“آژنگ نیوز”:منطقه دشت اسبهای وحشی در روستای جیرسر باقرخاله،استان گیلن؛ پایگاه منحصر به فرد یکی از زیباترین پدیده‌های طبیعی کشور ایران است.این منطقه به دلیل وجود گله‌های«اسبهای وحشی» که در دشت‌ها و تپه‌های سرسبز آن می‌چرخند، به شهرت رسیده است.
اصطلاح «اسب وحشی» در واقع اصطلاحی محلی و عمومی است؛ از نظر علمی، این اسبها «اسبهای رام‌نشین» هستند. یعنی اجداد آن‌ها اسبهای اهلی بوده‌اند که در گذشته (به دلیل تغییرات اقتصادی، مهاجرت روستاییان یا رها شدن توسط صاحبان) در این دشت‌ها رها شده‌اند و در طی نسل‌های متمادی، به طبیعت سازگار شده و زندگی وحشی و رام‌نشین را پیش گرفته‌اند.
محل زندگی اسبهای وحشی؛یعنی روستای جیرسر باقرخاله در بخش چابکسرشهرستان رودسر، در شرق استان گیلان قرار دارد. این منطقه در نزدیکی دریای خزر و در حاشیه جنگل‌های هیرکانی (میراث جه-انی’ یونسکو) واقع شده است.
دشت اسبهای وحشی، ترکیبی از دشت‌های پست و هموار، تپه‌های ماهوره‌ای و دره‌های کم‌عمق است که توسط کوه‌های جنگلی احاطه شده اند. این ترکیب، چشم‌اندازهای بسیار زیبا و چراگاه‌های طبیعی وسیعی را فراهم کرده است. به دلیل رطوبت بالا و خاک حاصلخیز، پوشش گیاهی بسیار متراکم و سرسبز است. گونه‌های مختلف- گراس‌ها (علوفه‌های طبیعی)، گیاهان گل‌دار، و درختچه‌های جنگلی این منطقه را پوشش داده‌اند که منبع غذایی اصلی اسبها هستند.
این اسبها به صورت گله‌ای زندگی می‌کنند. هر گله معمولاً توسط یک اسب نر مسلط (رئیس گله) هدایت می‌شود که وظیفه حفاظت از گله در برابر خطرات و هدایت آن‌ها برای یافتن چراگاه و آب را بر عهده دارد. سایر اعضای گله شامل مادیان‌ها و کره‌ها (اسبهای جوان) هستند.
رژیم غذایی آن‌ها کاملاً طبیعی است و از گراس‌های وحشی، گیاهان علوفه‌ای و جوانه‌های درختان تغذیه می‌کنند. تنوع گیاهی منطقه، نیاز آن‌ها به مواد معدنی و ویتامین‌ها را تامین می‌کند. در محل زیست اسبها؛رودخانه‌های محلی، چشمه‌ها و برکه‌های فصلی در دشت وجود دارند که برای آب‌نوشی اسبها استفاده می‌شوند.
متاسفانه در سالهای اخیر؛ توسعه کشاورزی، ویلاسازی و تغییر کاربری اراضی، مسیر حرکت و چراگاه‌های اسبها را محدود کرده است.همچنین ورود حجم زیادی از گردشگران،به ویژه درتعطیلات نوروز و آخر هفته‌ها، باعث آلودگی صوتی و زیست‌محیطی می‌شود. متاسفانه برخی گردشگران برای نزدیک شدن به اسبها به سمت آن‌ها جیغ می‌کشند، سنگ می‌پرتاب کنند یا به آن‌ها غذای غیرطبیعی (مثل نان، شیرینی و فست‌فود) می‌دهند که سیستم گوارش اسبها را به شدت تحریک و بیمار می‌کند.
یک نکته مهم و ویژه نیز آن است که این اسبها از نظر قانونی در دسته حیات‌وحش (مانند گوزن یا پلنگ) قرار نمی‌گیرند و اسب اهلی محسوب می‌شوند که صاحب ندارند. این موضوع حفاظت قانونی از آن‌ها را دشوار کرده است.
البته در سالهای اخیر، محیط‌بانان، فعالان محلی و برخی سازمان‌های غیردولتی تلاش کرده‌اند تا با نصب پلاک‌های آموزشی، ایجاد نسل‌کوب‌های طبیعی و آگاه‌سازی گردشگران، از این گله‌ها محافظت کنند. قوانینی نیز در حال تصویب است تا از شکار، آزار و تغذیه دستی این حیوانات جلوگیری شود.
گروه گزارش