“آژنگ نیوز”:تانوم کیتیکاخورن، نخست‌وزیر تایلند، در پی تظاهرات گسترده مردمی؛در چنین روزی در سال ۱۹۷۳ میلادی ؛ مجبور به کناره‌گیری شد.او در دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، در قالب یک شورای سه‌نفره متشکل از خود، فیلد مارشال «پرافاس چاروساتی‌ین» و سرهنگ «نارونگ کیتیکاخورن» (که هم پسر تانوم و هم داماد پرافاس بود)، کشور را به شیوه دیکتاتوری نظامی اداره می‌کرد و به همین دلیل در افکار عمومی به عنوان یکی از «سه حاکم مستبد» کشور شناخته و منفور شده بود.
«تانوم» که درجه فیلد مارشالی داشت، عموماً به عنوان شریکی با رویکرد سازش‌کارانه‌تر شناخته می‌شد، در حالی که «پرافاس» چهره‌ای تندرو به شمار می‌رفت.آن‌ها به خویشاوندسالاری، فساد گسترده و صدور دستور کشتار معترضان در خیابان‌های بانکوک در جریان آن قیام متهم شده بودند.
تانوم در ۱۱ اوت ۱۹۱۱ در استان شمالی «تاک» متولد شد. او در دانشکده افسری ارتش تحصیل کرد و پس از مشارکت در کودتای سال ۱۹۴۷، روند ارتقای درجه‌اش شتاب گرفت. در دهه ۱۹۵۰، «تانوم» در سمت‌های معاون وزیر دفاع و وزیر دفاع خدمت کرد و در سال ۱۹۵۸ برای دوره‌ای نه‌ماهه به عنوان نخست‌وزیری تشریفاتی منصوب شد؛ دوره‌ای که پیش از به دست گرفتن قدرت مطلق و دیکتاتوری توسط «ساریت تانارات» — چهره قدرتمند نظامی — تا زمان مرگ او در سال ۱۹۶۳، سپری شد.
رژیم تانوم — همچون رژیم ساریت — به دلیل رویکرد مشترک در مقابله با کمونیسم، روابط نزدیکی با ایالات متحده داشت. در جریان جنگ ویتنام، دولت او به ده‌ها هزار نیروی نظامی آمریکایی اجازه داد تا در خاک این کشور مستقر شوند. پایگاه‌های آمریکا پس از سرنگونی دولت او تعطیل شدند.
دولت او ظاهری دموکراتیک داشت، اما حتی مخالفت‌های ملایم را نیز برنمی‌تابید؛ چنان‌که در سال ۱۹۷۱ دست به کودتایی علیه دولت خود زد تا مخالفان مسالمت‌جو اما مزاحم در پارلمان را از سر راه بردارد. با این حال، این رویکرد مستبدانه موجب تشدید مخالفت‌ها با حکومت او شد و نهایتاً به انقلاب دانشجویی سال ۱۹۷۳ انجامید.
گروه گزارش