“آژنگ نیوز”:شاعره ای به نام (آغا کوچک) از جمله ادبای عصرقاجار است. حکایت ظهوراین شاعره و شاعره های دیگری مشابه او در دوره حکومت قاجاریه؛چنین است که هنگامی که افشاریه به اسارت قاجار در آمدند؛بنابر اشاره فتحعلی شاه چند تن از بانوان صفوی نسب را از آنان جداساخته باعزت و حرمت بی اندازه در اندرون حرمسرای قاجاری نگهد اری نمودند .
بانوان مزبورداری فضل و ادب و در کمال پارسایی و پاکدامنی بودند و با آنکه اکثر آنان طبع شعر داشتند قریحه خود را غالبا در اشعار عرفانی و توحید یا
در مدح حضرت رسول و امامان بکار میبردند .
تابلوی نقاشی از خانواده های مشهور دوره قاجار؛ نشاط فرد نامه به دست در تصویر است.
از جمله بانوان صفوی نسب یکی مادر میرزا عبد الکریم فرزند میرزا عبدالوهاب معتمد الدوله متخلص به (نشاط) می باشد که انشای او قبل از دوره قاجار مقام سر
مشق منشیان پارسی زبان شمرده میشد.فرزندان میرزا عبد الکریم تا دو سه نسل غالبا اهل شعر و ادب بودند و بنا بر نژاد بلند مادری معزز میزیستند. از جمله آنها
دختری بنام (آغا کوچک) بود که مادروی(آغا) دختر میرزا عبد الکریم و پدرش شاهزاده سیف الله میرزای فتحعلی شاهى بود و این آغا کوچک با آنکه نواده فتحعلی شاه بود پیوسته از نژاد مادری خود یاد میکرد و طبعی موزون داشته و درعلوم ادب سرآمد اقرآن شناخته شده بود.
روزی آغا کوچک این رباعی را که تازه سروده بود برای شاهزاده حسینعلی میرزا عمویش خواند:
گویند بهشت و حور و کوثر باقی است
در روز جزا دوزخ و محشر باقیست
دوزخ چه بود بغض علمی و آلش
جنت به محبت پیمبر باقی است
شاهزاده به آغا کوچک گفت:
دختر جان ، یک قصیده توراهم دیده ام
که این بیت در آنست :
(زاسمعیل و از طهماسب ایران یافت حشمت ها)
(شرافت بوسه هائی زد رکاب شاه عباس)
سزاوار بود در مفاخر خاقان و پدرانت
نیز سخنی گفته باشی .
آغا کوچک پاسخ داد :
نواب شاهزاده عمو ، من کسانی را مدح میگویم که خاقان خودش نیز بمدیحه سرایى آنان مباحات مینماید !
گروه تاریخ