنگ جهانی دوم در آمریکا، به جان اچ. جانسون و همسرش، یونیس واکر جانسون، انگیزه بخشید. پاسخ آنها، مجله «اِبونی» بود که در چنین روزی در سال ۱۹۴۵ منتشر شد.
اولین شماره مجله «اِبونی» شامل شرح حال نویسنده ریچارد رایت و خواننده جاز هیزل اسکات، و داستان‌هایی درباره آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در صنعت نشر، خط رنگی در برزیل و فروش آثار هنری آفریقایی در فیلادلفیا – در سال ۱۹۴۵ منتشر شد. این مجله ماهانه، زندگی سیاهپوستان در آمریکا، از جمله مبارزه برای حقوق مدنی را شرح می‌دهد و بستری را برای آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار فراهم می‌کند تا در مورد جوامع خود تأمل و از آنها تجلیل کنند.
پس از راه‌اندازی، «اِبونی» به سرعت به موفقیت رسید. این مجله که تنها دو ماه پس از پایان جنگ جهانی دوم تأسیس شد، عزم آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار پس از جنگ را برای مطالبه حقوق خود به عنوان شهروندان برابر منعکس می‌کرد. جان اچ. جانسون، بنیانگذار این مجله، در سال ۱۹۷۵ نوشت: «Ebony برای ارائه تصاویر مثبت برای سیاهپوستان در دنیایی از تصاویر منفی و غیرتصویر تأسیس شد. این مجله برای نمایش تمام ابعاد شخصیت سیاهپوستان در دنیایی اشباع شده از کلیشه‌ها تأسیس شد.» «اِبونی» پاسخ جانسون به مجله Life بود، اما برای آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار طراحی شده بود. در سال ۱۹۵۱، جانسون همچنین مجله خبری هفتگی Jet را تأسیس کرد. ابونی و جت، تصویری از زندگی طبقه متوسط سیاهپوستان ارائه دادند که انقلابی در رسانه‌های آمریکایی ایجاد کرد و اولین خروجی‌های اصلی برای بازنمایی سیاهپوستان را فراهم کرد.
ابونی به داشتن گروهی با استعداد از عکاسان خبری، از جمله مونتا اسلیت جونیور، برنده جایزه پولیتزر، دیوید جکسون و ایزاک ساتون، افتخار می‌کرد. مقاله‌های تصویری آنها، آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار را با «نزدیکی روانی به دلیل نزدیکی منحصر به فردشان که هیچ نشریه دیگری با آن برابری نمی‌کرد» به تصویر می‌کشید. سوژه‌ها از نوازندگان (بیلی هالیدی، مایلز دیویس)، چهره‌های سیاسی (شرلی چیشولم، تورگود مارشال) و نویسندگان (مایا آنجلو، گوئندولین بروکس) متغیر بودند.
این مجله همچنین ارتباط عمیقی با جنبش حقوق مدنی برقرار کرد. ایبونی در سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ ستونی ماهانه از مارتین لوتر کینگ جونیور با عنوان «نصیحت‌هایی برای زندگی» منتشر می‌کرد. در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، هم ایبونی و هم جت به منابع معتبری برای اخبار مربوط به مبارزه علیه جیم کرو و تبعیض علیه سیاهپوستان تبدیل شدند. در سال ۱۹۵۵، مجله «جت» (Jet) ماجرای قتل اِمِت تیلِ ۱۴ ساله را پوشش داد و تصاویری تکان‌دهنده از مراسم خاکسپاری او با تابوتِ باز منتشر کرد. خشم عمومی ناشی از قتل تیل، به جنبش حقوق مدنی شتاب بخشید؛ جنبشی که تحریم اتوبوس‌های مونتگومری در اواخر همان سال نیز بخشی از آن بود.
محبوبیت مجله «اِبونی» در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ رو به افزایش نهاد. گفته می‌شود که تا دهه ۱۹۸۰، این نشریه به بیش از ۴۰ درصد از بزرگسالان سیاه‌پوست در ایالات متحده دسترسی پیدا کرده بود. شرکت‌های تجاری که در ابتدا تمایلی به تبلیغ در مجله‌ای ویژه مخاطبان سیاه‌پوست نداشتند، خیلی زود به موفقیت «اِبونی» پی بردند و با آن همراه شدند. در سال ۱۹۸۲، جان اچ. جانسون نام خود را در فهرست «فوربز ۴۰۰» (شامل ثروتمندترین آمریکایی‌ها) ثبت کرد و بدین ترتیب به نخستین مرد سیاه‌پوستی تبدیل شد که به چنین جایگاهی دست می‌یابد. در هفتاد و پنجمین سالگرد انتشار این مجله، لِرون پی. بروکس از «موسسه تحقیقاتی گتی» نوشت: «هیچ آرشیوی مهم‌تر از “اِبونی” برای شناخت زندگی و فرهنگ سیاهپوستان آمریکا در قرن بیستم وجود ندارد.»
گروه گزارش