“آژنگ نیوز”:جنت لی، بازیگر آمریکایی که بیش از همه به خاطر ایفای نقش در فیلم «روانی» (۱۹۶۰) اثر آلفرد هیچکاک — فیلمی که در آن شخصیت او یکی از به‌یادماندنی‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین مرگ‌های تاریخ سینما را تجربه کرد — در یادها مانده است، در چنین روزی در سال ۲۰۰۴ میلادی در ۷۷ سالگی درگذشت.

جنت لی یکی از ماندگارترین نمادهای هالیوود بود. استعداد، کاریزما و زیبایی او او را به عنوان یک چهره محبوب در سینمای آمریکا تثبیت کرد. شاید بتوان از زندگی حرفه ای جانت به خاطر نقش فراموش نشدنی او در فیلم روانی آلفرد هیچکاک (1960) یاد کرد که تحسین منتقدان را برای او به ارمغان آورد و جایگاهی همیشگی در تاریخ سینما برای او به ارمغان آورد.

لی۱ - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ

سالهای اولیه جانت لی در 6 ژوئیه 1927 در مرسدس کالیفرنیا به نام ژانت هلن موریسون به دنیا آمد، اما بیشتر دوران کودکی خود را در استاکتون کالیفرنیا گذراند. او تنها فرزند فردریک رابرت موریسون بود که به عنوان کارگر کارخانه کار می کرد و بعداً یک مزرعه را مدیریت می کرد و هلن لیتا موریسون که مشاغل مختلفی از جمله خیاطی داشت. به عنوان یک دختر جوان، جانت استعداد تحصیلی داشت و چندین کلاس را در مدرسه نادیده گرفت.

او در دبیرستان استاکتون تحصیل کرد و در 16 سالگی از آنجا فارغ التحصیل شد. پس از دبیرستان، در کالج اقیانوس آرام (دانشگاه اقیانوس آرام کنونی) در استاکتون ثبت نام کرد و در آنجا موسیقی خواند و بعد به روانشناسی روی آورد. تربیت او متواضع بود، و او در دوران رکود بزرگ بزرگ شد: اگرچه در سال‌های اولیه‌اش هیچ آرزویی برای بازیگر شدن نداشت، زیبایی طبیعی و هوش او به زودی او را در کانون توجه قرار داد. هالیوود مسیر جانت لی به سمت ستاره شدن کاملاً سرسام آور بود.

لی - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ

لی در طول دوران حرفه‌ای خود، نقش‌های متنوع‌تر و دشوارتری را دنبال کرد. بازی او در فیلم «روانی» به ویژه قابل توجه بود و تصویر عمومی او را تغییر داد و روندهای جدیدی را در ژانر تریلر شکل داد. او در سال‌های بعد با گسترش کارش به بازیگری صحنه‌ای و نویسندگی و همچنین سینما، خود را بیشتر گسترش داد.لی توسط نورما شیرر بازیگر بازنشسته MGM کشف شد که تصویری از او را در یک پیست اسکی دید و او را برای تست صفحه نمایش توصیه کرد. لی قرارداد MGM بست و اولین فیلم او عاشقانه روزی ریج (1947) با ون جانسون بود.

لی در اواخر دهه 1940 و اوایل دهه 1950 در تعدادی از فیلم ها نقش آفرینی کرد و با بسیاری از ستاره های برجسته آن زمان کار کرد. در سال 1951 با بازیگر تونی کرتیس ازدواج کرد و صاحب دو دختر به نام های کلی لی (1956) و جیمی لی (1958) شد. لی و کرتیس در پنج فیلم با هم ظاهر شدند که مهمترین آنها هودینی (1953) است.

موفق ترین فیلم های لی عبارتند از: زنان کوچک (1949)، فرشتگان در خارج (1951)، اسکاراموش (1952)، سپر سیاه فالوورث (1954) و فیلم نوآر اورسن ولز، لمس شیطان (1958). با این حال، او بیشتر به خاطر صحنه دوش گرفتن در فیلم روانی آلفرد هیچکاک (1960) شناخته می شود – یکی از وحشتناک ترین لحظاتی که تا به حال در فیلم انجام شده است. لی برای بازی خود برنده جایزه گلدن گلوب و نامزد جایزه اسکار (بهترین بازیگر نقش مکمل زن) شد.
سالهای بعد

حرفه لی در دهه 1960 رو به افول گذاشت. او در کنار فرانک سیناترا در کاندیدای منچوری (1962) و پل نیومن در هارپر (1966) همبازی شد. او سپس در مجموعه ای از فیلم های تلویزیونی ساخته شده و فیلم های بلند کوتاه ظاهر شد.

لی همچنین بین حرفه بازیگری و زندگی خانوادگی تعادل برقرار کرد و در سال ۱۹۵۱ با تونی کرتیس، بازیگر دیگر، ازدواج کرد که حاصل آن دو فرزند به نام‌های کلی لی کرتیس و جیمی لی کرتیس بود. پس از طلاق کرتیس و لی در سال ۱۹۶۲، او با رابرت برانت، دلال سهام، ازدواج کرد.

گروه گزارش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *