“آژنگ نیوز”:بیبیسی اولین برنامههای پخش آزمایشی خود رادر چنین روزی در سال ۱۹۳۲ با عنوان سرویس امپراتوری آغاز کرد. تا اوایل قرن بیست و یکم، این سرویس به بیش از ۴۰ زبان برای تقریباً ۱۲۰ میلیون نفر در سراسر جهان پخش میشد.البته ریشههای بیبیسی به فشار فزاینده عمومی برای ایجاد یک سرویس پخش رادیویی ملی در اوایل دهه ۱۹۲۰ میلادی برمیگردد. تا آن زمان، نگرانیهای رسمی در مورد تداخل با سرویسهای حیاتی – مانند ارتباطات نظامی – فعالیت رادیویی را در بریتانیا محدود کرده بود.
در اولین برنامه مجری رادیو به نام باروز دو بار یک گزارش خبری را خواند (ابتدا سریع، سپس آهسته) و از شنوندگان خواست تا به بیبیسی اطلاع دهند که کدام سرعت را ترجیح میدهند.

اخباری که باروز میخواند توسط رویترز، یک خبرگزاری مورد تأیید دولت، ارائه میشد. در روزهای اولیه، بیبیسی به دلیل ترس از اینکه رسانههای پخش رقیبی قوی برای روزنامهها باشند، اجازه گزارش اخبار خود را نداشت.
پس از گزارش خبری، بیبیسی اولین پیشبینی آب و هوای خود را پخش کرد. این یک گزارش آب و هوا به شکلی که امروزه میشناسیم نبود، بلکه یک پیشبینی کشتیرانی بود که پیشبینیهای اداره هواشناسی را برای دریاهای اطراف جزایر بریتانیا شرح میداد. پخش برنامههای هواشناسی که میتوانستند به شما نشان دهند که آیا به یک بلوز یا یک کلاه ایمنی نیاز دارید؟
اولین پخشهای بیبیسی از استودیوی لندن آن با استفاده از فرستنده ۱.۵ کیلوواتی که امروزه در گالری عصر اطلاعات موزه علوم قرار دارد، انجام شد. در ابتدا، سه فرستنده طراحی شده بود، اما فرستنده ۱.۵ کیلوواتی بود که برای این کار به اندازه کافی پیشرفته بود، زمانی که ۲LO در حال آماده شدن برای پرتاب بود. همان فرستنده سپس به مدت سه سال در خدمت باقی ماند تا اینکه مجبور به تعویض شد.

فرستنده ۱.۵ کیلوواتی مارکونی، ۱۹۲۲
پخش برنامههای لندن با عبارت آغازین «این تماس 2LO است» به طور قابل توجهی مورد توجه قرار گرفت. 2LO از شماره شناسایی اعطا شده به گوگلیلمو مارکونی در مجوز پخش از اداره کل پست گرفته شده بود. در این زمان، GPO تمام ارتباطات در کشور – از نامهها گرفته تا تلگرامها و تماسهای تلفنی گرفته تا امواج رادیویی – را کنترل میکرد. این نشان دهنده سرعت ظهور فناوری جدید بود که هنوز زیرساخت جداگانهای برای رسیدگی به پخش، مانند آنچه امروز داریم، وجود نداشت.
گروه گزارش
