“آژنگ نیوز”:غواصان سرانجام پل رومی ۱۷۰۰ ساله را پیدا کردند مورخان در زیر رودخانه‌ای در سوئیس به دنبال آن می‌گشتند برای دهه‌ها، مورخان متقاعد شده بودند که یک پل رومی گمشده در زیر یک رودخانه آرام در سوئیس قرار دارد. اکنون، یک کشف غیرمنتظره، آنچه محققان در مورد یک مسیر اصلی رومی می‌دانستند را تغییر می‌دهد، و شواهد آن در تمام این مدت از دید پنهان مانده بود.
مجموعه‌ای از ستون‌های چوبی کشف‌شده در زیر رودخانه آر، وجود یک پل رومی را که مورخان دهه‌ها در جستجوی آن بودند، تأیید کرد. این بقایا که قدمت آنها به قرن چهارم میلادی برمی‌گردد، اولین مدرک فیزیکی از گذرگاهی است که زمانی یک مسیر اصلی رومی را از طریق جایی که اکنون سولوتورن، سوئیس است، متصل می‌کرد.
برای مدت طولانی، مورخان معتقد بودند که یک جاده رومی که شمال ایتالیا را به مرز راین متصل می‌کرد، از رودخانه آر در سالودروم باستانی، که امروزه با نام سولوتورن شناخته می‌شود، عبور می‌کرد. این جاده قبلاً در دو طرف رودخانه شناسایی شده بود، اما خود پل هرگز پیدا نشده بود.
این موضوع در طول کارهای باستان‌شناسی زیر آب که به عنوان بخشی از یک پروژه نوسازی در پل ونگی در همان نزدیکی انجام شد، تغییر کرد. طبق گزارش دفتر حفاظت از بناهای تاریخی و باستان‌شناسی سوئیس، غواصان ستون‌های چوبی دفن‌شده در زیر بستر رودخانه را کشف کردند و سرانجام محل گذرگاه رومی را تأیید کردند.
غواصان پایه‌های چوبی پل را کشف کردند
این کشف درست در بالادست پل مدرن ونگی، حدود 32 فوت از ساحل جنوبی رودخانه انجام شد. باستان‌شناسان هنگام کاوش در بستر رودخانه، ردیفی از ستون‌های چوبی را یافتند که در زیر رسوبات حفظ شده بودند.این ستون‌ها تقریباً شش فوت طول دارند و به موازات رودخانه امتداد یافته‌اند. محققان معتقدند که آنها زمانی پلی را که مسافران را از رودخانه آر عبور می‌داد، تقریباً ۱۷۰۰ سال پیش، پشتیبانی می‌کردند.
طبق گزارش دفتر حفاظت از بناهای تاریخی و باستان‌شناسی سوئیس، نمونه‌های چوبی گرفته شده از این ستون‌ها به قرن چهارم میلادی برمی‌گردد که نشان می‌دهد این سازه مربوط به اواخر دوره روم است. این آژانس اعلام کرد که این کشف سرانجام پس از سال‌ها گمانه‌زنی تاریخی، گذرگاه رودخانه رومی در سالودروم باستانی را مستند می‌کند.
مورخان از قبل سرنخ‌های زیادی داشتند
ممکن است این پل مفقود شده باشد، اما شواهدی که به وجود آن اشاره دارد، سال‌ها در حال ساخت بوده است. جاده‌های رومی در دو طرف رودخانه پیدا شده بودند و توضیح اینکه چگونه مسافران می‌توانستند بدون گذرگاه به سفر خود ادامه دهند را دشوار می‌کرد. این مکان نیز منطقی بود. در اینجا، رودخانه پر پیچ و خم آر به یک کانال تنگ‌تر تبدیل می‌شود و مکانی طبیعی برای ساخت پل ایجاد می‌کند.
نام این سکونتگاه نیز اشاره دیگری داشت. همانطور که در همان منبع توضیح داده شده است، سالودروم از یک نام مکانی سلتیک به معنای “رودخانه باریک می‌شود” گرفته شده است که نشان دهنده اهمیت این مکان به عنوان یک نقطه عبور در دوره روم است.
در آن زمان، سکونتگاه‌های این منطقه از شهرهای باز به مراکز مستحکمی به نام کاسترا تبدیل می‌شدند. این مراکز توسط بزرگراه‌های رومی که شمال ایتالیا را از طریق مسیرهایی که از گذرگاه بزرگ سنت برنارد، فلات سوئیس و منطقه ژورا عبور می‌کردند، به مرز راین متصل می‌کردند، به هم متصل می‌شدند.
فرار خوش‌شانس از ساخت و سازهای مدرن
چوب‌های باستانی علیرغم همه مشکلات دوام آوردند. کارهای مهندسی رودخانه که در سال ۱۹۶۹ انجام شد، بستر رودخانه آر در نزدیکی سولوتورن را عمیق‌تر کرد و به طور بالقوه بقایای باستانی مدفون را به خطر انداخت. با این حال، ستون‌های رومی دست نخورده باقی ماندند و به دلیل موقعیتشان در کنار پل مدرن ونگی، جایی که فعالیت‌های ساختمانی تأثیر کمتری داشتند، محافظت شدند.
ستون‌های چوبی فعلاً زیر آب باقی خواهند ماند. غواصی‌های بیشتری برنامه‌ریزی شده است، زیرا باستان‌شناسان معتقدند که ستون‌های چوبی شناخته شده می‌توانند تنها بخش کوچکی از پل اصلی را نشان دهند. اگر ردیف‌های اضافی در رودخانه آر کشف شوند، ممکن است بتوانند نحوه اتصال سازه به شبکه جاده‌ای رومی سالودروم را بهتر درک کنند.
گروه گزارش