“آژنگ نیوز”:گمج در زبان گیلکی به نوعی ظرف یا دیگ گلی گفته می شود که تالشان به آن “دیزه “می گویند. از مشخصه های این ظرف، رنگ سبز یا آبی می باشد که داخل ظرف را کاملا پوشانده و در خارج ظرف تا نیمی از ظرف را پوشانده است. در ضمن به درب این نوع ظرف” نوخون”می گویند.خیلیاز غذاهای خوشمزه شمالی در آن درست می شود. مثل: فسنجون ، باقلاقاتق ، ترشی تره ،آلومسما و…
گفتتی است؛ امروزه برخی از نقاط گیلان ,سفالگری سنتی رواج دارد و ظروف کاربردی از جمله گمج در سه اندازه: یک مرغی و سه مرغی و همچنین به شکلهای دسته دار، درپوش دار و با لعابی سبز تولید میشود. از اصیل ترین و باثبات ترین شان گمج های روستای جیرده شفت و آستانه اشرفیه است که از دیر باز معروفیت خاصی در گیلان دارد. گمج نزد مردم دارای ضرب المثل هایی نیز هست . مثل می سر ببوست آستانه گمج یا گمج قلی قلی بخورده خو نخونه پیدا بکوده و…
گروه تاریخ